تامین مالی از طریق انتشار سهام، نرخ بازده مورد انتظار، میزان سرمایه گذاری

 

د) مدل قیمت گذاری دارائیهای سرمایه ای
2-2-9-3-1) مدل بدون رشد
این مدل، ساده ترین روش در تعیین ارزش سهام عادی می باشد که در آن میزان سرمایه گذاری شرکت در هر حال به اندازه استهلاک دارائیهایش فرض شده است و به این ترتیب ظرفیت تولید و توان کلی کسب سود شرکت ثابت می ماند. همچنین فرض گردیده است که شرکت سود خود را سرمایه گذاری ننموده و تمام آن را تقسیم می کند؛یعنی ، . بنابراین، سود سالیانه (هزینه سهام عادی) بصورت اقساط مساوی بلندمدتی درمی آید که بشرح زیر محاسبه می گردد:
(1)
قیمت بازار سهام عادی در اول سال جاری
سود تقسیمی هر سهم
سود هر سهم
نرخ بازده مورد انتظار سهام داران عادی(هزینه سهام عادی)
از آنجاکه انتشار سهام جدید هزینه مازادی بعنوان انتشار و فروش سهام دارد، پس بجای در مخرج معادله فوق، خالص وجوه حاصل از صدور سهام جدید جایگزین می گردد:
( 2)
نرخ هزینه انتشار و فروش سهام
به این ترتیب، هزینه تامین مالی از طریق انتشار سهام جدید بیش از هزینه تامین مالی از محل سود انباشته خواهد بود. مهمترین ایراد در بکارگیری مدل بدون رشد در شرکت های ایرانی در این نکته است که شرکت ها معرف سود حسابداری آنها می باشد که بدلیل رشد چشمگیر نرخ سود، در سالهای اخیر سودهای حسابداری محاسبه و گزارش شده، بیش از سود واقعی آنها بوده است. ایراد دیگری که به مدل مذکور وارد است، عبارتست از عدم تقسیم کامل سود کسب شده می باشد( ).
2-2-9-3-2)مدل رشد گوردون
اگرچه در مورد برخی شرکت ها می توان از مدل بدون رشد استفاده کرد ولی غالبا انتظار می رود که سود سهام شرکت ها افزایش یابد و بطور کلی تا آینده قابل پیش بینی سود سهام تقریبا با همان نرخ رشد تولید ناخالص ملی اسمی(GNP واقعی بعلاوه نرخ تورم) رشد یابد. بنابراین، با این فرض که سود سهام (سود تقسیمی) با نرخ رشد ثابت(g) افزایش می یابد. سود سهام هریک از سالهای آینده بافرض فرمول: پیش بینی می گردد. با استفاده از این فرمول می توان سهام را ارزشگذاری نمود. به این ترتیب که جریانات نقدی مورد انتظار آتی را بدست آورد(سود سهام) و ارزش فعلی آنها را محاسبه کنیم. با جمع تمام این ارزشهای فعلی، ارزش سهام مشخص می شود.
(3)
که در فرمول فوق: می باشد.
فرمول فوق با فرض ثابت بودن gبصورت زیر خلاصه می شود: