اندازه گیری عملکرد، اقتصاد منطقه ای، استراتژی مدیریت

 

لویز, سکستون(۲۰۰۴)، مطالعه سکستون و لویز(۲۰۰۳) را با دو فرایند، عملیاتی دفتری و میدانی به ۵ بخش ، که در آن ها ، اولی را به دو فرایند و دومی را به سه فرایند ، تعمیم دادند.
عملکرد هر مرحله به طور مستقل ارزیابی شد و ۳۰تیم در لیگ ملی و لیگ آمریکا از لیگ اصلی بیسبال در آمریکا، ارزیابی شدند.
آدلر و، لیبرت و یاژمسکی(۲۰۱۳) عملکرد، ۴۳ فرودگاه در ۱۳ کشور اروپایی، آنالیزکردند که در آن دو مرحله از عملیات ها ، شناخته شد. مرحله اول یک فرایند، ایجاد مسافر و محموله بار و دومی دارای دو فرایند مربوط به دانش هوانوردی و فعالیت های غیر هوانوردی می باشد. دو مرحله به صورت مستقل ارزیابی شدند.
پریتو و زوفی(۲۰۰۷)، آنالیز عملکرد شبکه را به عهده گرفتند با یک مدل ورودی-خروجی که پتانسیل فنی دستاورد های عملکرد را مجاز می کند که به وسیله فن آوری های مقایسه گر مربوطه برای اقتصادهای مختلف، قابل آنالیز باشند. یک مدل ارزیابی خروجی فاصله سیستم برای ارزیابی عملکرد ۵ کشور OECD با ۴ بخش(فرایند)، مورد استفاده قرار گرفته اند.مدل برای ارزیابی عملکرد ۵ کشور OECD ، با ۴ بخش(فرایند)، مورد استفاده قرار گرفته است.
ژاو تریانتیس ، تویت مورای و ایدرا (۲۰۱۱) یک روش ارزیابی ، استراتژی مدیریت، تقاضای سفر، با توجه به خدمات حمل و نقل، تامین کنندگان، کاربران و جامعه(به عنوان سه مرحله)، ارائه شده است. هر سیستم ارزیابی فاصله پایه اسلک، ارائه شده اند.
وانگ، لو وهانگ(۲۰۱۳)، سودآوری و بازده بازار از ۶۵ شرکت با فن آوری بالا در تایوان مطالع کردند.از برخلاف مطالعات دو مرحله ای متداول، مرحله اول در این مطالعه از دو فرایند تولید پایه و تاثیرات تحقیق وتوسعه تشکیل شده بود، به صورت موازی، عمل می کردند. میانگین وزنی، پارامترهای فاصله ورودی در مرحله اول و پارامتر فاصله خروجی در مرحله دوم ، در فرم منفی، حداقل سازی شده اند.
یو و لین(۲۰۰۸)، عملیات های راه آهن را به مرحله، تولید و مصرف که قبلا بیشتر به دو فرایند مسافری و حمل و نقل، تقسیم بندی می شوند. هدف ماکزیمم سازی جمع وزنی ، پارامترهای فاصله فرایند، با توجه به بردار جهت دار ، می باشد. عملکردهای ۲۰ شرکت خط آهن پیرامون جهان، ارزیابی شده است.
یو و فان(۲۰۰۹)، مدل مشابهی را برای ارزیابی عملکرد ۲۳ شرکت اتوبوسرانی در تایوان، که در آن فرایندهای مسافری و حمل ونقل در تولید با فرایند شهری و بزرگراهی، جایگزین شده اند.
اوکران(۲۰۰۹)، مدل SBM را برای ارزیابی عملکرد ۱۵ بانک UAE که دارای سه مرکز کسب سودمی باشد، به کار برد. یو(۲۰۱۰)، عملکرد فرودگاه را به وسیله تجزیه کردن عملیات ها به تولید و خدمات، رابررسی کرد،که در آن خدمات، به سطوح پروازی و سطوح زمینی، تقسیم بندی شده است. مدل نشان می دهد که، عملکرد سیستم فرودگاه حاصل عملکرد های تولید و خدمات می باشد و کارایی خدمات یک میانگین وزنی هارمونیک از عملکرد خدمات سطوح پروازی و سطوح زمینی می باشد.
آماتاسو، ودا وآماتاسو(۲۰۱۲)، عملکرد صنایع و بازده به مقیاس های مربوطه را ارزیابی کردند و مدل ادغام را برای ۴۷ استان به دولت ژاپن، پیشنهاد دادند. جداول ورودی و خروجی از اقتصاد منطقه ای، به. که در آن خدمات به بانکداری شرکتی و مصرف کننده بانکی که به صورت موازی عمل می کردند تقسیم شد، و برای اندازه گیری عملکرد ۳۰ بانک از مدل SBM شبکه استفاده عنوان داده، مورد استفاده قرار گرفته اندشد.
لین وچیو(۲۰۱۳) ، سیستم های عملیاتی بانک های بومی تایوانی را به سه مرحله تولید، خدمات و سودآوری تقسیم کردند، که به صورت موازی عمل کردند،و یک مدل SBM شبکه برای ارزیابی عملکرد ۳۰ بانک، به کار بسته اند.
کائو (a2009)، یک مدل وابستگی را برای تجزیه کردن یک سیستم شبکه، به یک ترکیب خطی از فرایندهای جزء، ارائه داد.