اعتماد سرمایه گذاران، حق دسترسی به اطلاعات، دسترسی به اطلاعات

 

در دهه گذشته، بازارهای مالی ملی و بین المللی دچار بحرانهای مالی فراوانی شده اند .یک دلیل برای وجود این بحران ها عدم وجود اطلاعات مالی شفاف و کافی است.
در محیط پرتلاطم امروزی، بسیاری از سرمایه گذاران بر اهمیت شفاف سازی اطلاعات در استراتژیهای خود توجه دارند . فقدان اطلاعات و یا عدم اطمینان درباره آنها، امروزه تبدیل به یک مشکل اساسی در بازارهای مالی شده است.
بحرانهای مالی در بورس جهانی به ویژه ماجرای سپتامبر سیاه در ۱۹۹۷ و پس از آن رسوایی مالی انرونو برخی از شرکتهای امریکایی و اروپایی در سال ۲۰۰۰ سبب شد مسئله شفافیت اطلاعات در فرایند گزارشگری مالی مورد توجه عمیق مجامع حرفه ای قرار گیرد. سلب اعتماد عمومی از بازارهای سرمایه ، کشورهای فوق را برداشت تا درصدد تدوین و اصلاح قوانینی برایند که ضامن اعتماد سرمایه گذاران به چرخه های تجاری و اطلاعات ارائه شده به وسیله آنها باشد.
تصویب قوانینی همچون گزارشهای کدبری ،گرین بری، و همپل در انگلستان ، انتشار گزارش وینوت در فرانسه، و اصل امنیت مالی (۲۰۰۳ )، ساریینز اکسلی در ایالات متحده و کن تراگی ، برلینز و کپ ایچ درآلمان موج جدیدی از توجه به اصلاح چارچوبهای نظام راهبردی را نشان می داد که در راستای افزایش حق سهامداران در بورس و افزایش کیفیت اطلاعات خارجی قرار داشت.
در این فصل نخست چارچوب نظری موضوع تحقیق با توجه به دانش موجود حسابداری تبیین می گردد تا دیدگاه نظری یا تئوریک موضوع تبیین شود. سپس تحقیقات قبلی انجام شده قبلی که با موضوع ارتباط مستقیم و یا غیرمستقیم دارند ارائه می گردد.
۲-۲ شفافیت اطلاعات
در فرهنگ وبستر، شفافیت بدین صورت تعریف شده است: “ باز بودن یا گشودگی موسسه ها، آشکار بودن موسسه
ها صداقت و درک پذیری آسان.” در این تعریف منظور از باز بودن یا گشودگی موسسه ها،دسترسی آسان به عملیات داخل شرکت و منظور از آشکار بودن موسسه ها، وضوح اطلاعات است.
تعریفهای متعدد دیگری نیز برای شفافیت ارائه شده است که با توجه به تاکید بر مفهومهای متفاوت، می توان آنها را در سه طبقه به شرح زیر از یکدیگر متمایز کرد:
الف-تعریفهای مبتنی بر ذی نفعان اطلاعات:
ویش واناث و کافمن و کافمن شفافیت را” افزایش جریان به موقع و درخور اتکای اطلاعات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی که در دسترس همه ذینفعان مربوط باشد”، تعریف کرده اند.
همچنین،)ویش واناث و کافمن ۱۹۹۹ ( نبود شفافیت را به عنوان “ممانعت عمدی از دسترسی به اطلاعات، ارائه نادرست اطلاعات یا ناتوانی بازار در کسب اطمینان از کفایت مربوط بودن و کیفیت اطلاعات ارائه شده” تعریف کرده اند.
دیدگاه سازمان همکاری و توسعه اقتصادی گسترده تر است و شفافیت را به عنوان “ارتباط متقابل بین شرکت ها و سایر گروه های ذینفع”بیان میکند.
ب-تعریفهای مبتنی بر پاسخگویی:
گروه تخصصی شفافیت در دانشگاه بروکینگز، شفافیت را بعنوان “ درجه گشودگی و بازبودن موسسه ها بیان کرده است؛ یعنی میزان نظارت و ارزیابی اعمال افراد داخل شرکت )مانند مدیران( توسط افراد خارج از شرکت )مانندسهامداران(“.در تعریف فلورینی از شفافیت، پاسخگویی برجسته تر شده است.
وی شفافیت را به عنوان “افشای اطلاعاتی توسط شرکتها که برای ارزیابی عملکرد آن ها مفید باشد”،تعریف کرده است. از دیدگاه وی، شفافیت ابزاری برای تسهیل فرایند ارزیابی عملکرد شرکتهاست.
تاکید برحق دسترسی به اطلاعات )با در نظر داشتن حریم هر دو طرف تهیه کننده و استفاد ه کننده( وامکان ارزیابی عملکرد شرکت ها با بهره گرفتن از این اطلاعات در تعریفهای یادشده برجسته تر شده است. در واقع، شفافیت ارتباطی تنگاتنگ با پاسخگویی دارد و علت تقاضا برای شفافیت این است که بازار شرکتها را بابت سیاست های برگزیده شده و عملکرد آنها مسئول می داند.