فايل دانشگاهی – اثر بخشی آموزش مهارتهای ارتباط مؤثر و جرأتمندی بر سازگاری اجتماعی دانشجویان- قسمت ۲۷

۲۶

۵۱۲/۰

دو ماه پس از مداخله

۴۴/۴۸

۲۳/۴

کل سازگاری اجتماعی

پس از مداخله

۸/۲۳۶

۱/۲۰

۷۹/۱-

۲۶

۰۸۲/۰

دو ماه پس از مداخله

۲/۲۲۶

۶/۲۱

همانگونه که نتایج مندرج در جدول ۴-۱۳ نشان می دهد انجام آزمون tوابسته بر روی میانگین نمرات افراد گروه آزمایش در مراحل پس آزمون و پیگیری دلالت بر این دارد که هر چند میانگین نمرات دانشجویان در کلیه خرده مقیاس های آزمون سازگاری دو ماه پس از مداخلات نسبت به زمان پایان مداخله کاهش داشته لیکن این کاهش در نمره کل سازگاری (۰۵/۰P>، ۷۹/۱- t=)، خرده مقیاس سازگاری تحصیلی (۰۵/۰P>، ۲۴/۰- t=)، خرده مقیاس سازگاری اجتماعی (۰۵/۰P>، ۱۵/۱- t=)، خرده مقیاس دلبستگی به رشته اجتماعی و دانشگاه (۰۵/۰P>، ۹۶/۰- t=)، خرده مقیاس سازگاری عاطفی(۰۵/۰P>، ۵۶/۰- t=) وخرده مقیاس هدفمندی و خودیابی (۰۵/۰P>، ۶۰/۰- t=)، معنی دار نبوده است، و نشان می دهد تأثیر آموزش مهارت ارتباط مؤثر و جرأتمندی تداوم داشته است. پس فرضیه ۳ پژوهش تاییدگردید، یعنی آموزش مهارت ارتباط مؤثر و جرأتمندی، در سازگاری اجتماعی دانشجویان در مرحله پیگیری نیز مؤثر بوده است.
۵-۴- محدودیت‏های پژوهش
این پژوهش صرفاً بر روی دانشجویان علوم پزشکی دانشگاه کردستان انجام شده، لذا بایستی در تعمیم نتایج به سایردانشجویان دانشگاه جانب احتیاط را رعایت کرد.
با توجه به انجام اجباری تست غربالگری GHQ-28 بر روی تمامی دانشجویان ورودی جدید دانشگاه های علوم پزشکی ۴۵ روز بعد از ثبت نام، و به دلیل محدودیت زمانی ترم دوم و اینکه برگزاری کارگاه ها نیاز به زمان خاص داشت مهلتی برای انتخاب دانشجویانی که نمره آنان بالای نقطه برش بود جهت شرکت درکارگاه ها نبود.
از آنجایی که امکان برگزاری جلسات آموزشی پس از اتمام ساعات آموزشی و یا در وقت آزاد مبادرت به تشکیل جلسات می‌شد.چون آزمودنیها به صورت تصادفی از کلیه کلاسها انتخاب شده بود، لذا گردآوری دانشجویان ازکلاسهای مختلف به سختی انجام می شد.
غیبت و تأخیر تعداد معدودی از آزمودنی ها به صورت متفرقه در جلسات آمورشی منجر به ایجاد بی نظمی در جلسات می شد. لذا در جلسات بعد باید تا حدودی مهارت های گفته شده مجدداً توضیح داده می شد.
به رغم تلاش زیاد، جهت کنترل متغیرهای مزاحم تأثیر برخی عوامل مثل گذشت زمان، کسب تجربه توسط آزمودنی ها در انجام پس آزمون، استرس بعضی از آزمودنیها در اثر ترک کلاس درس را نمی توان نادیده گرفت.
فصل پنجم: بحث و نتیجه گیری
۱-۵- مقدمه
در این فصل با توجه به نتایج به دست آمده از فصل چهار، فرضیه ها و متغیرهای پژوهشی بررسی شده، با نتایج پژوهش‌های به عمل آمده از پژوهش های داخلی و خارجی مقایسه خواهند شد.آنگاه به محدودیت‏های پژوهش اشاره شده، سرانجام پیشنهادهای پژوهش به صورت کاربردی و پژوهشی ارائه می‏گردد.
۲-۵- بحث و نتیجه گیری
فرضیهی اول: آموزش مهارت‏های ارتباط مؤثر وجرأتمندی برسازگاری اجتماعی دانشجویان مؤثر است.
یافته‏های پژوهش حاضر نشان داد که نتایج به دست آمده در سطح (۰۱/۰) معنیدار است. بنابراین نتیجه گرفته می‎شود که میزان سازگاری اجتماعی گروه آزمایش پس از دریافت آموزش مهارت‏های ارتباط مؤثر و جرأتمندی در مقایسه با گروه گواه تغییر قابل ملاحظه‏ای نموده و افزایش نشان داده است. با توجه به مقدار مجذور اتا که برابر با (۴۰/۰) است می‌توان گفت که آموزش مهارت ارتباط مؤثر و جرأتمندی جمعاً توانستهاند به میزان (۴۰ درصد) با کنترل سایر متغیرهای واسطهای بر سازگاری اجتماعی مؤثر باشند. همچنین مقدار توان آزمون نشان می دهد که احتمال این اثربخشی(۹۸%) است و فقط(۲%) احتمال دارد که تغییر در بهبود سازگاری ناشی از متغییرهای مستقل نباشد. به علاوه، مقدار توان آزمون (۹۸/۰) نشان می دهد که نمونه مورد تحقیق از کفایت لازم و کافی برخوردار است.
این پژوهش با پژوهش واکرمن؛(۱۹۸۴)به نقل از بهارلویی؛(۱۳۷۷)، وهروکافمن؛(۱۹۸۷)، که در پژوهش خود نشان دادند که آموزش مهارتجرات ورزی باعث کاهش اضطراب اجتماعی می‏شود، همسو است. همچنین با پژوهش جفری؛(۱۹۹۳)، که نشان داد آموزش مهارت‏های زندگی باعث افزایش میزان سازگاری اجتماعی را افزایش می‏دهد همسو است. این پژوهش با پژوهش یونیسف؛ (۲۰۰۵)که نشان می‏دهد آموزش مهارت‏های زندگی باعث افزایش مهارت‏های اجتماعی می‏شود همسو است. همچنین با پژوهش فورنریس و همکاران؛(۲۰۰۷)، که در پژوهش خود نشان دادند که آمورش مهارت‏های زندگی من جمله مهارت حل مسئله وارتباطات مؤثر توانایی حل مشکل و استفاده از حمایت‏های اجتماعی آنان را افزایش می‏دهد.
این پژوهش در ایران با پژوهش یعقوبی؛(۱۳۷۷)، که در پژوهش خود نشان داد که آموزش مهارت جرات ورزی باعث افزایش مهارت اجتماعی می‏شود همسو است. همچنین با پژوهش نسیی و شهنی ییلاق؛(۱۳۸۰)، که نشان داده ‏اند.که آموزش جرات‏ورزی باعث ابراز وجود، عزت نفس، بهداشت روانی وکاهش اضطراب اجتماعی است همسو می‏باشد. همچنین با پژوهش سپاه منصور؛(۱۳۸۶)، که درپژوهش خود نشان داد که آموزش مهارت‏های زندگی برانگیزهی پیشرفت، خود احترامی و سازگاری اجتماعی دانشجویان مؤثر است، همسو است. همچنین با پژوهش رحیمی؛(۱۳۸۴)، که در پژوهش خود نشان داد که آموزش مهارت‏های زندگی باعث افزایش مشارکت اجتماعی می‏شود، همسو است.
فرضیهی دوم: آموزش مهارت‏های ارتباط موثر برمیزان سازگاری اجتماعی دانشجویان مؤثر است.
یافته‏های پژوهش حاضر نشان می‏دهد که برای مقیاس سازگاری اجتماعی(۴۹/۳۰F= ) در سطح (۰۰۱/۰) معنیدار است. بنابراین میتوان چنین مطرح کرد، که میزان سازگاری اجتماعی گروه آزمایش پس از دریافت آموزش مهارت‏های ارتباط مؤثر در مقایسه با گروه گواه تغییر قابل ملاحظه‏ای نموده و افزایش یافته است.
همچنین خرده مقیاس سازگاری تحصیلی(۷۷/۲۰ F=) سطح (۰۰۱/۰) معنادار است، بنابراین چنین نتیجه گرفته می‏شود که بین میانگین دوگروه آزمایش و گواه در خرده مقیاس سازگاری تحصیلی در مراحل پیش آزمون- پس آزمون تفاوت معنیداری وجود دارد. بدین معنا که میزان سازگاری تحصیلی گروه آزمایش پس از دریافت مهارت‏های ارتباط مؤثر و جرأتمندی در مقایسه با گروه گواه تغییر قابل ملاحظه‏ای نموده است. در رابطه با خرده مقیاس دلبستگی به رشته تحصیلی و دانشگاهF محاسبه شده (۶۶/۷) می‏باشد. که در سطح(۰۱/۰) معنیدار است. بنابراین نتیجه گرفته می‏شود که بین میانگین دو گروه آزمایش و گواه در خرده مقیاس دلبستگی به رشته تحصیلی و دانشگاه پس از دریافت آموزش مهارت‏های ارتباط مؤثر وجرأتمندی در مقایسه با گروه گواه تغییر قابل ملاحظه‏ای نموده و افزایش یافته است در خرده مقیاس سازگاری عاطفی F محاسبه شده (۴۴/۱۸) در سطح(۰۰۱/۰) معنیداراست. بدین معنا که میزان سازگاری عاطفی گروه آزمایش پس از دریافت آموزش مهارت‏های ارتباط مؤثر و جرأتمندی در مقایسه با گروه گواه تغییر قابل ملاحظه‏ای نموده و افزایس نشان می‏دهد.
در رابطه با خرده مقیاس هدفمندی و خودیابی، F محاسبه شده (۶۸/۲۳) در سطح (۰۰۱/۰) معنیدار است، بنابراین نتیجه گرفته می‏شود که بین میانگین نمرات دو گروه آزمایش و گواه در خرده مقیاس هدفمندی و خودیابی گروه آزمایش پس از دریافت آمورش مهارت‏های ارتباط متقابل و جرأتمندی تغییر قابل ملاحظه‏ای نموده و افزایش نشان داده است.
با توجه به مقدار مجذور اتا که مقدار آن( ۳۲/۰) است میتوان گفت که آموزش مهارت ارتباط مؤثرتوانسته است، به میزان(۳۲ %) با کنترل سایر متغیرهای واسطهای بر مؤلفه های سازگاری اجتماعی مؤثر باشد. همچنین مقدار توان آزمون نشان می دهد که احتمال این اثربخشی(۹۲/۰) است و فقط(۸%) احتمال دارد که تغییر در بهبود در مؤلفه های سازگاری اجتماعی ناشی از متغییر مستقل نباشد. به علاوه، مقدار توان آزمون (۹۲/۰) نشان می دهد که نمونه مورد تحقیق از کفایت لازم و کافی برخوردار است.

دانلود کامل پایان نامه در سایت pifo.ir موجود است.