روشهای ارزیابی عملکرد، سنجش عملکرد سازمانها، کارت امتیازی متوازن

 

مراجعه به مشاورین مختلف .
انجام مصاحبه قبل از استخدام مشاور.
بایداز مشاورین خواست تا فهرستی از منابع اطلاعاتی مناسب ارائه دهند.
بایدمطمئن که مشاور مورد نظر از مهارت های فنی لازم برخوردار است.
بایداز دستمزدها و حق مشاوره ها اطلاع کسب کرد.
اصلی ترین معیار در انتخاب مشاور مناسب، میزان توانایی وی در درک کامل وضعیت ویژه کسب وکار خانوادگی است. برخی مشاورین بر این باورند که در مورد حفظ کسب وکار خانوادگی، «بهترین راه حل» را می دانند. گروهی از آنها چنین می اندیشند که بهترین راه برای حفظ و رونق کسب وکار خانوادگی، خروج خانواده از فضای کسب وکار است. هرچند این راهکار در برخی شرایط صحیح به نظر می رسد، اما همواره بهترین راه حل نیست. در این موارد به مشاوری مورد نیاز است که نه تنها بر موضوعات فنی کار تخصصی اش مسلط باشد، بلکه نقش های درونی کسب وکار خانوادگی را نیز به خوبی درک کند. مشاور باید که مدیران و خانواده ها را در مورد روش های صحیح روبه رو شدن وتصمیم گیری درباره موارد مهم کسب وکار، راهنمایی کند، نه این که تنها به جای مسئولین تصمیم گیری کند.
نتیجه گیری
با توجه به مطالب ارائه شده می توان گفت که:
مسائل کسب و کار خانوادگی را نمی توان با روشی یکسان، همانطوری که اکثر کارآفرینان برخورد می کنند ، مدیریت کرد.
فرایند دریافت نظر اعضای خانواده، روش برقراری ارتباط با اعضای خانواده و شیوه ی بحث کردن در مورد موضوعی خاص و حصول به یک توافق جمعی به اندازه ی خود مسأله ی پیش آمده برای خانواده و راه حل آن با اهمیت است. 
مسائل کسب و کار خانوادگی پیچیده هستند و مدت زمان زیادی وقت لازم است تا اعضای خانواده با آن کنار بیایند و آن را درک کنند.
مدیریت پیشگیرانه مسائل کسب و کار خانوادگی بهتر از مدیریت انفعالی است.
ارزش هایی نظیر احترام، درستی، عدالت، محبت و خدمتگزاری به یکدیگر پایه و اساس رسیدن به نتایجی است که در دراز مدت به نفع کسب و کار و خانواده است.
توجه کردن محترمانه به نظرات اعضای خانواده مهمتر از یک پاسخ سریع یا یک راه حل سریع است. در اغلب موارد مسائل خانوادگی عمیق تری وجود دارند که نیاز به بررسی دارند و باید در نظر گرفته شوند.
حال با توجه به شرایط اقتصادی حاکم بر کشور  باید امیدوار باشیم بتوانیم با رشد و توسعه کارآفرینی بویژه کسب و کارهای خانوادگی راهبردی اثر بخش برای رویارویی با بسیاری از چالش ها و مشکلات ایجاد گنیم. (زعفرانی و همکاران، ۱۳۸۶)
۲-۲-۱-۶ کارت امتیازی متوازن:
مدیران ارشد همواره در جستجوی راه حلی برای حصول اطمینان از اجرای استراتژی های خود بوده اند، برای این منظور از روش های ارزیابی عملکرد، به عنوان ابزاری جهت کنترل اجرای استراتژی ها استفاده کرده اند . اما ویژگیهای عصر اقتصاد مبتنی بر دانش و اطلاعات، کارامدی روش های ارزیابی عملکرد سنتی را به شدت زیرسوال برده است . درچنین شرایطی، روش ارزیابی متوازن به عنوان ابزاری جهت کمک به تحقق استراتژی توسط رابرت کاپلان استاد صاحب نام دانشگاه هاروارد و دیوید نورتون مشاور برجسته مدیریت آمریکا مطرح شد که به شدت مورداستقبال صاحب نظران مدیریت و مدیران سازمانها قرار گرفت. نویسندگان نظر داده اند که در عصر رقابت مبتنی بر دانش، توانایی سازمانها برای توسعه و بسیج دارائیهای نامشهود، عاملی حیاتی در سازمانها به شمار می رود و آنها را قادر می سازد تا با بهره گرفتن از قابلیت‌ها، انگیزش کارکنان، پایگاه ها و فناوری اطلاعات، فرایندهای کارا و پاسخگو، نوآوری در محصولات و خدمات، و بهبود روابط با مشتریان، بتوانند مقبولیت قانونی، سیاسی، و اجتماعی بدست آورند، و روش ارزیابی متوازن را به عنوان راه حلی برای این مسئله در سنجش عملکرد سازمانها توصیه کرده اند.
در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی، مقالات متعددی در نشریات مدیریتی درمورد ناکارامدی روش های ارزیابی، عملکرد شرکتها منتشر شد. سیستم های سنتی ارزیابی عملکرد عمدتاً متکی بر سنجشهای مالی هستند که در عصر اقتصاد صنعتی کارامدی داشتند . در عصر اقتصاد مبتنی بر دانش، فعالیتهای ارزش آفرین سازمانها فقط متکی به دارائیهای مشهود آنها نیست. ابزار سنجش عملکرد با معیارهای مالی دارای نارسائیهایی است که عمده ترین آنها به شرح زیر است:
معیارهای سنجش مالی عمدتاً کوتاه مدت و غیر استراتژیک هستند.
ارزیابی مبتنی بر اطلاعات تاریخی است.