فایل پایان نامه حقوق تولیدات صنعتی

دانلود پایان نامه

را این‌گونه تعریف کرده‌اند: «حق شریک در شرکت، سهم ورقه‌ای که بیانگر این حق است، «ورقه سهم»‌خوانده می‌شود».
دوم ـ اوراق قرضه
طبق ماده 52 لایه قانونی1347 ق.ت، «ورقه قرضه ورقه قابل معامله‌ای است که معرف مبلغی وام است با بهره معین که تمامی آن یا اجزای آن در موعد یا مواعد معینی باید مسترد گردد…..»‌ در واقع صاحب این ورقه، ارزش آن را به صادر کننده ورقه قرضه می‌دهد و در مدت معین، بهره‌ای به آن تعلق می‌گیرد.
سوم ـ اوراق(ابزارهای)مشتقه
علت نامگذاری ابزارهای مشتقه آن است که ارزش آنها مشتق از قیمت دارایی پایه آنها است. به طور کلی مشتقات را می توان به چهار گروه قراردادهای آتی خاص، قرارداد های آتی، قراردادهای اختیار معامله و قراردادهای معاوضه تقسیم کرد. تغییرات قیمت هر یک از مشتقات تابعی از تغییرات قیمت دارایی پایه آنهاست.
مشتقات نه تنها وسیله‌ای برای کنترل و مدیریت خطر است، بلکه به عنوان ابزاری برای رقابت در عرصه بازاریابی نیز استفاده می‌شود. بنابراین، فعالان بازار مشتقات می توانند قبل از انعقاد قرارداد به خوبی ماهیت و گستره خطر موجود در معاملات خود را بسنجند و در خصوص عملکرد آینده خود برنامه‌ریزی کنند.
در حقوق ایران، قانون جدید بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران، مصوب آذرماه 1384، اوراق مشتقه را به روشنی به عنوان ابزارهای مالی قابل معامله در بورس اوراق بهادار پیش بینی کرده است. بند 11 مادۀ 1 قانون مزبور بدون اینکه تعریفی از ابزارهای مشتقه ارائه نماید، با ذکر برخی از مصادیق ابزارهای مشتقه، قراردادهای آتی و اختیار معامله را به عنوان نهادی جدید وارد حقوق موضوعه ایران کرده است. این قانون در تعریف بازار مشتقه مقرر می دارد:
بازار مشتقه، بازاری است که در آن قراردادهای آتی و اختیار معامله مبتنی بر اوراق بهادار یا کالا داد و ستد می شود. قانون گذار، جز در ماده مذکور در هیچ یک از مواد دیگر این قانون از اوراق مشتقه، ماهیت و شرایط معامله آن ذکری به میان نیاورده است.
از آنجا که شناخت یکایک این ابزارها در تبیین مباحث آتی مؤثر است هر یک از ابزارهای (قراردادهای) مزبور به اختصار مورد بررسی قرار می گیرد.
1- قراردادهای آتی خاص
قرارداد آتی خاص، نخستین و ساده ترین ابزار مشتقه مالی است. قرارداد مزبور توافقی است که به موجب آن طرفین قرارداد به خرید یا فروش مالی معلوم ، در زمان معین در اینده به قیمتی مشخص متعهد می شند . به بیان دیگر ، فروشنده قرارداد آتی خاص متعهد می شود موضوع قرارداد اصلی، یعنی دارایی پایه را که ممکن است کالا، ارز یا اوراق بهادار باشد، در سر رسید قرارداد تهیه کند و خریدار قرارداد آتی خاص نیز تعهد می کند، ثمن مبیع را تهیه و آن را خریداری کند.
بازارهای آتی خاص قدمتی دیرینه دارد. هدف از ایجاد این بازارها برآورده ساختن نیازهای کشاورزان و تجار بوده است. برای مثال، فرض کنید هم اینک فروردین ماه است، کشاورزی که محصول خود را در تیرماه برداشت می کند، نسبت به قیمت دریافتی محصول خود نگران است زیرا ممکن است به دلیل عرضه زیاد محصول، قیمت ها کاهش یابد. متقابلا شرکتی را در نظر بگیرید که برای انجام فعالیت خود به محصول کشاورز مزبور نیازمند است. این شرکت نیز در معرض خطر تغییرات قیمت قرار دارد. زیرا ممکن است قیمت ها به دلیل عرضه کم محصول افزایش یابد. بنابراین هر دو طرف قرارداد با ریسک قیمت مواجه هستند ولی ریسک هریک در جهت مخالف دیگری است. کشاورز نگران کاهش قیمت محصول خود و شرکت نگران افزایش قیمت کالای مورد نیاز است. بنابراین راه حل منطقی آن است که کشاورز و شرکت مزبور با مذاکره با یکدیگر در خصوص فروش مقداری معین از محصول و با قیمت خاص در تیرماه توافق کنند . چنین توافقی قرارداد آتی خاص است. انجام این معامله موجب می شود، هریک از طرفین قرارداد خود را در مقابل تغییر نامطلوب قیمت ها مصون نگاه دارد. افزون بر این، هر دو طرف قرار داد، در وضعیتی مناسب می توانند فعالیت های خود را برای سه ماه آینده برنامه ریزی کنند. بنابراین مزیت قراردادهای آتی خاص از پوشش خطر فراتر است.
وجود ایرادهای عدیده از جمله فقدان بازار ثانویه ، قابلیت نقد شوندگی پایین و خطر نکول و ورشکستگی یکی از طرفین قرارداد، سبب شد تا ابزار مالی جدیدی با عنوان قراردادهای آتی پا به عرصه وجود گذارد.
2- قراردادهای آتی

قرارداد آتی یکی از مهم ترین مشتقات مالی است که بازار وسیعی را تحت عنوان «بازار آتی ها»، به خود اختصاص داده است. قرارداد آتی از نظر تعریف و ماهیت حقوقی تفاوتی با قراردادهای آتی خاص ندارد. کارکرد اصلی قراردادهای اتی ایجاد فرصت برای مقابله با حرکت نامطلوب قیمت، برای مشارکت کنندگان در بازار است. ویژگی اصلی قراردادهای آتی استاندارد و متحدالشکل بودن آن است. بدین معنا که کمیت ، کیفیت و خصوصیات فنی موضوع قرارداد و تاریخ و محل تحویل آن باید بر طبق ضوابط بورس استاندارد باشد.
پیش از سال 1972 میلادی موضوع قراردادهای آتی عموما محصولات کشاورزی از قبیل گندم،حیوانات اهلی یا تولیدات صنعتی بود. با توسعه بازارهای مالی امریکا ، از نیمه دوم دهه هشتاد ، معامله قراردادهای اتی با موضوع دارایی های مالی نیز رواج یافت. امروزه موضوع قراردادهای اتی را دارایی های مختلفی همچون ذرت ، گندم ، جو ، سویا ، لوبیا ، روغن ، اوراق خزانه ، انواع مختلف ارزها شامل پوند انگلیس ، دلار کانادا، تشکیل می دهد.
قراردادهای آتی مربوط به کالاهای کشاورزی یا صنعتی را «قراردادهای آتی کالا» و پیمان های مربوط به دارایی های مالی را قراردادهای آتی مالی یا «قراردادهای آتی اوراق بهادار» می نامند.
قراردادهای آتی، صورت کامل شده قراردادهای آتی خاص است. در واقع بازار قراردادهای آتی به منظور رفع کاستی ها و کمبودهای موجود در بازار قراردادهای آتی خاص ابداع شده است.
به بیان دیگر از آنجا که قرارداد آتی خاص از ایجاد ارزش افزوده در بازارهای مالی ناتوان بوده است، جای خود را به قرارداد آتی داده است. مشکلات عمدۀ قراردادهای آتی خاص که در واقع بیانگر تفاوت میان این دو ابزار مالی نیز هست، به موارد زیر خلاصه می شود:
1- قراردادهای آتی فقط در بورس معامله می شوند و آتی های خاص در بازارهای فرابورس. بنابراین بر خلاف آتی های خاص، بازار قراردادهای آتی کاملا سازمان یافته است و طرفین قرارداد مشکل یافتن یکدیگر را ندارند.
2- قراردادهای آتی خاص را برای هر کالایی و با هر مقداری و برای هر تاریخ تحویلی می توان منعقد کرد. به بیان دیگر، شرایط آتی مزبور از حیث سررسید، نوع و مقدار و موضوع قرارداد و مکان تسلیم آن با توافق طرفین تعیین می شود، در حالی که شرایط قراردادهای آتی، از جهات فوق به شکل استاندارد و یکنواخت از سوی بورس های ناشر تعیین می گردد و طرفین قرارداد نمی توانند مفاد آن را تغییر دهند.
3- قرارداد آتی، به دلیل ارائه در بورس، نقدینگی بالایی دارد و به راحتی می توان آن را به دیگری انتقال دهد. در صورتی که قراردادهای آتی خاص، به دلیل توافقی بودن شرایط آن، فاقد بازار ثانویه منسجمی است. یعنی طرفین نمی توانند قرارداد را قبل از سررسید آن از طریق بورس به شخص دیگری منتقل کنند. البته انتقال آن در بازارهای خارج از بورس امکان پذیر است. ولی به دلیل فقدان مشتری برای آن در عمل متعاملین قادر به انتقال آن نیستند. در صورتی که در قراردادهای آتی به دلیل وجود بازار ثانویه، چنانچه معامله کننده ای بخواهد قرارداد آتی با سررسید طولانی را بفروشد و قرارداد آتی با سررسید نزدیک تر بخرد، این امکان وجود دارد.
4- قراردادهای آتی خاص وقت گیر و هزینه برند و همواره خطر نکول و اجرا نشدن آن یا ورشکستگی طرفین قرارداد وجود دارد در حالی که در قراردادهای آتی با وجود سپرده حسن انجام تعهد و نقشی که اتاق پایاپای بورس در این زمینه ایفا می کند، این مشکل برطرف شده است.
3- قراردادهای اختیار معامله
اختیار معامله قراردادی است میان خریدار و فروشنده که به موجب آن، خریدار با پرداخت وجهی به فروشنده حق خرید یا فروش دارایی مشخصی (مالی مشخص ) را با قیمت معین در آینده به دست می آورد. این قرارداد نیز نظیر هر قرارداد دیگری دارای عوضین است. خریدار به فروشنده وجهی پرداخت می کند که در واقع همان قیمت اختیار معامله است. فروشنده نیز حق خرید یا فروش دارایی مذکور را با قیمت معین به خریدار اعطا می کند.

تبیین دقیق این قرارداد انواع و مفاهیم اساسی آن به این لحاظ که موضوع اصلی تحقیق است به مباحث آتی موکول می شود.
4- قراردادهای معاوضه
اولین قراردادهای معاوضه در اوایل دهه 1980 منعقد شده اند. از آن زمان تاکنون بازار معاوضات رشد قابل توجهی کرده است قرارداد معاوضه(سوآپ)، توافقی است میان دو شخص، مبنی بر معاوضه پرداخت های مربوط به اصل و فرع دو نوع متفاوت از بدهی یا دارایی ها در آینده.
نیازهای مختلف شرکت ها و موسسات از یک سو و امکانات متفاوت آنان در دسترسی به منابع و بازارهای مالی از سوی دیگر سبب شده است در نیازها و امکانات و به تبع آن خلق ابزارهای مالی جدید در جهت مرتفع ساختن این نیازها تنوع ایجاد شود برای مثال برخی شرکت ها دسترسی کاملی به بازار مالی کشور یا منطقه ای خاص دارند . برخی دیگر به منافع مالی با نرخ متغیر یا نرخ ثابت نیازمند هستند . چنین وضعیتی این تمایل را در شرکت های مزبور ایجاد کرده است که پرداخت های خود را با یکدیگر معاوضه کنند . در این میان یکی از ابزارهای کارآمد و اثر بخش معاوضه (سوآپ نرخ بهره و سوآپ ارز) است .
به وسیله این تکنیک می توان بدهی یا دارایی را از یک شکل به شکل دیگری درآورد و بدین وسیله نیازهای مالی خود را برطرف کرد.
معاوضه، همانند قراردادهای آتی و اختیار معامله، در جهت مواجهه با خطر مالی به کار گرفته می شود، یعنی از ابزارهای مهم در کنترل و مدیریت خطر است.
مبحث سوم ـ ارکان قرارداد اختیار معامله، معامله گران اختیار و مزایای اختیار معامله
گفتار نخست ـ ارکان قرارداد اختیار معامله
الف ـ اختیار در مقابل التزام
همانگونه که از نام و مفهوم قرارداد اختیار معامله پیداست، ویژگی‌ شاخص این قرارداد، ایجاد اختیار برای خریدار، از یک سو و ایجاد تعهد برای فروشنده از سوی دیگر است. به بیان دیگر، در این قرارداد خریدار با پرداخت «قیمت اختیار»‌ به فروشنده این حق را بدست می‌آورد، که دارای پایه قرارداد را با قیمت توافقی در تاریخ معین یا قبل از آن از فروشنده بخرد یا بفروشد. در این معامله هیچ التزامی متوجه خریدار نیست. در حالی که فروشنده اختیار معامله با قیمت اختیاری که از خریدار دریافت می‌کند، خود را به خرید یا فروش دارایی تضمین شده در سررسید ملزم می‌کند.
ب ـ حق شرط
«قیمت اختیار» یا «حق شرط»‌ مبلغی است که خریدار اختیار معامله، به موجب قرارداد برای حق خرید یا فروش، به فروشنده اختیار پرداخت می‌کند، تعیین قیمت اختیار یا حق شرط مبلغی است که خریدار، حاضر است در ازای حق خرید یا فروش، مالی به طرف دیگر قرارداد پرداخت کند.
ج ـ دارایی تضمین شده
منظور از دارایی تضمین شده یا دارایی پایه، در قرارداد اختیار معامله، مال موضوع قرارداد نهایی است که حق خرید یا فروش آن به دارنده اختیار داده می‌شود و باید شرایط این دارایی از نظر جنس، کمیت و کیفیت میان طرفین معلوم و معین باشد.
د ـ قیمت توافقی
قیمت «توافقی» یا قیمت اعمال مبلغی است که می‌توان با آن دارایی پایه مذکور در قرارداد اختیار معامله را در آینده معامله کرد. البته این توافق در خارج از بورس وجود دارد و در بورس وجود ندارد اما با این وجود، چون طرفین رضایت به قیمت می‌دهند آن را قیمت توافقی می‌نامند.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

هـ ـ سررسید
سررسید، یا تاریخ انقضا، در قراردادهای اختیار معامله، مدت اعتبار این قرارداد را مشخص می‌کند. که همانطور که گفته شد با توجه به نوع قرارداد اختیار معامله (اروپایی و آمریکایی) متفاوت خواهد بود. یعنی در قرارداد

این نوشته در متفرقه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخی بگذارید