اقدام به خودکشی، اهمیت و ضرورت، افکار خودکشی

 

1-Berezo
2-Hibert
3-Vitaro
4-Ortigo and et al
5- Pompili
6- Girard
از لحاظ ویژگی‌های دخیل در این پدیده، نتایج پژوهش محمدیان(1382) نشان داد که افراد اقدام‌کننده به خودکشی، دارای ویژگی‌های شخصیتی درون‌گرایی، روان‌پریشی و روان‌رنجورخویی بودند و دیگر تحقیقات نیز نشان‌دهنده ویژگی‌های شخصیتی دیگری در این زمینه هستند.
بررسی پژوهش‌های انجام‌شده فرگوسن1(2003) و گلدستون2(2004)، صفات شخصیتی به ویژه نوروزگرایی،شاکری ،پرویزی فرد، صادقی(1384)،ویژگی‌های شخصیتی درون‌گرایی، روان‌آزرده‌گرایی و روان‌گسسته‌گرایی، گیل3(2010) ، سطوح بالاتر اجتناب از آسیب ، عاشوری وحبیبی (1388) ، در مطالعه معتادان بیان می‌کنند که ویژگی‌های شخصیتی روان‌نژندگرایی و باوجدان بودن، به ترتیب دارای رابطه مثبت و منفی با احساس گناه و خود‌تخریبی و برون‌گرایی و باز بودن در برابر تجارب با ناامیدی و احساس حقارت رابطه منفی داشته و ویژگی‌های شخصیتی برون‌گرایی و باوجدان‌بودن نیز با نمره کل افکار خودکشی‌گرا رابطه منفی ‌دارد.
پیش‌بینی کننده‌های کلینیکی رفتار خودکشی عموماٌ قوی نیستند، به این معنا که برای هر نمونه‌ای از بیماران یا حتی برای بیماری خاص، قابل تسری نمی‌باشند(لنانابوکو4 ، 2009)، اما با توجه به پیشینه‌های تحقیقات، به نظر می‌رسد ویژگی‌های شخصیتی خاصی در بروز و شیوع خودکشی اثرگذار باشد. به ویژه که شخصیت یکی از عوامل خطرزایی است که در بروزخودکشی نقش بسزایی دارد. این ویژگی‌های شخصیتی همراه با آسیب‌های روانی و رخدادهای منفی زندگی به لحاظ نظری و پژوهشی با خودکشی مرتبط هستند(برزو5 و همکاران، 2005) ، ممکن است برای افکار خودکشی رایج و اقدام به خودکشی در بعضی زیرگروه‌ها سهم مستقلی بازی کنند.
با عنایت به یافته‌های علمی و پژوهشی موجود، این سوال قابل تحقیق و بررسی است که آیا ویژگی‌های شخصیتی افراد می‌توانند اقدام به خودکشی را در آن‌ها پیش‌بینی کنند؟ شخصیت افراد و ویژگی‌های آن‌ها، تا چه حد می‌تواند میزان و ارتکاب این رفتار را کاهش‌داده و زمینه پیشگیری را برای متخصصان فراهم سازد؟
__________________________________
1-Fergusson
2-Goldston
3-Gill
4-Lenanabuco
5-Berezo and et al
6-Pompili and et al
اهمیت و ضرورت تحقیق
خودکشی یکی از مخاطرات اصلی سلامت روانی است و هر سال حدود یک میلیون نفر در اثر اقدام به خودکشی جان خود را از دست می‌دهند(نوک1 و بانجی2 ،2007). این پدیده آسیب‌زا، با وجود تلاش‌های مفرط، پیشگویی‌های مؤثر و راهبردهای پیشگیرانه، باز هم در جامعه وجود دارد و فرض قریب این است که درک ما از اثر متقابل فاکتورهای دخیل در خودکشی، هنوز ناقص مانده است(پامپیلی3 و همکاران، 2004).