راههای پرورش خویشتنشناسی، روابط بین فردی، استفاده میشود

 

۰-مرحله سردرگمی
از ویژگی های این مرحله، که روچات از آن به عنوان مرحله صفر یاد می کند این است که افراد در مقابل انعکاس آیینه کاملا بی توجه هستند. در این مرحله افراد بزرگسال در فرایند خویشتنشناسی، نسبت به خود، بی توجه بوده و شناختی ندارند.
۱- فرق گذاشتن یا تمیز دادن
این مرحله، اولین مرحله عکسالعمل افراد در مقابل آیینه است. در این مرحله فرد بین انعکاسهای آیینه و اتفاقات واقعی بیرونی تفاوت قائل میشود. در قیاس با بزرگسالی، این مرحله معادل است با نشان دادن حساسیت نسبت به ویژگی های خود، که اولین مرحله خویشتنشناسی محسوب میشود.
۲- مرحله موقعیت
در این مرحله افراد به ورای آگاهی نسبت به ویژگیهای سطحی میرسند. کودکان در این مرحله پی میبرند که آنچه در آینه میبینند با حرکات و ویژگی های ظاهری آنها برابر است. بزرگسالان در این مرحله نسبت به مرحله پیشین، نسبت به ویژگیهای درونی خود حساستر میشوند.
۳- مرحله شناسایی
در این مرحله، به طور بارز از قوه شناخت استفاده میشود. در این مرحله فرد آنچه را که احساس یا درک میکند، واقعیت شخصیتی خود میداند.
۴- مرحله دوام یا بقا
در این مرحله کودکان به ماندگاری آنچه که در آیینه میبینند و آنچه که واقعیت است پی میبرند. برای بزرگسالان در مرحله معادلی این ویژگی ها و خصوصیات گذشته از صفات ظاهری، ویژگی های درونی و شخصیتی را در بر میگیرد.
۵- مرحله خویشتن شناسی
در این مرحله برای کودک “خود” از منظر دیگران معنا پیدا میکند. برای بزرگسالان در این مرحله حساسیت نسبت به روابط بین فردی و خودارزیابی از اهمیت بالایی برخوردار است. این افراد دریافته اند که با شناخت ابعاد مختلف ظاهری و شخصیتی و روانی خود میتوانند در سامان دادن هرچه بهتر روابط خود با دیگران موفق باشند(روچات، ۲۰۰۳).
۲-۲-۸٫ راه های پرورش خویشتنشناسی
استفاده از “خودارزیابی”
داشتن چارچوبی برای ارزیابی خویشتن، کمک میکند که تا حدودی نسبت به خویشتنِ خویش آگاهتر شویم. از جمله این روش ها می توان به استفاده از آزمون های خویشتنشناسی اشاره کرد.
نگاه به خویشتن و یادگیری
این راهبرد نیز که ریشه در راهبرد اول دارد، میتواند در خویشتنشناسی افراد، به ویژه مدیران موثر واقع شود. پیتر دراکر بیان می کند که وقتی که تصمیمی میگیرید، آنچه که انتظار رسیدن به آن دارید را بنویسید و پس از مدتی نتایج را با آنچه که انتظار داشته اید مقایسه کنید.
آگاهی نسبت به دیگران
این ویژگی زمانی اهمیت دوچندان پیدا می کند که موفقیت فعالیتی منوط به کار تیمی یا گروهی باشد. شناخت قوتها و ضعفهای خویش، می تواند در آگاهی نسبت به دیگران موثر واقع شود. هنگاهی که افراد تیم یا گروه با هدفی مشترک با شما، اما با روشی متفاوت در حال فعالیت هستند، این نوع آگاهی از اهمیت ویژهای برخوردار میشود.