خدمات بانکداری الکترونیک، انتظارات و خواسته ها، بانکداری الکترونیک

 

 عرضه سرویسهای محدود در اینترنت
عدم آشنایی با مزیتها 
۴-نداشتن امکانات  
-کامپیوتر
-مودم
-اینترنت
-سرعت پایین اینترنت
-برنامه های کامپیوتری لازم 
۵-عدم رغبت به استفاده از این سرویسها
این دسته از افراد ممکن است توانایی لازم را برای استفاده از سیستم داشته باشنداما انگیزه ای برای این کار ندارند.
۲-۱۴ سنجش کیفیت خدمات بانکداری الکترونیک
بیشتر پژوهش های انجام شده در زمینه سنجش کیفیت خدمات موسسه های مالی وبانکی، بر ارزیابی بخش خاصی از خدمات متمرکز هستند.برای مثال پژوهش گوناریس(۲۰۰۳)، به بررسی کیفیت خدمات ارائه شده توسط وب سایت های بانکداری الکترونیک پرداخت.
بر اساس مدل سروکوال،پژوهشگر سه بعد کیفیت به نام های خدمات ارائه شده به مشتری و کاهش ریسک مرتبط با ارائه خدمات، تامین نیازهای اطلاعاتی و ایجادامکانات برقراری تعامل مشتریان تعریف کرد.این ابعاد کیفیت توسط چهارده شاخص نمایش داده شدند.اما این شاخص ها کلیه عملیات و ویژگیهای ارائه شده پرتال های بانکداری الکترونیک را پوشش نمی دادند. برودریکو همکاران (۲۰۰۲)، به بررسی الگوی رفتاری مشتریان در گروه های تشکیل شده توسط مشتریان در پرتال های بانکداری الکترونیک، در یک دوره زمانی سه ماهه پرداختند.حدود۱۶۰ شاخص در این زمینه بررسی شد که نتایج این پژوهش نشان داد، نحوه ارائه خدمات بانکی و نحوه و چگونگی مشارکت و تعامل مشتریان در میزان رضایت آنها از خدمات بانکی الکترونیک از اهمیت بیشتری برخوردار است.می توان اذعان داشت که پژوهش های انجام شده در حوزه ارزیابی خدمات بانکداری الکترونیک بیشتربرگرفته از مدل های سنجش کیفیت خدمات الکترونیکی در فضای عمومی بوده ،ویژگیهای کیفیت خدمات در مفهوم عام و همچنین بانکداری الکترونیک در مفهوم خاص را توصیف کرده اند.از سوی دیگر،هیچ یک از این مدل ها ،رویکردجامع و کاملی نسبت به تمامی ابعاد کیفیت خدمات بانکدار ی الکترونیکی نداشته اند.با توجه به آنچه اشاره شد، می توان دریافت که نیاز به مدلی جامع که دربرگیرنده کلیه جنبه های خدمات الکترونیکی ارائه شده باشد احساس می شود(رسولی ودیگران،۱۳۹۱)
۲-۱۵ مدیریت ریسک دربانکداری الکترونیک
امروزه، دنیای عملیات و فعالیت های بانکداری به میزان قابل توجه و چشمگیری متحول و پویا شده است، به ویژه ورود وسیع سیستم های کامپیوتری وتکنولوژی پیشرفته فن اوری اطلاعات به عرصه خدمات بانکی،موجب گردیده تا حوزه ارائه خدمات و فعالیت های بانکی وسعت بیشتری یافته و سرعت انجام امور نیز به همان میزان افزایش یابد.در راستای پیشرفت ها و تغییرات یاد شده طبیعتا”میزان انتظارات و خواسته های مشتریان بانک ها از شبکه بانکی نیز متحول و دگرگون شده و با رشد فزاینده ای همراه بوده است، بطوری که بانک ها را با تقاضای ارائه خدمات هرچه سریعتر و با کیفیت بالاتر از سوی مشتریان روبرو ساخته است. از طرفی،رقابت میان سازمان های مالی و بانک ها نیز این امکان را فراهم ساخته تا طیف وسیع و گسترده ای از انواع تولیدات و خدمات بانکی ،قابل دسترسی و ارائه به مشتریان کوچک و بزرگ باشد.امکانی که از طریق کانال توزیع الکترونیک فراهم می شود و به عبارتی”بانکداری الکترونیک” تلقی می شود. در این راستا و به موازات رشد نیازها و خواسته های مشتریان،بانک ها نیز تلاش می نمایند تا همراه با تحولات دنیای بانکداری ضمن استقرار شبکه های رایانه ای و توسعه فناوری اطلاعاتی و عملیاتی،روند فعالیتی و خدمات دهی خود را به مشتریان، چه به لحاظ کمی و چه از حیث کیفی بهبود بخشیده و تسریع نمایند(بیات آسیه،۱۳۸۶).
تغییرات اقتصادی در سالهای اخیرموجب شده است که بانکداران توجه بیشتری به ریسک های مربوط به عملیات بانکی ونحوه کنترل آن نشان دهند.در این زمینه برخی از اندیشمندان اقتصادی و مالی،ریسک بانک و مدیریت آن را براساس انواع ریسک های ذیل متمرکز می نمایند:
۱-ریسک اعتباری
۲-ریسک نرخ بهره
۳-ریسک نقدینگی