خدمات بهداشتی، قانون اساسی، سلامت جسمی

دانلود پایان نامه

 

در سایر موسسات زندان ، پزشک باید روزانه از زندانیان عیادت کند و مسکن او باید کاملاً نزدیک به زندان باشد تا در مواقع ضروری بلافاصله وظایف خود را انجام دهد.
علاوه بر موارد فوق پزشک باید هر زندانی را در اولین فرصت پس از ورود به زندان و در طول اقامت در زندان، از نظر تشخیص امراض جسمی یا روحی و اتخاذ تصمیمات لازم و نیز برای تعیین قدرت بدنی کار هر زندانی و جدا کردن زندانیان مبتلا به امراض عفونی و مسری و اطلاع از اموری که مانع از طبقه بندی جسمی یا روانی مجدد زندانی است ، مورد معاینات پزشکی قرار دهد و چنانچه زندانی هنگام ورود به زندان، دارو یا مواد مخدر به همراه داشته باشد، استعمال آن منوط به تجویز پزشک زندان خواهد بود.
پزشک زندان مکلف است از سلامت جسمی و روحی زندانیان مراقبت نماید و هر روز زندانیان بیمار و کسانی را که از بیماری شکایت دارند یا به صورتی توجه او را جلب می نمایند ببیند و عیادت نماید مضافاً این که هر زندانی باید امکان دسترسی و استفاده از یک دندانپزشک واجد شرایط را نیز داشته باشد.
در مورد بیمارانی که احتیاج به مواظبتهای خاصی دارند مقرر شده که باید به زندانهایی که بتوانند از آنها نگهداری کنند یا به بیمارستانهای شهری که قبلاً به همین مناسبت پیش بینی شده باشند، انتقال یابند و چنانچه بستری شدن بیمار در زندان انجام شود باید وسائل و لوازم و دارو به صورتی پیش بینی شود که مراقبتهای پزشکی و معالجه بیماران به نحو مطلوب ممکن باشد و خدمتگزاران مربوطه نیز باید صلاحیت کافی حرفه ای داشته باشد. در موسسات زنانه نیز باید وسائل و تجهیزات مخصوص لازم برای معالجه زنان حامله و همچنین وسایل لازم برای زایمان و دوران نقاهت بعد از زایمان وجود داشته باشد و در حد امکان باید تدابیری اتخاذ شود که زایمان در یک بیمارستان شهری انجام گیرد.
پزشک زندان نیز هر وقت ، ملاحظه کند بعلت طول مدت زندان یا نوع خاصی از حبس ، سلامت جسمی یا روانی یکی از زندانیان در خطر قرار گرفته است یا در خطر قرار خواهد گرفت مکلف است مراتب را به مدیر زندان گزارش نماید در این صورت مدیر زندان موظف است به گزارشات پزشک در این خصوص توجه نموده و در صورت موافقت فوراً تدابیری اتخاذ کند که دستورهای پزشک به موقع اجرا گذاشته شود و در مواردی که نظر مخالف دارد یا نسبت به موضوع صلاحیت ندارد فوراً گزارش پزشک را با نظریات خود برای مقام عالی تر ارسال دارد
بند 3- حقوق ایران
یکی از حقوقی که ملت در جامعه از آن برخوردار بوده و دولت نیز مکلف به تامین آن می باشد، برخورداری از خدمات بهداشتی و درمانی است لذا در جهت تحقق این حق است که اصل 29 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مقرر می دارد:
«… نیاز به خدمات بهداشتی و درمانی و مراقبتهای پزشکی به صورت بیمه و غیره، حقی است همگانی . دولت مکلف است طبق قوانین … خدمات و حمایتهای مالی فوق را برای یک یک افراد کشور تامین کند»
بنابراین ملاحظه می گردد که امر فوق یک اصل کلی بوده و تنها به افراد غیر زندانی اختصاص ندارد لذا زندانیان نیز مانند دیگر شهروندان عادی اجتماع از این حق برخوردار خواهند بود . به همین جهت آئین نامه های مربوط به زندانها و زندانیان تا کنون همواره به این مهم توجه داشته و ضمن مواد متعدد به ابعاد مختلف موضوع پرداخته است ماده 100 آ. س. ز سال 84 نیز در این زمینه به شرح زیر
وضع اماکن زندان عموماً و آسایشگاه زندانیان خصوصاً باید منطبق با اصول بهداشتی باشد نظافت داخلی زندان نیز اعم از داخل آسایشگاه راهروها، حیاط هوا خوری،
سرویس ها و سالن اجتماعات، نماز خانه یا کتابخانه بعهده زندانیان است . روسای زندان باید ترتیبی اتخاذ نمایند تا به صورت نوبه ای کلیه زندانیان در این امور مشارکت داشته باشند . اجیر شدن و اجیر کردن زندانی توسط زندانی دیگر به هر نحو ممنوع است
زندانی باید هر روز صبح قبل از خروج از آسایشگاه نسبت به نظافت اتاق و لوازم آن و مرتب کردن رختخواب خود اقدام نماید، آویزان کردن لباس و لوازم شخصی در آسایشگاه ممنوع است . بدین منظور اشکافیهای مخصوص تهیه و در اختیار زندانیان قرار می گیرد . علاوه بر این نظافت آشپزخانه، سالن غذا خوری شستشو و خشک کردن ظرف لوازم آن ها نیز بدون تبعیض و استثناء طبق برنامه زندان بعهده کلیه زندانیان می باشد به انضمام این که کلیه زندانیان مکلفند در حفظ و نگهداری و نظافت کامل لوازم زندان مراقبتهای لازم را بعمل آورند
ماده 105 آ. س . ز سال 84 نیز در مورد ضد عفونی داخل زندان مقرر می دارد :
« کلیه اماکن زندان باید حداقل ماهی یکبار ضد عفونی شود مگر این که بعلت ظهور حشرات یا بروز اپیدمی و اشاعه ویروس بیماریهای موسمی و محلی ایجاب بنماید زودتر از موعد مقرر نسبت به گند زدائی لوازم مربوطه و سمپاشی اطاقها در محوطه زندان اقدام شود »
مجاری فاضلاب نیز همیشه باید باز باشد و در رفع عفونت و آلودگی هوا در محوطه و اماکن زندانها باید مراقبت و اقدام لازم و دائم بعمل آید به همین منظور ماده 84 آ. س . ز به منظور جلوگیری از آلودگی هوا در داخل زندان و تضییع حقوق سایرین ، استعمال دخانیات در اماکن مسقف زندان را مطلقاً ممنوع اعلام نموده است و از طرف دیگر نیز مسئولین مربوطه در زندان را مکلف نموده که تمهیدات لازم جهت ترک سیگار را فراهم نمایند.
در زمینه بهداشت شخصی از طریق ماده 109 آس ز سال 84: تراشیدن موی سر محکوم الزامی نیست ولی به لحاظ رعایت مسائل بهداشتی کوتاه کردن موی سر آنان در حد متعارف الزامی است و ولیکن طبق ماده 113 آ. س . ز سال 72:
« هر زندانی مرد به هنگام ورود به زندان تا پایان تحمل کیفر مکلف است موی سر خود را نمره 4 اصلاح و متناسب نماید مگر اینکه در حکم مقام قضایی خلاف آن تصریح شده باشد.»
در مورد متهمان نیز تبصره ماده فوق پیش بینی نموده که « هر فرد بازداشتی چنانچه دوران بلاتکلیفی وی از دو ماه تجاوز نماید مشمول این ماده خواهد بود. »
همچنین مطابق ماده 108 آ. س. ز سال 1384
« گرمابه و مستراح و دستشویی زندان باید همیشه تمیز و نظیف باشد و به اندازه کافی دوش سرد و گرم در دسترس زندانیان گذاشته شود تا بتوانند با توجه به فصول حداقل در هفته یکبار استحتمام نماید»

این نوشته در متفرقه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.