تعریف زندان، قرآن کریم، اجتماعی

دانلود پایان نامه

 

زندان جایی است که متهمان و محکومان را در آن نگه دارند. این کلمه در فرهنگستان ایران به جای حبس پذیرفته شده است.
لغت زندان در فرهنگ عمید به معنای بندیخانه، محبس خانه و قیدخانه – جایی که محکومان و تبهکاران را در آنجا نگهداری می کنند و محبس است. در یکی از تعاریف زندان به نقل از الطرق الحکمیه فی السیاسه الشرعیه آمده است :
«زندان و حبس شرعی زندانی کردن فرد در مکانی تنگ و محدود نیست بلکه تنها محدود کردن وی و جلوگیری از تصرفات وی آن گونه که خودش می خواهد، است حال این محدود کردن می تواند خانه یا مسجدی باشد یا به صورت آن که طلبکار مراقب و همراه وی باشد. به همین جهت پیامبر(ص) زندانی را اسیر نامید.»
تعریف زندان
زندان محلی است که در آنجا متهمان و یا محکومان کیفری با قرار و یا حکم کتبی مقامات صلاحیتدار قانونی موقتاً یا برای مدت معینی یا بطور دائم نگهداری می شوند.
اشخاصی که محکوم به زندان هستند با صدور حکم دادگاه نزد رؤسای زندان فرستاده می شوند.
زندان محلی است که در آن متهمان و محکومان با قرار یا حکم کتبی مقام قضائی موقتاً یا برای مدت معینی و یا بطور دائم بمنظور اصلاح و تربیت و درمان نارسائیها و بیماریهای اجتماعی و تحمل کیفر نگهداری می شوند.
زندان از نظر قرآن
قرآن کریم در آیات مختلف زندان را مطرح و یا در آیات دیگر موجود بودن زندان در اعصار و زمانهای قبل را یادآور شده.
مفهوم کلمه زندان تحت عنوان یسجن، امسک، وقف در آیات متعدد قرآن کریم ذکر شده است.
ثم بدالهم من بعد مارأوالایات لیسجننه حتی حین
آنگاه دلایل روشن پاکدامنی و عصمت یوسف را دیدند باز چنین صلاح دانستند که یوسف را چندی زندانی کنند و به حبس فرستادند.
و همچنین مقدر گردیده :
«والَّتی یاتین الفاحثه من نسائکم فاستشهدوا علیهن اربعه منکم فان شهدوا فامسکوهن فی البیوت حتی یتوفیهن الموت او یجعل الله لهن سبیلا
زنانیکه عمل ناشایست کنند چهار شاهد مسلمان بر آنها بخواهید چنانچه شهادت دادند. در اینصورت او را در خانه نگهدارید تا عمرشان به پایان رسد یا خدا برای آنها راهی پدیدار گرداند.
فاذا انلسخ الاشهر الحرم فاقتلوا المشرکین حیث وجدتموهم و خذوهم و احصروهم
آنگاه که ماههای حرام به پایان رسید. مشرکان را در هر جا که یافتید بکشید و آنان را دستگیر و زندانی کنید.
انما جزاء الذین یحاربون الله و رسوله و یسمعون فی الارض فساد أن یقتلوا و یصلبوا او تقطع ایدیهم و ارجلهم من خلف او ینفوا من الارض
همانا کیفر آنانکه با خدا و رسول او بجنگ برخیزند و بفساد کوشند در زمین، جز این نباشد که آنها را بقتل رسانند یا بدار کشند و یا دست و پایشان بخلاف ببرند (یعنی دست راست را با پای چپ یا برعکس) یا نفی بلد و تبعید از سرزمین صالحان کنند.
این ذلت و خواری دنیوی آنهاست و اما در آخرت باز (در دوزخ) بعذابی بزرگ معذب خواهند بود.

این نوشته در متفرقه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.