بانکداری الکترونیکی بین بانکی، توسعه بانکداری الکترونیک، اطلاعات مربوط به مشتریان

 

الف)بانکداری الکترونیکی مصرف کننده(در سطح مشتری)
منظور از بانکداری الکترونیکی مصرف کننده ،آن بخش از بانکداری الکترونیکی است که توسط اشخاص و مشتریان حقیقی بانک مورد استفاده قرار میگیرد. به بیان دیگر ،آن بخش از بانکداری است که مشتریان و مصرف کنندگان نهایی با آن سرو کار دارند. این بخش از بانکداری الکترونیکی مبتنی بر ابزارهایی نظیر ماشینهای خود پرداز (ATM)،پایانه های فروش (POS) و مشتمل بر بانکداری تلفنی، بانکداری خانگی / دفتری و بانکداری اینترنتی است
ب) بانکداری الکترونیکی بین بانکی
انتقال الکترونیکی وجوه بین بانکها در کشورهای مختلف به شیوه های مختلف انجام می شود. یک شیوه جهانی انتقال الکترونیکی وجوه ، استفاده از شبکه سوئیفت SWIFT)) است. بانکهای عضو در این شبکه بانکی به راحتی می توانند به انتقال الکترونیکی وجوه بین خود بدون محدودیت مرز و در سطح بین المللی اقدام نمایند. سوئیفت به طور معمول برای نقل و انتقال بین المللی پول بین بانکها مورد استفاده قرار می‌گیرد. علاوه بر سوئیفت، کشورهای پیشرفته برای انتقال الکترونیکی وجوه بین بانکهای خود از سیستمهای داخلی نیز استفاده می کنند، به طور مثال در کشور آمریکا از CHIPS)) ، انگلستان (CHAPS) و مالزی از(RENTAS) استفاده می شود. در ایران نیز اطلاعات بانکی در سطح بین الملل و خارج از کشور از طریق شبکه بین المللی سوئیفت انجام میشود، اما در داخل کشور تبادل اطلاعات از طریق شبکه تبادل اطلاعات بانکی (شتاب) و مرکز هماهنگی تبادل اطلاعات بین بانکی (مهتاب) صورت میگیرد.
2-1-5)زیرساخت های مورد نیاز تکنولوژی بانکداری الکترونیکی
موارد زیرمهمترین زیر ساخت‌های مورد نیاز تکنولوژی بانکداری الکترونیک می‌باشد (تاری و عربی، 7،1386):
زیر ساخت امنیتی
یکی از موانع اصلی پیاده سازی بانکداری الکترونیکی، امنیت است . برخی از کارشناسان عنوان می کنند که بانکها قبل از هر چیز می بایست این اعتماد را در مشتریان خود ایجاد کنند که بانکداری الکترونیکی و عملیات صورت گرفته در آن دارای امنیت کافی می باشد. اعتماد مشتریان به امنیت چالش بزرگی را پیش رو این تکنولوژی قرار داده است. و پیشرفت‌های گسترده در زمینه تکنولوژی، کمک زیادی به افزایش سطح امنیت داده‌های انتقال یافته، نموده است. با این وجود چالش‌ها سر راه گسترش و توسعه بانکداری الکترونیکی و زیر مجموعه های آن کما کان باقی است. به طور کلی اطلاعات در زمینه بنگاه های مالی مانند، اطلاعات مربوط به مشتریان آنها و معاملات مالی خیلی حساس و محرمانه می باشد و انجام اینگونه معاملات از طریق شبکه عمومی (اینترنت ) چالش‌هایی را در زمینه امنیت و اطمینان معاملات به وجودآورده است. هر سیستم بانکداری الکترونیکی (اینترنتی، مو بایلی ) بایستی موضوعاتی مانند تصدیق اصالت (هریک از طرفین معامله باید بتوانند هویت شخص رابطه برقرار کرده را شناسایی نماید)، محرمانه بودن (اطلاعات منتقل شده نباید در دسترس افراد غیر مجاز قرار گیرد)، یکپارچه بودن (طرفین باید اطمینان داشته باشند اطلاعات به طور کامل منتقل شده است ) ، انکار ناپذیری (باید این امکان فراهم شود که بتوان اثبات کرد که معامله در زمان معینی صورت گرفته است)، اعتماد (طرفین باید نسبت به سیستمی که استفاده می کنند اعتماد داشته باشند )،گمنامی (هویت طرفین معامله برای افراد غیر مجاز مخفی باقی بماند ) و غیر قابل رد یابی ( معاملات صورت گرفته بین طرفین برای اشخاص غیرمجاز ، غیر قابل رد یابی باشد )را حل نماید به عبارت دیگر باید تضمین شود که فقط افراد مجاز بتوانند به اطلاعات محرمانه و حسابهای مشتریان بانکداری الکترونیکی دسترسی داشته باشند و نیز معاملات صورت گرفته غیر قابل رد یابی و رسیدگی باشد.
زیر ساخت های فناوری مخابراتی
مهمترین این زیر ساختها شامل امکانات مخابراتی پیشرفته ، امکان دسترسی به سیستم های ماهواره ، امکانات سخت افزاری و نرم افزاری ، فراهم کنندگان خدمات اینترنتی 24 ساعته و امکان دسترسی همگان به اینترنت می باشد. تجهیزات و فناوری های مخابراتی یکی از مهمترین زیر ساخت های بانکداری الکترونیکی می باشد. طوری که عدم فراهم آوری و توسعه این زیر ساخت ، امکان پیاده سازی بانکداری الکترونیکی وجود نخواهد داشت. و به همین دلیل است که امروزه سرمایه گذاری های عظیمی توسط کشورها ی مختلف در زمینه تجهیز و توسعه خطوط مخابراتی پیشرفته و کارا صورت می گیرد به طور کلی روشهای ارتباطی در زمینه مخابرات به دو صورت می باشد.
زیرساخت های اقتصادی ، فرهنگی و آموزشی
بدون شک در صورت فراهم نبودن بسترهای فرهنگی و آموزشی مورد نیاز جهت پذیرش بانکداری الکترونیکی توسط مشتریان، شکست تکنولوژی ارائه خدمات بانکی ، علیرغم فراهم شدن تمامی بسترهای امنیتی و فناوری ، قابل پیش بینی می باشد. امروزه مطالعاتی در زمینه رویکر