پایان نامه حقوق با موضوع : جنگ جهانی اول

دانلود پایان نامه

و پایین دستی تقسیم می‌شوند. صنایع بالادستی نفت شامل اکتشاف ، استخراج و بهره برداری نفت خام می‌شود.صنایعی که از محصولات پتروشیمی و یا تولیدات پالایشگاه های نفت به عنوان مواد اولیه استفاده مینماید ، صنایع پایین دستی پتروشیمی شناخته می شوند.
در یک تقسیم بندی دیگر ، صنعت نفت معمولاً به سه بخش تقسیم می‌شود: بالادستی، پایین‌دستی و میان‌دستی که صنایع میان‌دستی عمدتاً در دسته پایین‌دستی طبقه‌بندی می‌شوند. صنایع بالادستی شامل جستجو برای یافتن میدان‌های بالقوه زیرزمینی یا زیردریایی، حفاری و اکتشاف چاه و نهایتاً عملیات چاه‌ها است که نفت خام و گاز طبیعی خام را به سطح می‌آورد.
مبحث دوم : پیشینه صنعت نفت در ایران
گفتار اول : دوره سلطه مطلقه بیگانگان
در سال 1872 میلادی مطابق با سنه 1289 هجری قمری هنگامی که میرزا حسین خان سپهسالار صدراعظم ایران بود، امتیازی به بارون جولیوس رویتر داده شد .
چنانچه در تاریخ ثبت است، امتیاز رویتر به واسطه مخالفت شدید دولت روس و اعتراضات رجال و علماء وقت پس از چندی ملغی‏الاثر گشت.
در سال 1884 یک شرکت انگلیسی به نام شرکت هوتز که به تجارت واردات و صادرات مشغول و مرکزش در بوشهر بود امتیازی برای استخراج نفت دالکی واقع در نزدیکی بوشهر از دولت ایران تحصیل کرد و چاهی هم حفر نمود که چندان عمیق نبود و چون به نتیجه نرسید از این کار صرفنظر کرد و حقوق خود را به شرکت معادن ایران که بعداً تشکیل شد، واگذار نمود.
بارون رویتر پس از الغای امتیازش، به آسانی دست از دعاوی خویش برنمی‏داشت و هر چند وقت یکبار توسط سفارت انگلیس به دولت ایران اعتراض می‏کرد و ادعای خسارت خود را ضمن پیشنهادهای مختلف تجدید می‏کرد. پس از روی کار آمدن امین‏‏السلطان و مأمور شدن سر درموند ولف به سمت وزیر مختاری انگلیس در ایران مذاکراتی برای خاتمه دادن به این ادعا آغاز گشت و در همان اوقات ناصرالدین شاه درصدد تهیه مقدمات سفر سوم خود به اروپا بود و برای این کار پول لازم داشت. نتیجه مذاکرات امین‏السلطان و وزیر مختار انگلیس امتیاز دیگری بود که در سال 1889 به رویتر داده شد و بعدها به نام امتیاز بانک شاهنشاهی مشهور گشت. طبق فصل ششم امتیاز مزبور بانک چهل هزار لیره به دولت قرض داد که مخارج مسافرت شاه به فرنگ تأمین گردد.

در ضمیمه چهارم به امتیازنامه بانک فصلی راجع به واگذاری معادن بدین شرح آمده است :
«فصل نهم – خود بانک معادن و کارهای دیگر مذکوره در فصل یازدهم و دوازدهم و سیزدهم از امتیاز نامچه و ایضاً کارهای تجارتی مذکور در فصل اول از امتیاز نامچه دائر نخواهد نمود اما بانک حق خواهد داشت با همه یا یکی از حقوقی که مطابق فصول مزبور اعطا شده‏اند به کسی یا به کسان بفروشد یا واگذار نماید و این فروش یا واگذاری مطابق فصول امتیاز نامچه خواهد بود مشروط بر اینکه آنکس یا کسان را جهت اجازه به دولت علیه معرفی کند و بدون چنین اجازه از جانب دولت علیه چنین واگذاری یا فروش کامل نخواهد بود.»
چندی بعد بانک شاهنشاهی به موجب اجازه‏ای که از دولت ایران تحصیل کرده بود حقوقی را که برای استخراج و بهره‏برداری معادن ایران داشت به یک شرکت انگلیسی موسوم به «شرکت معادن ایران » که برای این کار تشکیل شده بود، به مبلغ 150 هزار لیره انگلیسی واگذار کرد، سرمایه شرکت مزبور یک میلیون لیره بود که عده‏ای از سرمایه‏داران روسی و بلژیکی و فرانسوی هم در آن شرکت داشتند.
این شرکت عده‏ای مهندس و زمین‏شناس به ایران اعزام داشت که مطالعاتی برای کشف معادن بنمایند. در قسمت معادن نفت حقوقی را که شرکت هوتز تحصیل کرده بود خریداری کرده و زمین‏شناسان شرکت در سمنان و دالکی و در جزیره قشم به کاوش پرداختند. در دالکی و قشم دستگاه‏های حفاری جدید برای اولین مرتبه در ایران به کار افتاد و در دالکی چاهی به عمق 270 متر و در قشم چاهی به عمق 250 متر حفر شد ولی به نتیجه‏ای نرسید.
شرکت معادن ایران چند سالی در ایران به کاوش مشغول شد، ولی چون سرمایه کافی نداشت و قضیه حمل و نقل که بسیار گران تمام می‏شد توفیقی نیافت و در رأس موعد ده سال طبق فصل یازدهم امتیازنامه حق استخراج معادن آن خودبخود ملغی گردید.
در سال 1899 یعنی در دوره سلطنت مظفرالدین شاه و هنگام صدارت میرزا علی اصغر امین‏السلطان دو نفر از سرمایه‏داران روس امتیازی برای استخراج معادن قراجه داغ آذربایجان تحصیل کردند. در فصل اول امتیاز حق مانع الغیر به آنها داده می‏شود که تا مدت ده سال حق کاوش در معادن قراجه داغ را داشته باشند و چون معادن نفت استثناء نشده بود روس‏ها مدعی بودند که معادن نفت هم جزو امتیاز بوده است. پس از ده سال معدنی را که صاحبان امتیاز کشف می‏کنند، حق داشتند تا انقضاء مدت امتیاز که هفتاد سال بود استخراج نمایند. پس از ده سال اول مدت کاوش برای سه سال تمدید گشت و بعد صاحبان امتیاز به دولت اطلاع دادند که هشت نوع معدن مختلف را کشف و به کار انداخته‏اند، این امتیازنامه هم پس از انعقاد عهدنامه مودت ایران و شوروی در سال 1921 میلادی باطل گردید.
درباره اعطای امتیاز دادرسی لازم به یادآوری است که پیش از اعطای این امتیاز مسیو دو مرگان باستان‏شناس فرانسوی که سال‏ها در شوش مشغول کاوش برای کشف آثار باستانی ایران بود، مقاله‏ای در مجله « معادن » که در پاریس چاپ می‏شد نوشت و راجع به وجود نفت در غرب و جنوب غربی ایران شرح مفصلی نگاشت. سپس یک نفر ارمنی به نام کتابچی‏خان که در آن موقع متصدی اداره گمرک بود مقاله مزبور را خوانده و چون در مسافرت خود به نقاط غرب از آثار سطحی نفت مطلع شده بود مطمئن شد که منابع مهم نفت در ایران وجود دارد. وی در سفری به پاریس با سرهانری دروموند ولف که چندی قبل از آن تاریخ سمت وزیرمختاری انگلیس را در ایران داشت، ملاقاتی نمود و با اشاره به مقاله دومرگان مشاهدات شخصی خود را درباره وجود نفت متذکر گردید و تقاضا کرد که وسایل آشنایی او را با سرمایه‏داران انگلیسی فراهم نماید. سر دروموند ولف که در دوران وزیرمختاری انگلیس در ایران اطلاعاتی راجع به نفت ایران داشت به او وعده اقدام داد و از پاریس عازم لندن شد که در آنجا با سرمایه‏داران وارد مذاکره شود. در لندن با شخصی به نام ویلیام ناکس دارسی آشنا شد. نتیجه این مذاکرات این شد که سردروموند ولف کتابچی‏خان را به لندن فراخواند و او را با دارسی آشنا نمود. کتابچی خان شرح و بسط زیادی راجع به منابع نفت ایران برای او داد و نوشته‏های دومرگان را شاهد آورد. دارسی تصمیم گرفت که زمین‏شناسی مطلع و کارآزموده‏ای را انتخاب و به ایران اعزام دارد تا در این باره گزارش جامعی به او بدهد و زمین‏شناسی به نام برلز با یک معاون به نام دالتن از طرف دارسی استخدام و به ایران اعزام گشتند. هنگام اعطای امتیاز دارسی، نه امتیازگیرنده و نه امتیازدهنده از آینده نفت ایران اطلاعی نداشتند و پیشرفت‏های علمی برای کاوش نفت هم به پایه امروز نرسیده بود که وجود نفت را تا حدی بتوان پیش‏بینی نمود و اعتمادی به آن داشت. امتیازنامه پیشنهادی بود که یک سرمایه‏دار ماجراجوی خارجی به دولت داده و حاضر شده بود که مبلغی از سرمایه خود را به خطر اندازد، تا شاید استفاده کلانی از آن بنماید و اولیای امور هم بدون اطلاع از چگونگی امر و بدون دقت و رسیدگی درباره شرایط پیشنهاد اعطای امتیاز، آن را به صحه شاه که در آن وقت صاحب اختیار مطلق بود، رساندند. امتیازنامه دارسی که در سال 1901 به امضاء رسید، دارای صحه شاه و امضاء و مهر اتابک و میرزا نصرالله خان مشیرالدوله (پدر حسن پیرنیا مشیرالدوله و حسین پیرنیا مؤتمن‏الملک) و نظام غفاری مهندس‏الممالک است و در دفاتر دیوانی به ثبت و ضبط رسیده است.
به موجب فصول هشتم و نهم و شانزدهم امتیازنامه، دارسی تعهد کرده بود که در ظرف مدت دو سال پس از عقد امتیاز شرکتی برای بهره‏برداری از امتیاز مزبور تشکیل دهد و پس از تشکیل شرکت 20 هزار لیره نقد و معادل بیست هزار لیره سهام پرداخت شده شرکت مزبور را به دولت ایران تسلیم نماید. یکسال پس از امضاء امتیازنامه دارسی عملیات حفاری آغاز گردید. در سال 1904 یک چاه به نفت رسید ولی پس از سه ماه خشک شد و دارسی در مضیقه مالی گیر کرد. کارشناسان دولت انگلستان متوجه شده بودند که با ظهور نفت دوران زغال سنگ به سر آمده است و خصوصاً نیروی دریایی آن دولت مجدانه در پی نفت بود. کمیسیون دریاداری در 1904 اشکالات مالی دارسی را توسط متخصصین خود بررسی و این متخصصین پس از مطالعه در محل، گزارش رضایت بخشی داده و اعلام کردند که کشف نفت در حوالی قصر شیرین و شوشتر بسیار محتمل و در نقاط دیگر هم امید بسیاری می‏رود.
در 1901 دارسی نماینده‏ای به اسم ماریوت به معیت کتابچی خان به تهران اعزام داشت که با دولت داخل مذاکره شده و امتیازی تحصیل نماید. ضمناً ماریوت سفارش ‏نامه‏ای از سر درموند ولف برای وزیر مختار انگلیس در آن وقت سر ارتوهاردینگ بود، همراه داشت که همه نوع مساعدت به او بنماید.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

ضمن آنکه وزارت خارجه انگلیس درصدد بود که امتیاز نفت نواحی جنوب ایران را برای یکی از اتباعش تحصیل کند، هاردینگ به ملاقات اتابک (امین‏السلطان) رفت و از او تقاضای مساعدت نمود و ضمناً به ماریوت دستور داد که مواعید لازمه را به متصدیان امر داده و آنها را به نحو مطلوب تطمیع نماید.
پس از آنکه امتیاز دارسی به صحه شاه رسید، دولت انگلیس ادعا نمود که دخالتی در تحصیل امتیاز مزبور نداشته است ولی گفته‏ها و نوشته‏های دیپلمات‏های انگلیسی این ادعا را باطل می‏سازد.
عملیات حفاری که تا 1908 ادامه داشت و سرانجام در این سال که پول کمپانی تمام شده بود و مسئولان آن در لندن امید خود را به کلی از دست داده بودند. چاهی که در مسجد سلیمان حفر می‏کردند در تاریخ 26 ماه مه 1908 (مطابق با پنجم خرداد 1287 شمسی) در عمق 360 متری به نفت رسید. عمق چاه دوم که ده روز پس از چاه اول به نفت رسید 307 متر و بدین ترتیب معلوم گشت که قطر سنگ معدن نفت مسجد سلیمان بالغ بر 300 متر است. در این تاریخ آشکار می‏شود که ایران دارای منابع ذیقیمت و سرشار نفت بوده و آینده درخشانی در پیش دارد.
وصول این خبر جنب و جوش شدیدی را در لندن به وجود آورد و شرکت تازه‏ای به نام شرکت نفت ایران و انگلیس بنیاد نهاده شد. معذلک صادرات نفت ایران تا 1913 به تأخیر افتاد، زیرا که برای رساندن نفت به دریا محتاج ایجاد خطوط لوله و پالایشگاه بودند و این کار سرمایه‏گذاری کلان و فرصت زیادی را می‏طلبید. توسعه عملیات بین سال‏های 1908 تا 1914 که جنگ اول جهانی شروع گشت با سرعت هر چه تمامتر پیشرفت داشت. تا سال 1914 جمعاً سی حلقه چاه در مسجد سلیمان حفر گردید و خانه‏هایی برای کارکنان نفت ساخته شد و خطوط لوله به چاه‏های نفت وصل شد و آب آشامیدنی از رود کارون با لوله آورده شد و کارخانه تعمیرات و انبار ملزومات و بیمارستان و درمانگاه و باشگاه و غیره بنا گردید.

یک خط لوله از مسجد سلیمان به بندر آبادان کشیده شد که در سال 1912 به اتمام رسید. قطر این لوله در جاهای مختلف بین 10 و 15 سانتی‏متر بود که می‏توانست سالانه چهارصد هزار تن نفت از مسجد سلیمان به آبادان حمل نماید.
چهار ایستگاه تلمبه در نقاطی مرسوم به تمبی، ملاثانی، کوت عبدالله و دارخوین ایجاد گشت که فشار کافی ایجاد کرده و نفت را به آبادان می‏رساند. در ابتدای امر کلیه لوازم مورد نیاز از بندر خرمشهر با کشتی به اهواز حمل می‏شد و از آنجا به واسطه عدم وجود راه شوسه و وسایل جدید حمل و نقل با قاطر به مسجد سلیمان حمل می‏گردید. بعدها کشتی‎‏های کوچک‏تری محصولات را از اهواز به در خزینه رسانده و از آنجا با وسایل جدید به مسجد سلیمان حمل می‏کردند.
در سال 1912 اولین نفتی که از معادن جنوب ایران استخراج شده بود به شکل خام صادر گردید که مقدار آن 43 هزار تن بود. سال بعد این مقدار به 81 هزار تن بالغ گشت و در سال 1914 همزمان با شروع جنگ جهانی اول به 274 هزار تن رسید. زمانی که اولین جنگ جهانی آغاز شد شرکت نفت ایران و انگلیس دارای معدن بزرگ مسجد سلیمان و خط لوله‏ای از معدن مزبور تا آبادا

این نوشته در متفرقه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید