راه اندازی کسب و کار، دسترسی به اطلاعات، قوانین و مقررات

 

۱-دولت:
دولت از جنبه‌های مختلف می‌تواند بر فعالیت‌های اقتصادی اثرگذار باشد، بدین نحو که سیاست‌های کلان اقتصادی و سیاسی دولت می‌تواند منجر به یک نظام اقتصادی سالم، توانمند و شکوفا شده و یا به گسترش اقتصاد زیرزمینی و فساد و در نتیجه یک اقتصاد ضعیف و ناکارآمد گردد. همچنین دولت‌ها نقش مهمی در فراهم کردن زیرساخت‌ها، عملکرد بازارهای پولی، مالی و نیروی انسانی، نظارت بر فعالیت‌های اقتصادی و کنترل فساد دارند و در صورت ناکارآمد بودن دولت، موجب ایجاد اثرات منفی از جمله: تحمیل هزینه‌های غیرضروری، بی‌ثباتی در فضای رقابت و عدم کارآمدی قوانین، عدم کنترل فساد می‌گردد که مجموعه این عوامل موجب سوق دادن فعالان اقتصادی به بخش اقتصاد غیررسمی می‌گرد (یون و چو، ۲۰۱۴، ۳۱).
۲-نظام  اقتصادی:
در نهادهای اقتصادی سازمان‌یافته شکل‌گیری روابط مناسب میان بخش‌های مختلف اقتصادی، تنظیم روابط میان کارکنان و کارفرمایان، کسب اعتبارات مورد نیاز فعالان اقتصادی و بسیاری از روابط و مناسبات دیگر به نحو مطلوب میسر می‌باشد که بدون آن امنیت لازم برای فعالیت سرمایه‌گذاران حاصل نمی‌شود. زیرا عدم وجود نهادهای اقتصادی مناسب موجب شکل‌گیری محیط نامناسب کسب و کار می‌گردد که این امر منجر به تحمیل هزینه‌های بیشتری بر کسب و کارهای کوچک می‌شود.ساماندهی نهادهای مناسب و رسمی موجب تقویت فعالان اقتصادی شده به نحوی که آن‌ ها با اتکا به این نهادها موجب ایجاد شرکت‌های خصوصی و به تبع آن سبب رونق اشتغال  و تولید می‌گردد و از سویی همین تولیدکنندگان می‌توانند به عنوان مالیات‌دهندگان عمده امکان ارائه خدمات اجتماعی، رفاه اجتماعی، بهداشت و … را نیز فراهم نمایند (دافعی، ۱۳۸۶، ۵).
۳-نظام حقوقی:
غالباً سرمایه‌گذاران با حساسیت فوق‌العاده ای شرایط عمومی حاکم بر فعالیت خویش را می‌سنجند و با احساس کمترین خطر از صحنه دور  می‌شوند. از دیدگاه سرمایه‌گذاران سرمایه‌گذاری نیاز به امنیت اقتصادی دارد که این امر در سایه قوانین کارآمد و نظام حقوقی که اجرای آن‌ ها را ضمانت نماید فراهم می‌گردد و اجرای این قوانین نیازمند ساز و کارهای تعریف شده و مناسب می‌باشد که برای فعالان اقتصادی امیدبخش و اطمینان‌آفرین باشد. به عبارتی زمانی که هرکس به نظام حقوقی و قضایی نیاز دارد بتواند به آن‌ ها در حداقل زمان ممکن دسترسی داشته باشد و پیاده کردن آن‌ ها آسان باشد (حائری، ۱۳۹۱، ۳۳).
در سال‌های اخیر، عوامل مختلفی سبب گردیده که اقتصاد ایران علی‌رغم برنامه‌ریزی‌‌ها وسیاست‌گذاری‌ها در برنامه‌های پنج ساله توسعه  و سند چشم انداز نتواند به اهداف تعیین شده و جایگاه مطلوب خود دست یابد. کاهش شدید رشد اقتصادی، تضعیف بخش خصوصی عدم فعالیت مطلوب آن باعث شده است که رتبه ایران به خصوص دررتبه‌بندی‌های بانک جهانی، تنزل یابد. در پی بررسی دلایل و عوامل این وضعیت نامطلوب اقتصادی می‌توان به موارد زیر اشاره نمود.
تنظیم و تدوین سیاست‌های اقتصادی بدون توجه به نقش بخش خصوصی و عدم پایبندی دولتبه سیاست‌گذاری خود در قبال بخش خصوصی.تصمیم‌گیری‌های آنی و غیرکارشناسی که موجب ایجاد بی‌ثباتی وعدم تمایل فعالان اقتصادی به سرمایه‌گذاری و کارآفرینی و ایجاد فضای مبهم برای فعالیت‌های اقتصادی.
فقدان نهادهای دموکراتیک، تشکل‌ها و انجمن‌ها برای پیگیری مشکلات و نارضایتی‌ها.
شفاف نبودن فعالیت‌های اقتصادی و عدم دسترسی به اطلاعات مناسب.
فضای بسته، بدون تغییر و آزادسازی نشده قوانین و مقررات.
عدم شفافیت و ناپایداری روابط دیپلماتیک و بین‌الملل.
طولانی بودن و دشواری رویه‌های ثبت اموال و املاک و هزینه‌های بالای مربوط به آن ( ربانی، ۱۳۸۴، ۲۸).
مهمترین مزیت راه اندازی کسب و کار شخصی آن است که برنامه مربوط به شغل و کسب و کارتان برعهده خودتان قرار می گیرد و خودتان تصمیم می گیرید که چه کار کنید با وجود این ، مسائل و مشکلات زیر را در نظر داشته باشید: ممکن است برای سود آوری در کسب و کار تازه راه اندازی شده ، به زمان زیادی نیاز داشته باشید و درآمدتان در سال های اول کم باشد . همچنین ممکن است درآمدتان در نوسان و متغیر باشد. اگر در راه ا ندازی کسب و کارتان اشتباهی مرتکب شوید،کس دیگری مسئولیت آن را بر عهده نمی گیرد و تمام مسئولیت ها متوجه صاحب کسب و کار است(رفیعی، ۱۳۷۳، ۳۶).
به طور کلی صاحبان کسب و کارها (به خصوص کسب و کارهای جدید ) در مقایسه با صاحبان دیگر مشاغل، باید زمان بیشتری را به کار خویش اختصاص دهند . اکثر کارآفرینان این مورد را عامل اصلی موفقیتشان خوانده اند. با رشد و توسعه کسب و کارتان، باید یاد بگیرید بخشی از مسئولیت ها و وظایفتان را به دیگران بسپارید ، زیرا اداره تمام امور به کسب و کار توسعه یافته برای یک نفر مقدور نیست. پس با توجه به اهمیت و ضرورت راه اندازی کسب و کارشخصی ، شغل آینده خویش را با تاکید بر ایجاد کسب و کار شخصی برنامه ریزی کنید (روحانی و ابوطالبی، ۱۳۸۸، ۶۹).
موفقیت در یک کسب و کار هیچ گاه بصورت خود به خودی و یا براساس شانس نیست. این موفقیت اصولاً به سازمان دهی دقیق و بصیرت فرد بستگی دارد . شروع یک کسب و کار همیشه ریسک پذیر است. با توجه به گزارش اداره کسب و کارهای کوچک در آمریکا ” بیش از ۵۰% کسب و کارهای کوچک در سال های اول با شکست مواجه شده و ۹۰% آن ها در ۵ سال اول از بین می روند. دلایل زیر را برای شکست نوع کسب و کارها بیان شده است:
عدم وجود تجریه
نداشتن سرمای
ه کافی
نداشتن جایگاهی مناسب