داده، روش، وﻇﺎﯾﻒ

 

۱۷
ﮐﺎرﮐﻨﺎﻧﺶ را در ﺟﻬﺖ ﺣﻞ ﻓﻮری و ﺑﯽ درﻧﮓ ﻣﺴﺎﺋﻞ روزﻣﺮه ﺗﻮاﻣﻨﺪ ﺳﺎزد و از ارﺟﺎع ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺑﻪ ﺳﻄﻮح ﺑﺎلای ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﻪ ﻣﻨﻮر ﺑﺮرﺳﯽ و اراﺋﻪ راه ﺣﻞ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮای آﻧﻬﺎ ﭘﺮﻫﯿﺰ ﮐﻨﺪ .
ﺳﻠﻮل -۲ در اﯾﻦ ﺳﻠﻮل درﺟﻪ ﺗﻌﺎﻣلات ﮐﻢ اﺳﺖ و ﻣﺎﻫﯿﺖ وﻇﺎﯾﻒ ﻧﯿﺰ روزﻣﺮه و ﻣﺸﺨﺺ اﺳﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ در ﺳﺎزﻣﺎن ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺣﻞ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻏﯿﺮ ﻣﺸﺨﺺ و ﻏﯿﺮروز ﻣﺮه ﻧﯿﺴﺖ ، از آﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻧﺠﺎم اﯾﻦ وﻇﺎﯾﻒ ﺑﻪ ﺳﻄﻮح ﺑﺎلاﯾﯽ از ﺗﺨﺼﺺ ﻧﯿﺎز دارد ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ ﮐﺎرﮐﻨﺎن ﺧﻂ اول ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﺗﺎ اﯾﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ و وﻇﺎﯾﻒ ﻏﯿﺮﻣﺸﺨﺺ را ﺑﻪ اﻓﺮادی در ﺳﺎزﻣﺎن ﺳﻮق دﻫﻨﺪ ﮐﻪ در ﺣﻮزه ﺧﺎﺻﯽ ﻣﺘﺨﺼﺺ ﻫﺴﺘﻨﺪ .
ﺳﻠﻮل – ۳ در اﯾﻦ ﺳﻠﻮل درﺟﻪ ﺗﻌﺎﻣلات زﯾﺎد اﺳﺖ و ﻣﺎﻫﯿﺖ وﻇﺎﯾﻒ ﻧﯿﺰ ﭘﯿﭽﯿﺪه اﺳﺖ ﺑﺮای ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ اﯾﻦ ﻧﻮع وﺿﻌﯿﺖ ﻫﺎ ﮐﺎرﮐﻨﺎن ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺴﺘﻤﺮ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﺗﺨﺼﺺ و ﻣﻬﺎرت ﺧﻮد ﺑﺎ دﯾﮕﺮان دارﻧﺪ ﭼﺮا ﮐﻪ از اﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺘﻔﻖ اﻟﻘﻮل وﻇﺎﯾﻔﺸﺎن را ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ ﻣﻮﺟﻮدﯾﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﮐﺮدن وﻇﺎﯾﻒ آن واﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ ، اﻣﺎ ﺳﺎزﻣﺎن ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ و ﻣﺸﺎرﮐﺖ داﻧﺶ را ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﺪ ، از آﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺻﺮﻓﺎً ﻗﺴﻤﺘﯽ از داﻧﺶ ﺻﺮﯾﺢ ﺑﻮﺳﯿﻠﻪ ﺳﺎزﻣﺎن و ﺑﻘﯿﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﮐﺎرﮐﻨﺎن دروﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮای ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﻬﻢ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ از ﺗﺸﺎﺑﻬﺎت و ﻫﻤﺎﻧﻨﺪﯾﻬﺎﯾﯽ ﺑﯿﻦ اﯾﻦ دو داﻧﺶ را ﺑﯿﺎﺑﺪ و ﻣﺤﺮک ﻫﺎی لازم را ﺑﺮای ﮐﺎرﮐﻨﺎن در ﺟﻬﺖ ﻣﺸﺎرﮐﺖ داﻧﺶ ﺧﻮد و ﺗﻘﻮﯾﺖ و اﻓﺰاﯾﺸﯽ ﻣﺤﺘﻮا و ﻣﻀﺎﻣﯿﻦ داﻧﺶ ﭘﺎﯾﻪ ﺳﺎزﻣﺎن را ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﻨﺪ و در ﻣﺤﯿﻂ ﻫﺎی ﺑﺴﯿﺎر رﻗﺎﺑﺘﯽ و ﭘﻮﯾﺎ اﯾﻦ دو ﻧﻮع داﻧﺶ ﮐﻪ ﺑﻪ وﻇﯿﻔﻪ ﺧﺎﺻﯽ ﻣﺮﺑﻮط اﺳﺖ را ﻧﻤﯽ ﺗﻮان ﺑﺎ آﺳﺎﻧﯽ ﻣﺸﺨﺺ ﺳﺎﺧﺖ .
ﺳﻠﻮل – ۴ در اﯾﻦ ﺳﻠﻮل درﺟﻪ ﺗﻌﺎﻣلات ﺑﺎلاﺳﺖ و ﻣﺎﻫﯿﺖ وﻇﺎﯾﻒ ﻧﯿﺰ روزﻣﺮه و ﻣﺸﺨﺺ اﺳﺖ . ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﻏﻠﺐ ﺳﺎزﻣﺎن ﻗﻮاﻧﯿﻦ و روﯾﻪ ﻫﺎی رﺳﻤﯽ را دﻧﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . اﮐﺜﺮ ﻣﺴﺎﺋﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺳﺎزﻣﺎن ﻫﺎی ﺳﻨﺘﯽ اﺗﻔﺎق ﻣﯽ اﻓﺘﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻠﻮل ﻣﻌﺘﻘﺪ اﺳﺖ ﮐﻪ در آن داﻧﺶ ، ﮔﺰارش ﻫﺎ و ﮐﺎرﻫﺎی روزﻣﺮه ﺳﺎزﻣﺎﻧﯽ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽ ﺷﻮد اﯾﻦ ﻗﻮاﻧﯿﻦ ، روﯾﻪ ﻫﺎ و
۱۸
ﺳﺎﺧﺘﺎرﻫﺎی رﺳﻤﯽ را ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎرا وﻇﺎﯾﻒ و ﻓﺮاﯾﻨﺪﻫﺎی ﮐﺎری ﺧﻮدش را رد ﯾﮏ روش ﻣﻨﻈﻢ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﮐﻨﺪ .
اﮔﺮﭼﻪ ﻣﺎ ﻧﺸﺎن دادﯾﻢ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺳﺎزﻣﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ وﻇﺎﯾﻔﺶ را ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﭼﻬﺎر ﻧﻮع داﻧﺸﯽ ﮐﻪ در ﺷﮑﻞ ۲-۸ ﻧﺸﺎن داده ﺷﺪ، اﻧﺠﺎم دﻫﺪ، اﻣﺎ اﯾﻦ ﺑﺪان ﻣﻌﻨﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﻠﺰﻣﺎن ﻫﺮ ﮔﺰ ﺑﺮﺧﯽ از وﻇﺎﯾﻒ و ﻣﺸﮑلاﺗﺶ را از ﺳﻠﻮل ﻫﺎی ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻪ ﺳﻠﻮل ﻫﺎی دﯾﮕﺮ اﻧﺘﻘﺎل ﻧﺨﻮاﻫﺪ داد ( ﺧﯿﺮ اﻧﺪﯾﺶ اﻓﺸﺎر ﻧﮋاد ، ۱۳۸۳د ).
-۵-۱-۲-۲ﻣﺮاﺣﻞ ﺗﺒﺪﯾﻞ داﻧﺶ
ﻧﻮﻧﺎﮐﺎ و ﺗﺎﮐﻪ ﭼﯽ در ﺳﺎل ۲۰۰۵ ، ۴ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ داﻧﺶ را ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ :
-۱ﺟﺎﻣﻌﻪ ﭘﺬﯾﺮی : ﺗﺒﺪﯾﻞ داﻧﺶ ﺿﻤﻨﯽ ﺑﻪ ﺿﻤﻨﯽ از ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺸﺎرﮐﺖ در ﺗﺠﺮﺑﯿﺎت و ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت و ﺗﻘﻠﯿﺪ . اﯾﻦ ﻧﻮع ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ از ﻃﺮﯾﻖ آﻣﻮزش اﺳﺘﺎد – ﺷﺎﮔﺮدی ، در ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ ﻫﺎ و ﺳﻤﯿﻨﺎرﻫﺎ و … ﺣﺎﺻﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد .
-۲دروﻧﯽ ﮐﺮدن (داﻧﺶ ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯽ ): ﺗﺒﺪﯾﻞ داﻧﺶ ﺿﻤﻨﯽ ﺑﻪ داﻧﺶ ﺻﺮﯾﺢ ، ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ از ﻃﺮﯾﻖ ﺑﯿﺎن و اﻇﻬﺎر داﻧﺶ ﺿﻤﻨﯽ و ﺗﺒﺪﯾﻞ آن ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺻﺮﯾﺢ ﺻﻮرت ﻣﯽ ﮔﯿﺮد ، ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﮔﺰارش ﯾﺎ ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺳﺎزی .
-۳ﺗﺮﮐﯿﺐ (ﺟﺎﻣﻊ ﭘﺬﯾﺮی ) : ﺗﺒﺪﯾﻞ از داﻧﺶ ﺻﺮﯾﺢ ﺑﻪ داﻧﺶ ﺻﺮﯾﺢ دارﻧﺪﮔﺎن آن داﻧﺶ ﮐﻪ آن را ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺳﻬﯿﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ .
-۴ﺑﺮوﻧﯽ ﮐﺮدن (داﻧﺶ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ) : ﺗﺒﺪﯾﻞ از داﻧﺶ ﺻﺮﯾﺢ ﺑﻪ داﻧﺶ ﺿﻤﻨﯽ ﮐﻪ ﮐﺎرﮐﻨﺎن را ﻗﺎدر ﻣﯽ ﺳﺎزد داﻧﺶ را در ﭘﺎﺳﺦ و رﻓﺘﺎر ﺧﻮد ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ای ادﻏﺎم ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ در ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻫﺎ ﺑﮑﺎر ﺑﺮﻧﺪ (ﺣﺴﯿﻨﯽ ،۱۳۸۷ ، .( ۱۴
۱۹
داﻧﺶ ﺿﻤﻨﯽ
داﻧﺶ ﺿﻤﻨﯽ
ﺑﯿﺮون ﺳﺎزی
ﺑﯿﺮون ﺳﺎزی