مدیریت بهینه سرمایه در گردش

مدیریت بهینه سرمایه در گردش

مدیریت سرمایه در گردش[1]، عبارت است از ترکیب بهینه اقلام سرمایه در گردش، یعنی دارایی ها و بدهی های جاری؛ به گونه ای که ثروت سهامداران را حداکثر سازد (رهنمای رود پشتی، 1389). مدیران واحدهای انتفاعی در شرایط مختلف با توجه به عوامل درونی و بیرونی و با در نظر گرفتن ریسک و بازده باید راهبردهای مناسبی را برای اداره و مدیریت سرمایه در گردش واحد خود انتخاب کنند؛ به گونه ای که منجر به افزایش بازده، توان نقدینگی، توان پرداخت بدهی و در نهایت تداوم فعالیت های واحد انتفاعی گردد. «سرمایه در گردش» یکی از منابع تامین مالی به ویژه برای شرکت های کوچک و متوسط و در حال رشد است. مدیران مالی واحدهای کسب و کار، روزانه با تصمیم های مربوط به «مدیریت سرمایه در گردش» روبه رو می شوند. برای نمونه، نگهداری حجم بالایی از موجودیها باعث کاهش در هزینه های وقفه احتمالی در چرخه تولید یا زیانهای تجاری ناشی از کمبود محصولات، کاهش هزینه های عرضه و حفاظت در مقابل نوسانهای قیمت ها می شود و از طرف دیگر، به فروش شرکت از جهات مختلف اعتبار تجاری مناسب می بخشد. با اینکه سرمایه گذرای زیاد شرتک ها در موجودی ها و کسب اعتبار تجاری باعث کاهش ریسک می شود، اما در مقابل سودآوری را نیز کاهش می دهد (لازاردیس و همکاران،2006)[2]. از نگرانی های مدیریت، میزان سرمایه گذاری در دارایی های جاری و مدیریت سرمایه در گردش است؛ به گونه ای که از یک طرف سهم بازار و اعتبار تجاری کسب شده بین مشتریان و عرضه کنندگان خود را حفظ کند و از طرف دیگر، سودآوری خود را افزایش دهد. لذا مدیریت این دارایی ها و بدهی های کوتاه مدت به این دلیل نیازمند توجه خاص است که مدیریت سرمایه در گردش، نقش مهمی در سودآوری و نقدینگی شرکت ها و همچنین ریسک و بازده آن بازی می کند.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   نحوه انجام معاملات در تابلوی غیررسمی

هدف نهایی هر شرکت «ایجاد ارزش برای ذینفعان» است و «سودآوری[3]» از مولفه های اصلی این هدف است. همچنین، «حفظ نقدینگی» نیز از هدفهای مهم واحدهای تجاری است؛ اما مسئله این است که افزایش در سود شرکت در حالت کلی منجر به افزایش در نقدینگی نمی شود و این دو هدف راهبردی همیشه همسو و در یک جهت نیستند. اگر افزایش سود منوط به مصرف نقدینگی باشد، در این صورت ممکن است مشکلات جدی به بار آورد. بنابراین باید بین این دو هدف راهبردی تمایز قائل شد و یک هدف نباید فدای هدف دیگر شود. از یک طرف، اگر ما به سود توجه نکنیم، نمی توانیم برای دوره دراز مدت فعالیت کنی و از طرف دیگر، اگر به نقدینگی توجه نکنیم ممکن است با مشکلات مرتبط با ناتوانی در پرداخت دیون و ورشکستگی روبه رو شویم.

[1] Working Capital Management

[2] Lazaridis & Tryfonidis, 2006

[3] Profitability

Author: 92