اوایل قرن بیستم، عوامل استرس زا، آموزش و پرورش

 

عدم علاقه دانش آموزان به یادگیری
فقدان ارتباط و همکاری صمیمانه بین مدیر و معلمان
کیفیت تدریس معلمان
ارزشیابی نامناسب عملکرد
حقوق و مزایای دریافتی معلمان
شکل (۱-۱ ) مدل مفهومی پژوهش
مولفه های این مدل ، از پژوهش باغبانی ( ۱۳۸۷ ) که در مورد استرس شغلی به انجام رسیده استخراج شده است .
فصل دوم
ادبیات و پیشینه تحقیق
۲-۱- مقدمه
استرس شدید می‌تواند عواقب شومی در تدریس به بار آورد. استرس شدید، روحیه معلم را ضعیف می‌کند و توانایی او را در انتقال اشتیاق که به تدریس دارد، کاهش می‌دهد. استرس معلم می‌تواند به دو طریق اساسی از کیفیت تدریس او بکاهد. اول این که اگر شما مدتی طولانی حرفه تدریس را استرس‌زا بیابید، ممکن است رضایت شما از اشتغال در این حرفه کاهش یابد و این مساله موجب دلسردی شما شود.
دوم این که استرس شدید ممکن است از کیفیت تعامل شما با دانش‌آموزان در کلاس بکاهد. تدریس ثمربخش، به جو مثبت کلاس بویژه به رابطه دوستانه شما با دانش‌آموزان که با حمایت و تشویق از کلاس‌های آنان همراه باشد، بستگی زیادی دارد.
باید در نظر داشت که معلمان جزء مهم ترین مولفه های تعلیم و تربیت به شمار می روند. نقش معلم در فرایند آموزشی به اندازه ای مهم تلقی می شود که عده ای تدریس را مترادف با آموزش و پرورش تلقی می کنند.
در این فصل مفهوم و تعاریف استرس و استرس شغلی ، عوامل ایجاد کننده استرس شغلی، عوامل استرس زای برون سازمانی ، درون سازمانی , عوامل گروهی و فردی، عوامل موثر بر استرس شغلی معلمان ، مفهوم و تعریف کیفیت تدریس ، مفهوم کیفیت ، کیفیت آموزش ، عوامل موثر بر کیفیت تدریس و پیشینه پژوهش ( تحقیقات داخلی و خارجی ) ارائه می گردد .
۲-۲- استرس شغلی
تاریخ باستان نشان میدهد که در حدود ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد مسیح ناراحتی و بیماری روانی را میشناختند. در سال ۴۹۰ پس از میلاد اولین بیمارستان در بیت المقدس ساخته شد. نزدیک به ۱۰۰ سال است که مفهوم استرس مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. این مفهوم با آنکه در ابتدا بسیار مورد توجه روانشناسان بوده است، اما نخستین بررسیهای استرس در حوزه دانش پزشکی انجام شده- اند(راس و آلتایمر، ۱۳۷۷، ۱۱).
از قرن هفدهم و هجدهم به بعد با گسترش علوم رفتاری و انسانی ، استرس( که به معنای فشار و بیشتر در علوم مهندسی و فیزیک برای ارزیابی و بررسی فشار وارد شده بر یک جسم استفاده میشد) از فشار روی شیء و سطح ، به فشار انسان نیز تعمیم یافت. در قرن نوزدهم معنای فشار گسترش بیشتری یافت و تنش بر روی اعضای بدن یا نیروی ذهنی را هم در برگرفت.
در اوایل قرن بیستم این اصطلاح مورد استعمال کلینیکهای پزشکی ازجمله دنبار قرار گرفت و استرس را یکی از عوامل اساسی ایجاد کننده بیماریها قلمداد کردند و بیشتر در ارتباط با بیماریهای روان تنی در نظر گرفتند(راس و آلتایمر ، ۱۳۷۷، ۲۶).