برنامه‌ریزی منابع انسانی، برنامه ریزی استراتژیک، استراتژی منابع انسانی

مارس 27, 2019 by بدون دیدگاه

 

جدول ۳-۱ : جامعه و نمونه کارکنان ۵۵
جدول ۳-۳ : بررسی شاخص های موانع استراتژی های منابع انسانی ۵۶
جدول ۳-۴ : میزان آلفای کرونباخ تک تک مولفه ها ۵۷
جدول ۴-۱ وضعیت افراد پاسخ دهنده از نظر سن ۶۱
جدول ۴-۲ وضعیت افراد پاسخ دهنده از نظرتحصیلات ۶۲
جدول ۴-۳ وضعیت افراد پاسخ دهنده از نظر سابقه کار ۶۳
جدول ۴-۴: وضعیت افراد پاسخ دهنده از نظر جنسیت ۶۴
جدول ۴-۵ نتایج آزمون t تک گروهی سوال اول تحقیق ۶۵
جدول ۴-۶ نتایج آزمون t تک گروهی سوال دوم تحقیق ۶۶
جدول ۴-۷ نتایج آزمون t تک گروهی سوال سوم تحقیق ۶۷
جدول ۴-۸ نتایج آزمون t تک گروهی سوال چهارم تحقیق ۶۸
جدول ۴-۹ نتایج آزمون t تک گروهی سوال پنجم تحقیق ۶۹
جدول ۴-۱۰ نتایج آزمون t تک گروهی سوال ششم تحقیق ۷۰
جدول ۴-۱۱ نتایج آزمون t تک گروهی سوال کلی تحقیق ۷۱
جدول ۴-۱۲ نتایج آزمون فریدمن موانع پیاده سازی ۷۲
فصل اول: کلیات تحقیق
۱-۱-مقدمه
امروزه منابع انسانی با ارزشترین عامل تولید و مهمترین سرمایه هر سازمان و منبع اصلی زاینده مزیت رقابتی و ایجادکننده قابلیت های اساسی هر سازمان است، یکی از عمده ترین برنامه‌ریزی های سازمانی، برنامه‌ریزی منابع انسانی است. عامل مهم برای وجود برنامه‌ریزی منابع انسانی، برنامه‌ریزی جهت نیل به نیازهای مهارتی، آموزشی و درنهایت بهسازی منابع انسانی است. موثرترین راه دستیابی به مزیت رقابتی در شرایط فعلی کارآمدتر کردن کارکنان سازمانها از طریق بهبود و بهسازی آنان است و آنچه که در راستای توسعه منابع انسانی اهمیت دارد این است که بهبود منابع انسانی تنها با آموزشهای فنی و تخصصی حاصل نمی شود بلکه باید ازطرق متعدد به توسعه کارکنان پرداخت و این مهم جز با اعمال مدیریت استراتژیک درقلمرو مدیریت منابع انسانی امکان پذیر نخواهدبود(حسن پور ،۱۳۸۸ : ۷۶)
استراتژی منابع انسانی به مثابه رکن اساسی بهبود عملکرد سازمان شناخته می شود و پرداختن به آن، برای افزایش اثربخشی و کارایی فعالی تهای مدیریت و توسعه منابع انسانی سازما نهایی که در سطحی مناسب از بلوغ در این حوزه دست یافته اند، امری ضروری است. هدف از تدوین و اجرای استراتژی منابع انسانی، مرتبط ساختن سیاست ها و روش های منابع انسانی با هدف های استراتژیک منابع انسانی است. منابع انسانی باید با برنامه ریزی استراتژیک و چارچوب عملیاتی سازمان یکپارچه شود، پس ضروری است منابع انسانی نه تنها در جهت گیری استراتژیک سازمان بلکه در برنامه ریزی عملیاتی اش به طور فعال مشارکت نماید(خراسانی ،۱۳۸۶ : ۹۸).