برنامه های آموزشی، سازمانهای خصوصی، دوره های آموزشی

 

تشریفات اداری در حیطه اختیارات مدیر بسیار کم است.
موفقیت، پول زیادی را برای کسانی که در فعالیت
پر مخاطره جدید کار می کنند بدنبال نخواهد داشت. موفقیت می تواند به معنای ارتقاء باشد. شکست موجب برکنار شدن مدیران آن از شغل های خود نخواهد شد. آنها می توانند به شرکت مادر بازگردند.
کارآفرین و سرمایه گذاران ممکن است میلیون ها دلار پول بدست آورند. موفقیت می تواند به معنای استقلال مالی باشد. شکست بدان معناست که هر کسی در فعالیت منسجم است از جمله مدیر شرکت نیز مجبور خواهد بود کارفرمای جدیدی را پیدا کند.
اداره کردن یک فعالیت پر مخاطره در صورتی موجب افزایش پیشرفت شغلی می شود که به موفقیت دست یافته و در صورتی پیشرفت شغلی را به تأخیر می اندازد که با شکست مواجه شده باشد
اداره کردن یک شرکت مستقل احتمالاً پیشرفت شغلی را افزایش خواهد داد. خواه آن شرکت به موفقیت دست یابد خواه نه
جدول شماره ۲-۱ : تفاوتهای کارکردی کارآفرین سازمانی با کارآفرین مستقل
۲-۶ آموزش کارآفرینی
در جهان پیشرفته، آموزش کارآفرینی به یکی از مهمترین و گسترده ترین فعالیت های دانشگاه ها تبدیل شده است. طی دهه ۱۹۸۰ دانشگاه ها برحسب ویژگی گروه های تحت آموزش و نیازهای محلی، منطقه ای و ملی، برنامه های آموزشی متعددی را برای سازمان های خصوصی و دولتی طراحی نموده اند و به برگزاری دوره های ویژه در خصوص کارآفرینی در درون دانشگاه ها یا خارج از دانشگاه ها همت گماشته اند. اکثر مطالعات در سطح خرد و کلان نشان از قابل آموزش بودن کارآفرینی دارند.
در سطح خرد، مطالعات زیادی اثربخشی دوره های آموزش کارآفرینی را تأیید کرده اند و صراحتاً اظهار کرده اند که کارآفرینی قابل آموزش و یادگیری است و دیگر مطالعات ثابت کرده اند که افراد شرکت کننده در دوره های کارآفرینی نسبت به کسانی که در دیگر دوره های شغلی شرکت کرده اند، کسب و کارهای بیشتری را راه اندازی کرده اند(Rasmussen and Sorheim, 2006).
در سطح کلان نیز مطالعات نشان داده که آموزش دانش و مهارتهای کارآفرینانه بر افزایش فعالیتهای کارآفرینانه کشورها اثر مستقیم و مثبت دارد و باعث توسعه اقتصادی و بهبود کمی و کیفی کارآفرینان آینده خواهد شد(Johnson, 2001).
در ایالات متحده آمریکا آموزش کارآفرینی در درون دوره های دانشگاهی و توسط مؤسسات خاص مورد توجه بسیاری قرار گرفته است. کانادا و بسیاری از کشورهای آسیایی همچون فیلیپین، هند و مالزی نیز گامهای اساسی جهت حمایت از فعالیت های کارآفرینی برداشته اند. از سوی دیگر از جمله موارد جدید که در زمینه مطالعات کارآفرینی در دهه ۱۹۹۰ شدت بیشتری به خود گرفت،”کارآفرینی درون سازمانی” است.
آموزش کارآفرینی، ارائه مجموعه ای از مواد آموزشی تدوین شده شامل: دانش، مهارتها و نگرشهای کارآفرینانه به افراد است تا با حضور ریسک و فرصت هایی را که دیگران نادیده گرفته اند شناسایی کرده و با بینش و اعتماد به نفس در جاهایی که دیگران تعلل کرده اند فوراً اقدام کرده و کسب و کار خود را راه اندازی کنند(Tan and Frank, 2006).
عواملی که باعث افزایش توجه به آموزش کارآفرینی شده اند، عبارتند از:
گرایش روزافزون به کوچک سازی شرکتهای بزرگ.
تغییرات جهانی در الگوهای کسب و کار.
توسعه اقتصاد باز در اکثر نقاط جهان و ایجاد فرصتهای جدید(Heinonen & Poikijoki, 2006).
بطور کلی می توان اهداف مختلف دوره های آموزشی را به شرح زیر دسته بندی نمود:
کسب دانش کارآفرینی