راهبردهای مقابله


 

3. خویشتنداری: استفاده از راهبردهای مقابلهای موثر و متناسب با تغییر و تنش محسوب میشود و از سوی دیگر خود زمینهساز فضای روانی سالمی است که در پرتو آن شناخت صحیح و ارزیابی درست موقعیت تنشزا جهت انتخاب راهکار مقابلهای موثر، میسر میسازد.
4. طلب حمایت اجتماعی: استفاده از حمایت اجتماعی برای کاهش تنش حاصل از فشارها خصوصاً بیرونی، در صورت توامان بودن با عزت نفس به فرد کمک موثری خواهد کرد.
5. پذیرش مسئولیت: تمرکز فرد بر مسئولیت خود در ارتباط با عامل استرسزا.
6. گریز – اجتناب: مقابله اجتنابی به عنوان راهبردی کوتاه مدت کارآمد شناخته شده است اما در دراز مدت مانع سازش روانشناختی میشود و نشانههای درماندگی مانند افسردگی را افزایش میدهد.
7. حل مدبرانه مسئله: بر این اساس حل مسئله برنامهریزی شده و راههای مقابلهای با مشکل مستقیماً بررسی میشوند و معمولاً با یافتن راهحل های مناسب برای مشکل، رضایت روانی حاصل میشود.
8. ارزیابی مجدد مثبت: تلاش فرد برای ارزیابی مثبت از موقعیت.
راهبردهای مقابلهای معطوف به مسئله عبارتند از: مقابله رویارویانه: تلاشهای ستیزهجویانه برای تغییر موقعیت؛ جستجوی حمایت اجتماعی: تلاشها در راستای کسب حمایت هیجانی و اطلاعاتی از دیگران؛ و راهبرد حل مسئله با برنامه: تلاشهای سنجیده مسئلهمدار برای حل موقعیت. مهمترین راهبردهای مقابلهای هیجانمدار عبارتند از: خویشتنداری: تلاش شخص برای تنظیم و کنترل احساسات خود؛ دوری جویی: کوچک شمردن تهدید از طریق فاصله گرفتن؛ ارزیابی دوباره/سازگاری: تلاش برای یافتن معنای مثبت در تجربه با تاکید بر رشد شخصی؛ راهبرد اجتناب/گریز: تلاش برای رهایی یا پرهیز از موقعیت و پذیرش مسئولیت: خود ملامتگری (تایلور 1999). ضریب آلفای این پرسشنامه در تحقیق فریبا بشردوست 84/0 درآمده است.
جدول5-4: گویههای سبکهای مقابلهای
فاصلهای
گویهها
ردیف
فاصلهای
دائم نگران این هستم که باید قدم به قدم چه کاری انجام دهم.
1
من سعی کردم برای فهم بهتر مشکل آن را تجزیه وتحلیل کنم.
2
من برای آسایش خاطر از همه مشکلاتی که در ذهنم هست خود را مشغول کار یا فعالیتهای دیگری کردم.
3
من تصور کردم که زمان همه چیز را تغییر خواهد داد، تنها کاری که می توان انجام داد انتظار است.