تجزیه و تحلیل دادههای

 

پاسخ دهندگان(شامل پست سازمانی، تحصیلات، نوع شرک) می باشد.
ب) سوالات مرتبط با متغیرهای تحقیق: این بخش از پرسشنامه متغیرهای تحقیق را که شامل پنج متغیر می باشند را اندازه گیری می کند.
۳-۶ روائی و پایائی تحقیق
۳-۶-۱ روائی پرسشنامه
مفهوم روایی یا اعتبار به این سوال پاسخ میدهد که ابزار اندازه گیری تا چه حد خصیصه
مورد نظر را میسنجد. بدون آگاهی از اعتبار ابزار اندازه گیری نمیتوان به دقت داده های حاصل از آن اطمینان داشت. ابزار اندازه گیری ممکن است برای اندازه گیری یک خصیصه ویژه بر روی یک جامعه آماری دارای اعتبار باشد، در حالیکه برای سنجش همان خصیصه بر روی یک جامعه آماری دیگر، از هیچگونه اعتباری برخوردار نباشد(سرمد و دیگران،۱۷۰،۱۳۸۵).
روش های متعددی برای تعیین روایی(اعتبار) ابزار اندازه گیری وجود دارد که عبارتند از:
اعتبار محتوا (محتوائی): اعتبار محتوا نوعی اعتبار است که معمولاً برای بررسی اجزای تشکیل دهنده یک ابزار اندازه گیری بکار میرود. اعتبار محتوائی یک ابزار اندازه گیری، به سوالات تشکیل دهنده آن بستگی دارد. اگر سوالات ابزار اندازه گیری، معرف ویژگیها و مهارتهای ویژهای باشد که محقق قصد اندازه گیری آنها را داشته باشد، آزمون دارای اعتبار محتوائی میباشد.
اعتبار ملاکی: اعتبار ملاکی عبارت است از کارآمدی یک ابزار اندازه گیری در پیش بینیِ رفتار یک فرد در موقعیتهای خاص.
اعتبار سازه: اعتبار سازه یک ابزار اندازه گیری، نمایانگر آن است که ابزار اندازه گیری تا چه اندازه میتواند یک سازه یا خصیصهای که مبنای نظری دارد را بسنجد. در بررسی اعتبار سازه باید به تدوین فرضیه هایی درباره مفاهیم اندازه گیری شده، آزمون این فرضیه ها، و محاسبه همبستگی نتایج با ابزار اندازه گیری اولیه پرداخت.
با توجه به اینکه سوالات پرسشنامه این تحقیق، بر اساس پرسشنامه های استاندارد تحقیق پاراسورامن و دیگران(۱۹۸۸)، آیدین و اوزر(۲۰۰۵)، ونگ و وو(۲۰۱۲) طراحی شده است، بنابراین از روایی لازم برخوردار میباشد. همچنین برای اطمینان کامل در مورد روایی پرسشنامه تحقیق، از نظرات اساتید راهنما و استفاده شد و اصلاحات لازم لحاظ گردید.
۳-۶-۲ پایائی پرسشنامه
به منظور اطمینان از نتایج حاصله از تجزیه و تحلیل داده های پرسشنامه، اقدام به بررسی قابلیت اعتماد پرسشنامه مورد استفاده میشود. مقصود از قابلیت اعتماد یک وسیله اندازه گیری آن است که اگر خصیصه مورد سنجش را با همان وسیله(همان ابزار اندازه گیری)، تحت شرایط مشابه، به طور مکرر اندازه گیری کنیم، نتایج بدست آمده تا چه حد مشابه، دقیق، و قابل اعتماد میباشند.
به عبارت دیگر میتوان گفت که مقصود از قابلیت اعتماد این است که ابزار اندازه گیری تا چه حد در شرایط یکسان نتایج مشابهای را بدست میدهد. دامنه ضریب قابلیت اعتماد از صفر(عدم ارتباط نتایج بدست آمده در اندازه گیریهای مکرر بر روی جامعه)، تا یک (ارتباط کامل نتایج بدست آمده در اندازه گیری های مکرر بر روی جامعه)، قابل تغییر است.
روش های متعددی برای محاسبه قابلیت اعتماد ابزار اندازه گیری وجود دارد. مهمترین این روشها عبارتند از:
روش بازآزمایی(اجرای دوباره)
روش موازی (همتا)
روش تنصیف (دو نیمه کردن)
روش کودر- ریجاردسون