دیدگاه ایدئولوژیکی

 

مدیریت مشارکتی عبارت است از دخالت و ورود کارکنان مختلف سازمان در رده های مختلف حسب ضرورت درفرایندتبینمشکل ،تجزیه و تحلیل موقعیت ، بررسی و دستیابی به راه حل ها (طوسی ،۱۳۷۸)
مدیریت مشارکتی ممکن است به درگیر کردن کارکنان در کارشان تعریف شود ممکن است کارکنان در هر سطحی از تصمیم گیری ،در انواع تصمیمات به شکل های گوناگون از سهیم شدن در اطلاعات و نتایج تصمیمات گرفته تا ادغام و یکی کردن تصمیمات و غیره اقدام به مشارکت نمایند .(سبها روال، ۱۹۹۱ )
مدیریت مشارکتی عبارت است از تجزیه و تحلیل نیاز ها و ضرورت های جامعه ،درک مثبت آن ها ،در گیر شدن واگذاری اختیارات و نهایتا ایجاد برنامه های مطلوب برای همگان(میش ران ،۲۰۰۵)
ابزار مدیریتی :
تصمیم گیری مشارکتی به عنوان ابزار مدیریتی در ساز مان ها بیشتر پذیرفته شده است این نگرش بر کارائی ،اثر بخشی و رضایت تکیه می کند. محدودیت عمده این نگرش ، وابستگی آن به مدیریت است .مدیر ، چنین برنامه های تصمیم گیری را به راه می اندازد و تشخیص می دهد که کارکنان در تصمیم گیری درگیر شوند . بنابراین بقای چنین سازوکارهای مشارکتی در گرو اثربخشی آن یعنی ارتقای بهره وری ،افزایش رضایت کارکنان و مانند اینهاست .
نظریه دموکراسی :
دموکراسی سازمانی ،عموما به نظامی از مدیریت اشاره می کند که در آن سازمان را افراد معمولی که اکثریت را تشکیل می دهند، هدایت می کنند.در قلب نظریه دموکراتیک سنتی این اعتقاد نهفته است که انسان های عادی ظرفیت حکومت عاقلانه را دارند. نظریه پردازان دموکراسی نظیر پیتمن (۱۹۷۰) تاکید می کند که ظهور جو دموکراتیک در مجموعه سازمانی که رفتار های مشارکتی را مجازنمی داند ،غیرممکن اگر با نظر اعتقادی به این نظریه نگاه کنیم ، باید گفت مدیریت کار ساده ای نیست که آن را به هوی وهوسافراد معمولی واگذاشت . مدیریت بر مبنای توده کارکنانی که با ویژگی هایی چون غفلت ،غیر منطقی بودن ،بی علاقگی و احساسی بودن همراه است ، یک نوع تلاف منابع در سازمان به شمار می رود.
نگرش انسانی :
سبک رهبری مشارکت جو ، در دوران مدیریت نئو کلاسیک مطرح شد . این نگرش در پی کسب همکاری کارکنان در رسیدن به هدف های سازمانی است اعتقاد براین بود که کارکنان اگر در تصمیم گیری دخالت داده شوند. از تصمیم ها حمایت خواهند کرد ودر نتیجه بهره وری خودشان را افزایش خواهند داد. این نگرش ، مسئولیت رهبری در تصمیم گیری یا اختیارات او را به زیر دستان واگذار نمی کند ،اما فرض میکند که زیردستان بر مبنای آموزش و تجربه هایشان قابلیت ارائه پیشنهاد ها و تصمیم گیری را دارند.
دیدگاه ایدئولوژیکی :
موضوع مشارکت کارکنان در تصمیم گیری ،بیشتر مبتنی بر دیدگاه های ایدئولوژیکی است .به عنوان مثال بعضی از دانشمندان علوم اجماعی از قانونگذاری دولتی برای وادار ساختن سازمان هابه بهبود کیفیت زندگی کاری حمایت کرده اند (لاور، ۱۹۸۶) آن ها به کارگیری مشارکت را صرفنظر از پیامدهای عملی آن پیشنهاد و توصیه می کنند . دیدگاه های ایدئولوژیکی عمدتا صریح ،جهانی و سیاسی هستند و بحث ایدئولوژیکی در خصوص مشارکت تقریبا بدین شکل دنبال می شود که دموکراسی خوب است . مشارکت امری دموکراتیک است و بنابراین مشارکت در تصیم گیری های سازمانی لازم است ( لاکو شویجر،۱۹۷۹)
برخی از پژوهشگران ،مدیریت مشارکت را امری اخلاقی قلمداد می کنند ساشکین (۱۹۸۴) چنین استدلال می کند که :
۱-اخلاقا درست نیست که مدیران به کارکنان صدمه بزنند.
۲-مدیرانی که به مشاکت اهمیت نمی دهند ، از طریق ناکام گذاشتن افراد در ارضای نیاز هایشان به آن ها صدمه می زنند.
۳-بنابراین اخلاقا باید مدیران از مشارکت استفاده کنند .
بعضی از نظریه پردازان سیاسی ،مشارکت در محیط های کاری را پیش نیازی برای مشارکت سیاسی قلمداد می کنند.به عنوان مثال پیتمن (۱۹۷۰) می گوید سازمان هایی که مشارکت در محیط کار را اجازه نمی دهند ممکن است باعث کاهش علاقه و درگیری افراد در مشارکت های ملی ، استانی ومحلی شوند.او می گوید که ساختارهای دموکراسی در محیط های کاری باعث می شود تا کارکنان مهارت های خود را برای مشارکت در زندگی سیاسی و ماورای محیط کار بهبود بخشند. تحلیل های مربوط به گروه های کاری خود گردان و نیمه مستقل ،شواهد تجربی لازم را برای حمایت ازدیدگاه پیتمن فراهم می سازند(رهنورد،۱۳۸۵)
جدول ( ‏۲۱) : نکات کلیدی در دیدگاه های فلسفی مشارکت
نظریه دموکراتیک
نگرش انسانی