بورس اوراق بهادار تهران، مطالعات داخلی و خارجی، تحقیقات خارجی و داخلی


 

در فصل دوم به ارائه مبانی نظری، ادبیات موضوع و مطالعات داخلی و خارجی صورت گرفته پیرامون موضوع تحقیق، پرداخته خواهد شد. در فصل سوم، روش انجام تحقیق تشریح شده و جامعه آماری، نمونه آماری و روش نمونه گیری استفاده شده، ارائه خواهد شد. همچنین در این فصل فرضیه های تحقیق بیان شده و متغیرهای تحقیق و شیوه محاسبه آنها آورده خواهد شد و روش گردآوری اطلاعات و روشهای آماری استفاده شده تشریح خواهد شد. در فصل چهارم مدل تحقیق مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و فرضیههای تحقیق آزمون خواهد شد و سرانجام در فصل پنجم، نتایج حاصل از آزمون فرضیهها و تجزیه و تحلیلهای انجام شده بیان گردیده و توصیههایی برای تحقیقات آتی داده خواهد شد.
فصل دوم
مبانی نظری
و
پیشینه پژوهش
مقدمه
افشای اطلاعات توسط شرکت ها یکی از ابزارهای مهم مدیران به منظور انتقال اطلاعات مربوط به عملکرد و هدایت شرکت، به سرمایهگذاران، اعتبار دهندگان و سایر ذینفعان، در نتیجه کاهش عدم تقارن اطلاعاتی، می باشد. امروزه افشای اطلاعات توسط شرکتها نقش حیاتی را در عملکرد کارایی بازار سرمایه ایفا می کند (هیلی و پالپو، 2001).
با توجه به اهمیت افشای اطلاعات در بازارهای سرمایه، تحقیقات بسیاری در این رابطه صورت گرفته است که به بررسی عوامل موثر بر افشای اطلاعات، چه به صورت اجباری و چه به صورت اختیاری پرداختهاند. همچنین تحقیقات زیادی نیز در رابطه با پیامدهای اقتصادی افشای اطلاعات در بازارهای سرمایه انجام شده است.
مطالعات اخیر در زمینه آزمون موضوع عدم افشای اخبار بد، به جای استنتاج عدم افشا از ویژگی های شرکت های افشا کننده(در تحقیقات گذشته)، زمانبندی و تأثیر کوتاه مدت بازار بر افشا را مورد استفاده قرار داده اند. آنیلوسکی و همکاران (2007) با بررسی بازده های سهام دریافتند که بازده های مثبت سهام در طول دوره سه ماهه و بازده های منفی به نسبت به سمت پایان دوره سه ماهه سوق یافته اند، که اگر روند بازده ها از افشا ناشی شود، این یافته با انتشار دیرتر اخبار بد نسبت به اخبار خوب سازگار است. کوتاری و همکاران (2009) یافتند که سرمایه گذاران نسبت به اخبار بد بیشتر از اخبار خوب واکنش نشان می دهند. وی چنین استدلال می کند که چون اخبار خوب زود افشا می شوند، بنابراین برای سرمایه گذاران یک سورپرایز محسوب نمی شوند. در این فصل ابتدا به مبانی نظری تحقیق پرداخته میشود و در نهایت به برخی از تحقیقات خارجی و داخلی انجام شده در این زمینه اشاره خواهد شد.
افشا
در سطح معنایی، کلمه افشا به معنی انتشار اطلاعات است، اما حسابداران اغلب تمایل به استفاده محدود از این واژه به معنای انتشار اطلاعات صرفاً مالی واحد تجاری، در گزارشهای سالانه دارند. دقیقترین دیدگاه افشای اطلاعات شامل بحثهای مدیریت، تجزیه و تحلیل،‌یادداشتهای پیوست صورتهای مالی و صورت حسابهای مکمل میشود.
اصطلاح افشا در گسترده ترین مفهوم به معنای ارائه اطلاعات است. در حسابداری، از این اصطلاح ‌ بهنحو محدودتری استفاده میشود و صرفاً به معنای ارائه اطلاعات مالی مربوط به یک شرکت در گزارشهای مالی و یا گزارشهای سالانه میباشد. در برخی موارد، مفهوم افشا باز هم محدودتر و به معنای ارائه اطلاعاتی که در صورتهای مالی منظور نشده است تلقی میشود. مسائل مرتبط با ارائه اطلاعات در ترازنامه، صورت سود و زیان و صورت گردش یا جریان وجوه نقد نیز بر اساس ضوابط شناخت و اندازهگیری حل و فصل میگردد. بنابراین افشا در محدودترین معنای خود شامل مواردی نظیر بحث و تحلیل مدیریت، یادداشت های توصیفی همراه صورت های مالی و صورت های مالی مکمل میشود.
انواع افشا
با توجه به وجود یا عدم وجود قوانین و مقررات در رابطه با افشای اطلاعات، میتوان افشا را به دو دسته تقسیم کرد:
الف- افشای اجباری ب- افشای اختیاری
در صورتی که شرکتها توسط قوانین و مقررات مربوطه، مراجع ذیصلاح حرفهای و یا استانداردهای موضوعه به افشای اطلاعات ملزم شوند افشای اجباری نامیده میشود که از طریق صورتهای مالی، یادداشتهای توضیحی و سایر ضوابط و مقررات تعیین شده صورت میپذیرد و هنگامی که شرکتها بهصورت داوطلبانه به افشای اطلاعات اضافی مانند پیش بینی های عملکرد آتی، تجزیه و تحلیلهای مالی و… بپردازند، افشای اختیاری نامیده میشود که از طریق یادداشتهای توضیحی، جراید،‌ رسانه ها و… صورت میپذیرد.
افشای اجباری
در رابطه با لزوم وجود قوانین و مقررات جهت افشای اطلاعات توسط شرکت ها استدلالهای گوناگونی وجود دارد. بسیاری از این دلایل ارایه شده دارای یک موضوع مشترک میباشند و آن این است که سهامداران، و بازار سهام به طور کلی نمیتوانند بین شرکت های کارا و غیر کارا تمایز قائل شوند.
مبنای تصمیم گیری مشارکت کنندگان در بازار های اوراق بهادار، اطلاعاتی است که بورسها، ناشران اوراق بهادار پذیرفته شده در بورس و واسطه های فعال در این بازارها منتشر میکنند. بهره گیری از این اطلاعات و به عبارتی تصمیم گیری صحیح در بازار اوراق بهادار زمانی امکان پذیر است که اطلاعات مزبور به موقع، مربوط، بااهمیت و نیز کامل و قابل فهم باشد.
چنانچه اطلاعات افشا شده از ویژگیهای فوق یا بعضی از آنها برخوردار نباشند، بدون تردید ساز و کار کشف قیمت در بازار به درستی عمل نخواهد کرد و قیمت گذاری اوراق به شیوه ای مطلوب انجام نخواهد شد. در نتیجه، واقعی بودن قیمت ها و پیش بینی منطقی روند آتی آن و به طور کلی شفافیت و عادلان
ه بودن بازار مورد سوال خواهد بود. از این رو،‌ نهادهای ناظر بر بازارهای اوراق بهادار به منظور شفاف کردن بازار، فراهم آوردن امکان دسترسی یکسان فعالان بازار به اطلاعات و به طور کلی ایجاد بازاری شفاف و منصفانه برای داد و ستد اوراق بهادار، قوانین، مقررات، آیین نامه و دستورالعمل های متعددی را تدوین کردهاند.
در ایران نیز شرکتها از طریق قوانین و مقررات مربوطه مانند قانون تجارت، قوانین و مقررات سازمان بورس اوراق بهادار تهران و استانداردهای حسابداری ملزم به افشای اطلاعات میباشند.