اسناد بین المللی، سازمان ملل متحد، اسناد بین الملل

دانلود پایان نامه

 

آیه ا… حسینی شیرازی نیز درباره لزوم تدابیر درمانی درباره زندانیان آورده است .
یکی از حقوق زندانیان برخورداری از پزشک و دارو می باشد همچنین به اعتقاد ایشان هرگاه در زندان محلی برای زائیدن زنان حامله وجودنداشه باشد باید وی را به زایشگاه منتقل کنند و در صورتی که زندانی به بیماری روانی مبتلا شود باید در داخل زندان توسط روانپزشک معالجه گردد و در صورت نیاز به بیمارستان اعزام شود.
علاوه بر این موارد به نظر ایشان در صورت ابتلاء زندانی به بیماری صعب العلاج باید وی را از مجازات زندان معاف نمود.
بند 2- اسناد بین المللی
اصولاً به موجب توصیه های سازمان ملل متحد، زندانیان باید در محیط سالم و بهداشتی ، چه از لحاظ حفاظت و نگهداری ساختمانها ، و چه از نظر مقررات ناظر به کارگاهها و تامین نظافت و بهداشت شخصی، زندگی نموده و دوران محکومیت خود را با سلامت جسم و روح بگذرانند.
ماده 10 قواعد حداقل رفتار با زندانیان در مورد بهداشت محل زندانها مقرر می دارد:
« محل های زندانیان و مخصوصاً محل هایی که برای توقف زندانیان در نظر گرفته می شود باید طبق موازین بهداشتی باشد و مقتضیات آب و هوای محیط مخصوصاً از حیث حجم هوا- حداقل سطح روشنایی، وسیله گرم کردن و تغییر هوا در نظر گرفته شود.»
همچنین مطابق م 11 قواعد مذکور:
« در هر محلی که زندانیان باید اقامت یا کار کنند : الف- پنجره ها باید به قدر کافی وسیع باشند تا زندانی بتواند با روشنایی طبیعی کار و مطالعه کند. ساختمان پنجره ها باید طوری باشد که ورود هوای آزاد ممکن باشد، اعم از این که تهویه مصنوعی وجود داشته باشد یا نداشته باشد.
ب- روشنایی مصنوعی باید تا حدی باشد که زندانی بتواند بدون آن که دیدش ناراحت شود بخواند یا کار کند»
بعلاوه درباره امکانات و سرویسهای بهداشتی ماده 12 قواعد حداقل مقرر نموده : تاسیسات بهداشتی باید طوری باشد که زندانی بتواند احتیاجات طبیعی خود را در هر موقع که بخواهد به صورت پاکیزه و راحتی دفع نماید.»
همچنین پیش بینی شده است که تاسیسات حمام و دوش باید تا حدی باشد که هر زندانی بتواند از آن استفاده نماید یا در معرض استفاده از آن قرار گیرد و در جه حرارت آب متناسب با محیط باشد و دفعات استحمام در حدودی باشد که بهداشت عمومی به حسب فصل و منطقه ، مقتضی آن است، اما نباید هرگز در یک منطقه معتدل از هفته ای یکبار کمتر باشد و نیز تمامی نقاطی که زندانیان مرتباً در آن به سر می برند باید به صورت مطلوب نگاهداری و نظافت شود
در زمینه بهداشت شخصی زندانیان نیز در ماده قواعد حداقل آمده است :
« از زندانیان باید خواسته شود که مراقب نظافت شخصی خود باشند. آنان باید به قدر کافی آب و وسایل نظافت درحدودی که برای سلامت و پاکیزگی لازم است در اختیار داشته باشند.»
همچنین برای این که زندانیان به صورتی مطلوب ، به طوری که ا حترام آنان حفظ شده باشد ، در آیند باید وسایل کافی برای پاکیزه نگاه داشتن موی سر و ریش در اختیار داشته باشند و مردان نیز باید بتوانند مرتباً ریش خود را اصلاح کنند بعلاوه، تمام لباسهای زندانیان اعم از لباس شخصی یا لباس زندان باید پاکیزه و به صورت خوب و مطلوب بوده و لباسهای زیر در حدودی که برای حفظ بهداشت لازم است می بایست تعویض و شستشو شود و چنانچه زندانیان مجاز باشند که از لباسهای شخصی خود استفاده کنند باید پیش بینی لازم در موقع ورود زندانیان برای اطمینان از نظافت و قابل استفاده بوده لباسهای آنان بعمل آید.
پزشک زندان مکلف است بازرسی های مرتبی در امور بهداشت و نظافت موسسه و زندانیان ، لوازم بهداشتی، حرارت ، نور و تهویه موسسه و همچنین کیفیت و نظافت البسه و لوازم خواب زندانیان بعمل آورده ، نظر مشورتی خود را به مدیر زندان تقدیم نماید. مدیر زندان نیز باید به گزارشهای و نظریات مشورتی پزشک در این زمینه توجه نموده و در صورت موافقت ، فوراً تدابیری اتخاذ کند که دستورهای پزشک به موقع اجرا گذشته شد و در مواردی که نظر مخالف دارد یا نسبت به موضوع صلاحیت ندارد، فوراً گزارش پزشک را با نظریات خود برای مقام عالی تر ارسال دارد.
مساله درمان و استفاده از خدمات پزشکی نیز از جمله مسائلی است که قواعد حداقل رفتار با زندانیان بدان توصیه های فراوانی نموده است . ماده 62 قواعد مذکور در یک حکم کلی مقرر می دارد:
« باید در معالجه امراض جسمی و عقلی زندانی که او را از اهلیت پیدا کردن برای بازگشت مجدد به اجتماع باز می دارد، سعی کافی بعمل آید و هر گونه خدمات ضروری در این موردانجام گیرد»
در جهت تحقق اهداف فوق، هر موسسه مربوط به زندان باید به پزشکی دسترسی داشته باشد که دارای اطلاعات روان پزشکی نیز باشد. خدمات پزشکی زندان باید طوری اداره شود که با اداره عمومی بهداشت شهر یا کشور ارتباط نزدیک داشته باشد. علاوه بر این به ضمیمه خدمات پزشکی نیز باید سرویس روان پزشکی ، برای تشخیص انحراف روانی در مواقع لازم وجود داشته باشد.
در زندانهایی که بالنسبه بزرگ بوده و خدمت تمام وقت یک یا چند پزشک در آن ایجاب گردد، لااقل یکی از پزشکان باید در زندان یا در مجاورت آن سکونت داشته باشد .

این نوشته در متفرقه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.