اجرای برنامه، مواد مخدر، طبقه بندی

دانلود پایان نامه

 

در مورد اطفال بزهکار نیز همین تفکیک رعایت شده است طبق ماده 23 قانون مربوط به تشکیل دادگاه اطفال بزهکار مصوب 1338 « کانون اصلاح و تربیت شامل سه قسمت خواهد بود: الف: قسمت نگهداری موقت دوم قسمت اصلاح و تربیت سوم : زندان …… و در هر قسمت محل نگهداری دختران از محل پسران مجزا خواهد بود »
ماده 2 آئین نامه اجرایی سازمان کانون اصلاح و تربیت مصوب 1347 نیز بهمین ترتیب به جدایی قسمت نگهداری دختران از پسران تصریح نموده است
2- طبقه بندی از لحاظ سن
1-2- جوانان و بزرگسالان
در جمهوری اسلامی ایران برای تفکیک اطفال از بزرگسالان در سال 1345 کانون اصلاح و تربیت در تهران شروع بکار کرد . در مرکز مذکور اطفال بزهکار برای آموزش علمی ، حرفه ای – تربیت و تهذیب اخلاف نگهداری می شوند
در حال حاضر برای نگهداری متهمان و محکومان کمتر از 18 سال در شهرهایی که کانون اصلاح و تربیت وجود دارد از کانونهای مذکور استفاده می شود لیکن در شهرهایی که کانون های اصلاح و تربیت تاسیس نشده است از محلهای جداگانه بعنوان دار التادیب استفاده می گردد.
البته لازم به ذکر است که تعیین سن 20 سال برای تفکیک جوانان از بزرگسالان به هیچ وجه جوابگوی ضرورت تفکیک این دو طبقه نیست . زیرا جوانان بالای این سن نیز در کنار بزرگسالان ، در معرض انواع انحراف و خطرها قرار دارند. لذا بنظر می رسد بهتر باشد که این سن از 18 تا 26 سالگی در نظر گرفته شود.
2-2- سالمندان
محکومین سالمند و پیر بعلت وضع جسمی و روانی قادر به اجرای روشهای اصلاحی و تربیتی نیستند و عواطف انسانی و حس نوع دوستی نیز ایجاب می کند که آنان از سایر محکومین تفکیک و در زندانهای خاص نگهداری و روش درمانی در مورد آنها اجرا شود
در ایران ، سالمندان نیز با دیگر زندانیان در یک جا و تحت یک سیستم نگهداری می شوند . تنها امتیازی که مقنن برای آنها در نظر گرفته این است در افراد سالخورده با صدور گواهی معذوریت از طرف پزشک زندان و تایید آن توسط مسئول بهداری برای مدتی که در گواهی تصریح می گردد از اجرای برنامه های روزانه معاف خواهند بود
3-تفکیک متهمین از محکومین
از یک طرف نگرانی از آینده و سلب آزادی و ورود به محیطی جدید و اغلب نا آشنا متهم را دچار بی صبری و اضطراب خواهد کرد و احتمال درگیری وی به دیگران را بالا خواهد برد و از طرف دیگر خطر آلودگی متهمین بر اخلاق و افکار مجرمین ساکن زندانها بر کسی پوشیده نیست با توجه به این مسائل، جدایی متهمین از محکومان ، امری ضروری بنظر می آید بر همین اساس در ماده 4 ا س ز سال 84 آمده است « بازداشتگاهها محل نگهداری متهمانی است که تحت تعقیب بوده و طبق حکم غیر قطعی یا قرار کتبی مقامات صلاحیتدار از قضایی تا اتخاذ تصمیم نهایی در آنجا بازداشت می باشند
سپس در ادامه می افزاید: متهمین در صورت امکان شبها بصورت انفرادی نگهداری می شوند مگر اینکه در قرار مقام قضایی خلاف آن تصریح شده باشد
4- طبقه بندی از لحاظ وضع سلامتی
1-4- تفکیک بیماران روانی و مسلولین
رعایت بهداشت در زندان ها برای حفظ سلامتی زندانیان و مداوای بیماران یکی از وظایف مهم مسئولین زندانهاست . بدون جسم و روان سالم نمی توان برنامه های اصلاحی و تربیتی را اجراء نموده و انضباط را در زندان ها و باز داشتگاهها برقرار کرد از طرفی حفظ سلامتی و آرامش نیز حق زندانیان است . برای تحقیق این امر ، مقنن جدا سازی دو گروه مسلولین و بیماران روانی را از سایرین پیش بینی نموده است ماده 116 آ. س. ز در این خصوص مقرر می دارد :
« زندانیان مبتلا به بیماریهای روانی و مسلولین باید در بخشهای مربوط به بیماریهای روانی و آسایشگاه مسلولین بستری و مجزا از دیگران نگهداری و معالجه شوند و در صورتی که مجرم مجنون و مختل المشاعر باشد طبق ماده 41 آ. س. ز سال 84 به تیمارستان فرستاده می شود .
در همین راستا روانپزشک و در غیاب او پزشک زندان موظف است با همکاری روانشناس تربیتی زندان نسبت به بستری کردن بیماران روانی و معالجه آنان اقدام نموده و صورتیکه عارضه بیماری آنان منجر به جنون یا اختلال مشاعر تشخیص داده شود مراتب را در اسرع وقت از طریق واحد مربوطه به پزشکی قانونی جهت اعلام نظر پزشکی و اطلاع مقامات قضائی گزارش نموده ، برای انتقال و معالجه آنان در یک موسسه درمانی و تامینی تدابیر شایسته قانونی اتخاذ نماید
2-4- تفکیک معتادین به مواد مخدر و الکل از سایر محکومین :
زندانیان معتاد به مواد مخدرو الکل بایستی از سایر زندانیان مخصوصاً محکومین به جرم قاچاق مواد مخدر تفکیک، در زندان و یا در قسمتی از زندان و یا موسسات درمانی بطور کاملاً مجزا از سایر محکومین نگهداری و تحت درمان قرار گیرند و پس از مداوا روشهای اصلاحی و تربیتی در مورد آنان اجرا شود

این نوشته در متفرقه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.