انتشار اطلاعات، مطالعات تجربی، تفسیر اطلاعات

 

به هر حال مبادله گران علائم اطلاعاتی را به طور همزمان دریافت نمی کنند. عکس العمل های متفاوت مبادله گران به اطلاعات بخشی از یک سری تعادل های ناقص می باشد. هنگامی که همه مبادله گران تحت تأثیر سیگنال های اطلاعاتی قرار گرفتند، پایان تعادل رسیده است.
عکس العمل مداوم به اطلاعات در SIAHپیشنهاد می کند که مقادیر با وقفه نوسانات، توانایی این را دارند که حجم معاملات جاری را تحت تأثیر قرار دهند و بر عکس. به عبارت دیگر طبق مدل SIAH حجم معاملات با وقفه، قدرت پیش بینی برای بازدهی سهام و متغیر با وقفه بازدهی سهام، قدرت پیش بینی حجم معاملات جاری را دارا می باشند.
قبل از اینکه مدل ارائه شده SIAH توسط جنینگ، استارکس و فلینگهام ،۱۹۸۱ را توضیح دهیم، این مدل را از بیان کارپوف ،۱۹۸۷ ارائه می دهیم :
طبق این فرضیه اطلاعات در یک زمان فقط به یک نفر می رسد و این مدل بر ارتباط مثبت و بین حجم معاملات و قدر مطلق تغییر قیمت (V ، ) دلالت دارد، اطلاعات منتشره شده باعث می شود که منحنی تقاضای خوشبین ها به اندازه مقدار ثابت  به سمت بالا و برای بدبین ها به اندازه  به سمت پایین منتقل شود. معامله پس از اینکه هر مبادله گری صاحب اطلاعات شد اتفاق می افتد. اما مبادله گران غیر مطلع از اعمال مبادله گران محتویات اطلاعات را بررسی می کنند. در این مدل خرید و فروش های کوتاه مدت محدوده شده است.
بازاری با Nنفر مبادله گر فرض شده که در هر نقطه ای از زمان قبل از اینکه همه سرمایه گذاران سرمایه گذاران مطلع شوند به طور کلی kنفر خوشبین، r نفر بدبین و N-k-r نفر سرمایه گذاران غیر مطلع وجود دارد. مقادیر k,r به میزان سرمایه گذاران مطلع شده بستگی دارد. به خاطر اینکه در این مدل معاملات کوتاه مدت منع شده است، حجم معاملات ایجاد شده توسط بدبین ها عموماً از حجم معاملات ایجاد شده توسط خوشبین ها (بدبین ها به دنبال خبرها نمی توانند فروش های کوتاه مدت انجام دهند) کمتر است. بنابراین تغییر قیمت و حجم معاملات هنگامی که یک مبادله گر مطلع می شود بستگی دارد به دو مورد:
الگوی قبلی شخصی که مطلع شده است.
اینکه آیا مبادله کننده بعدی خوشبین است یا بدبین.
علاوه بر این کل حجم معاملات پس از اینکه همه مبادله گران مطلع شدند بستگی دارد به اینکه مسیر نهایی تعادل چگونه فراهم می شود که آن یک متغیر تصادفی با مقدار انتظاری برابر با میانگین وزنی حجم معاملات تحت هر مسیر ممکن در انتشار اطلاعات می باشد.
آزمون های شبیه سازی نشان داده اند که حجم معاملات هنگامی که همه مبادله گران خوشبین یا بدبین هستند بیشترین حد را دارا می باشد. هم چنین هنگامی که درصد خوشبین ها با هنگامی که V کمترین حد را دارد در کمترین حد است و با افزایشV افزایش می یابد. این موضوع ارتباط مثبت بینV و را اثبات می کند.
مدل ورود متوالی اطلاعات حداقل با دو نقد مواجه بوده است:
این فرض که مبادله گران از اطلاعات تغییر قیمت ناشی از آگاهی سایرین استفاده نمی کنند.
اینکه حجم معاملات هنگامی که همه مبادله گران در تفسیر اطلاعات موافق هستند در بیشترین حد است، که این موضوع بر خلاف استنتاج بدست آمده از مقدار بالای حجم معاملات می باشد و همچنین با مطالعات تجربی کومیسکی و همکاران (۱۹۸۴) در تضاد می باشد.
کوپلند این موضوع را به قید فروش های کوتاه مدت مربوط دانسته است هر چند که این موضوع بخشی از قضیه است.
جنینگ و باری مدلی از SIAH را توسعه دادند که در آن به مبادله گران اجازه سفته بازی داده می شد. سفته بازی باعث می شود که قیمت ها سریع تر به اطلاعات جدید واکنش نشان داده و خود را تعدیل کنند.
در سال ۱۹۸۱ جنینگ، استارکس و فلینگهام در تلاش برای فهم بهتر فرایند پویای تعدیل قیمت بازار مدلی را تشریح کردند که در آن از طریق تغییر در انتظارات سرمایه گذاران چگونگی تعدیل یک بازار به اطلاعات جدید تشریح شده است و تاکید آن بر تأثیر اطلاعات بر قیمتهای دارایی و حجم معاملات می باشد. این محققان نشان دادند که روابط حجم معاملات و تغییر قیمت و بازده سهام تحت تأثیر تعداد سرمایه گذاران در بازار، درجه اطلاعات منتشر شده و تفاوت در تفسیر اطلاعات می باشند.
قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای و کارایی بازار در دهه گذشته غالب مطالعات مالی را به خود اختصاص داده است. اغلب این مطالعات اثرات اطلاعات بر انتظارات سرمایه گذاران را تصریح نکرده اند.
مطالعه ی اثرات اطلاعات شامل این است که چگونه اخبار به بازار می رسد و توسط یک فعال بازار پردازش می شود، چگونه بازنگری در نظرات منجر به عکس العمل یک فعال بازار می شود و چگونه بازار به این شوک عکس العمل نشان می دهد.
مدل SIAH که توسط کوپلند ارائه شد، یک چارچوب برای این فرایند پویای تعدیل ارائه داده است در مدل SIAH جنینگ، استارکس و فلینگهام فرایند تعدیل از یک تعادل اولیه در بازار آغاز می شود و سپس یک خبر به بازار وارد می شود .در مطالعات قبلی که از تحلیل تعادل استفاده نموده اند، فرض شده بود که همه فعالان بازار به طور همزمان از اخبار مطلع می شوند در حالی که در مدل SIAH فرض شده است که در آغاز فقط یک مبادله گر صاحب خبر می شود. این مبادله گر خبرها را تفسیر نموده، نظراتش را بازنگری نموده و معامله به یک موقعیت بهینه جدید می رسد. نتیجه این سری از حوادث ایجاد حجم معاملات و یک تعادل جدید می باشد .پس از اینکه بازار به تعادل جدید رسید، مبادله گر بعدی صاحب خبر می شود و پس از طی حوادث مشابه، تعادل موقتی بعدی ایجاد می شود. این فرایند
تا هنگامی ادامه
می یابد که همه مبادله گران مطلع شوند وقتی که مبادله گر نهایی اطلاعات را دریافت نمود، بازار به تعادل نهایی می رسد .فرایند متوالی اجازه می دهد که افراد مسیر مبادلات، قیمت ها و حجم معاملات را مشاهده نمایند .بعلاوه این مدل، یک مدل واقعی تر برای حوادث و ورود اطلاعات می باشد.
SIAH در یک موقعیت تعادلی که در آن همه مبادله گران از وضعیت پرتفولیوی خود راضی هستند آغاز می شود. یک خبر به بازار وارد می شود، بر خلاف بسیاری از تحلیل های قبلی، فقط یک مبادله گر به اخبار دسترسی دارد .بر پایه آن اخبار، این فعال بازار نظرات خود را با توجه به ارزش انتظاری توزیع قیمت پایان دوره یک سهام پرریسک اصلاح می کند.