ارزش ها و نگرش ها

 

۱- Michael Rush
از نظر مایکل راش، «اجتماعی شدن سیاسی باید به گونه ای گسترده تر وسیله ای تعریف شود که به کمک آن افراد معرفت سیاسی یا اطلاعات، ارزش ها ی سیاسی یا باور های اساسی و نگرش های سیاسی یا عقایدی درباره موضوعات معینی کسب می کنند.» (همان : ۱۰۶)
بنابراین اجتماعی شدن در تعیین معرفت، ارزشها و نگرش های افراد و بنابراین رفتارهایشان مهم در نظر گرفته می شود، اما تنها تبیینی جزئی ارائه می کند و لازم است عوامل و متغیر های دیگری در نظر گرفته شوند. در این زمینه، معرفت اساساً و اگر چه نه منحصراً، اطلاعاتی واقعی درباره جامعه، درباره افراد و گروه ها و درباره جهان فراسوی آنها در همه موارد گذشته و حال تعریف می گردد. البته ممکن است این اطلاعات همیشه اطلاعاتی واقعی نباشند، زیرا افراد ممکن است اطلاعات نادرست دریافت کرده باشند، اما این گونه اطلاعات را چنان تلقی می کنند که گویی واقعی هستند. ارزش ها به باورهای اساسی درباره، ماهیت جامعه، در باره افراد و گروه ها و درباره جهان فراسوی آنها تعریف می شوند. آنها برای مثال ممکن است با باورهای اخلاقی، دینی، اجتماعی یا سیاسی، ساده یا پیچیده، دارای شالوده ای کاملاً استوار یا کمتر استوار، مثبت یا منفی باشند، اما به درجات متفاوت، نگرش ها یا عقاید افراد را درباره موضوعات، افراد، مسائل و رویدادهای معین تقویت می کنند و شکل می دهند. به همین گونه، معرفت یک فرد هم ارزشها و هم نگرشها را تقویت می کند و شکل می دهد. اما نه لزوماً به طور متوالی، به این معنا که معرفت به جای این که مقدم بر شکل گیری ارزش یا نگرش خاصی باشد، ممکن است پس از شکل گیری برای تأیید آن به کار رود. بنابراین اجتماعی شدن باید نه بصورت ایستا، بلکه به شیوه ای پویا و چنان فرایندی که در سراسر زندگی ادامه دارد، در نظر گرفته شود. در اینجا شخصیت فرد یک متغیر اساسی است. اگر چه مسئله شخصیت از این جهت که تا چه اندازه محصول ویژگی های موروثی یا تاثیرات محیطی است، مورد بحث فراوان است – بحث طبیعت در مقابل تربیت – به هیچ وجه اهمیت آن کم نمی شود. این که ویژگیهای شخصیتی گوناگون و انواع مختلفی از شخصیت وجود دارند امری کاملاً اثبات شده است و رابطه بین شخصیت و معرفت، ارزش ها و نگرش های فرد ممکن است عامل مهمی در تاثیر گذراندن در رفتار سیاسی باشد. (همان:۱۰۱-۱۰۰)
تجربه فرد دومین متغیر اساسی در این فرایند است که ممکن است معرفت، ارزش ها ونگرش های موجود را تقویت کند یا آنها را تغییر دهد. تجربه شامل رویدادها و مسائلی است که در برخی از آنها فرد مستقیماً درگیر است، اما به بسیاری از آنها تنها تا اندازه ای علاقه دارد یا از وقوع یا وجودشان آگاه است. اینکه تا چه اندازه اجتماعی شدن مشارکت سیاسی را تبیین می کند، مسئله مهمی است اما تبین های دیگر، بویژه ابعاد انگیزشی و درونی مشارکت را نیز باید تبیین کرد.(همان:۱۰۱)
مراحل
تجربه
عوامل
وسایل
ادراکی
کودکی
تقلید
آموزش
انگیزش
اجتاعی شدن
باز اجتماعی شدن
تقویت
باز اجتماعی شدن