جلوگیری از مهاجرت، تعاون و همکاری، شرایط اقتصادی

 

۲-۲-۶-۱ آثار فردی:
الف- طرحهای اشتغال و خودکفائی در مددجویان اعتماد به نفس ایجاد نموده و آنها را درسایر امور زندگی نیز موفقتر نموده است.
ب- مددجویانی که طرح اجرا نمودهاند از وضعیت روحی بهتری نسبت به قبل برخوردار بوده و توانائی بیشتری برای اداره امور زندگی خود بدست آورده اند.
ج- روحیه تعاون و همکاری در این گروه از مددجویان نسبت به سایرین بیشتر به چشم میخورد.
د- خانواده هایی که طرح اشتغال و خودکفائی را اجرا نموده اند علاوه بر شرایط روحی از وضعیت جسمانی بهتری نیز برخوردار گردیده اند.
۲-۲-۶-۲ آثار اجتماعی:
براساس تحقیقات انجام شده، آثار اجتماعی اجرای این طرحها کمتر از آثار اقتصادی آن نبوده بطوریکه در بسیاری ازموارد نتیجه ارزیابی اهمیت آثار اقتصادی را نسبت به آثار فردی و اجتماعی کم رنگتر و در اولویت بعدی قرار داده است. لذا به نمونه هایی از آثار اجتماعی توانمند سازی مددجویان اشاره میگردد.
الف- خروج فرد از حالت انزوا و گوشه گیری.
ب- ایجاد احساس خودباوری و اعتماد به نفس در خانواده مددجو.
ج- کسب موقعیت مطلوبتر اجتماعی نسبت به سایر مددجویان.
د- کسب اعتبار اجتماعی بیشتر.
ه- تبدیل یک نیروی مصرف کننده صرف به نیروی مولد وتولید کننده.
و- کاهش ناهنجاریهای اجتماعی در بین خانواده ها.
ز- جلوگیری از مهاجرتهای بیرویه) بختیاری،۱۳۸۴).
۲-۲-۶-۳ آثار اقتصادی:
براساس نتایج بررسیهای انجام شده آثار اقتصادی طرحهای خودکفائی در افزایش درآمد خانواده ها مؤثر و کاملا” رضایت بخش بوده است. با اینکه بسیاری از طرحها مراحل اولیه خود را میگذرانند آثار بهبود وضعیت اقتصادی خانواده های مجری کاملا ” محسوس بوده و تاحدودی رضایت عمومی را فراهم نموده است. برای اطلاع بیشتر در ذیل به چند نمونه از آثار اقتصادی اینگونه طرحها اشاره میشود:
الف- با توجه به شرایط اقتصادی موجود، مستمری تعیین شده از طرف نهادهای حمایتی پاسخگوی حداقل زندگی مددجویان نبوده و این افراد برای تأمین حداقل معاش خود و خانواده هایشان به شدت در مضیقه بوده و بسیاری از آنها برای رهائی از این تنگنا به راه حلهای دیگری ) که معمولا مناسب هم نبوده (روی آورده اند که ممکن است منجربه ناهنجاری های دیگر شود، برای رفع این معضل اقدامات مناسبی لازم بودکه بهترین راه حل فراهم نمودن زمینه اشتغال و افزایش درآمد خانواده میباشد و امداد راه حل را اجرای طرح خودکفائی میداند و در اینجاست که اهمیت این طرحها بیشتر نمایان میشود.
اجرای طرحهای خودکفائی در امداد موجب گردیده تا کمبود درآمد مددجو از این طریق تأمین گردد و مددجو از یک زندگی عادی برخوردار شود و فشار درخواست افزایش مستمریهای نقدی از طرف مددجو و اطرافیان وی کاهش یابد، بدیهی است که هر چقدر مددجو برای بهتر شدن معیشت و شرایط زندگی خود تلاش کند به همان نسبت از بارمالی امداد کاسته شده و امکان خدمت به سایر نیازمندان را فراهم مینماید حتی اگر این طرح به خودکفائی کامل هم ختم نگردد (بختیاری،۱۳۸۴).