زیرساخت های انسانی، استفاده از اینترنت، زیرساخت های حقوقی

 

زیر ساخت های قابل اهمیت در تجارت الکترونیک شامل موارد زیراست:
۲-۹-۱- ارتباطات و زیر ساخت های فناوری (زیرساخت های فنی ):
یکی از اقدامات بسیار مهم و اساسی دولت برای استقرار و پایه گذاری تجارت الکترونیک، ایجاد و توسعه زیرساخت های فنی و مخابراتی شامل، گسترش ارتباطات از طریق افزابش ضریب نفوذ تلفن ثابت، تلفن همراه، تقویت و مدرن سازی پست، توسعه امکانات رایانه ای اعم از سخت افزار و نرم افزار، توسعه اینترنت و بالا بردن نفوذ آن، کاهش هزینه استفاده از اینترنت در کنار دسترسی آسان برای استفاده کنندگان و حذف محدودیت های زائد و غیر واقعی می باشد.
در حال حاضر شاخص های گسترش ICT درایران در مقایسه با متوسط جهانی و حتی آسیایی وضعیت چندا مطلوبی نداشته و لزوم توجه به ایجاد زیر ساخت های فنی مخابراتی و ارتباطی مورد نیاز را نشان می دهد. (معمارنژاد، ۱۳۸۶)
۲-۹-۲- زیرساخت های مالی و بانکی :
یکی دیگر از اقدامات مهمی که سهم عظیمی در گسترش و اجرای تجارت الکترونیک در کشور دارد، وجود زیر ساخت های مالی و بانکی است. در صورتی که دولت بتواند بستر های لازم را برای پرداخت الکترونکی از طریق اینترنت فراهم نماید امکان ارائه و گسترش سرویس تجارت الکترونیک در کشور افزایش می یابد .
فراهم نمودن این زیر ساخت از طریق تحول در نهادهای اقتصادی مالی و اداری مرتبط با مسائل تجارت الکترونیک از طریق الکترونیکی کردن امور شامل بانک داری الکترونیکی، بیمه الکترونیکی، گمرک الکترونیکی، حمل و نقل الکترونیکی، پست الکترونیکی، سیستم ارتباطات دخلی و بین المللی گسترده امکان پذیر است. (معمارنژاد، ۱۳۸۶)
۲-۹-۳- زیرساخت های انسانی :
توسعه و فراهم نمودن تمامی امکانات وزیر ساخت ها برای استفاده افراد و نیروی انسانی متخصص می باشد و پیشرفت در این زمینه نیاز مند وجود نیروی انسانی متخصص در زمینه تکنولوژی اطلاعات(IT) می باشد. خوشبختانه در کشورایران به دلیل وجود نیروی انسانی متخصص و فارغ التحصیل در رشته های مرتبطIT و همچنین بسط و گسترش رشته های IT و فناوری در دانشگاهای کشور و وجود مدارس و آموزشگاه های فنی و حرفه ای که به تربیت و آموزش متقاضیان این رشته اشتغال دارند مشکلی در این خصوص وجود ندارد. ضمنا به منظور بهبود و افزایش کارایی نیروی انسانی می توان از طریق دوره های آموزش عالی و ایجاد انجمن های حرفه ای IT، متخصصان لازم را در زمینه برنامه نویسی، اداره شبکه، اداره وطراحی پایگاه های اطلاعاتی و سایر رشته های مورد نیاز برای ایجاد و گسترش تجارت الکترونیک را تربیت کرد.
۲-۹-۴- زیر ساخت های فرهنگی :
فرهنگ زیر بنا و شالوده اجرای صحیح هر کار ی است، اگر فرهنگ استفاده صحیح از یک خدمت سرویس و یا کالا انگونه که باید در میان مردم و استفاده کنندگان جا نیفتاده باشد، می تواند منجر به تبعات وپیامدهای ناگواری گردد. زیر ساخت فرهنگی در میان سایر زیر ساخت ها می تواند از ازرش و اهمیت بیشتری برخوردار باشد چرا که اگر تمام زیر ساخت های مورد استفاده برای تجارت الکتروینک در کشور فراهم گردد ولی فرهنگ استفاد از این سرویس در میان افراد جامعه نهادینه نشود قطعا نتیجه و بازدهی مورد انتظار را نخواهد داشت.
۲-۹-۵- زیرساخت های حقوقی :
این بستر به نوعی زمینه ساز و پیش نیاز سایر زیر ساخت های تجارت الکترونیک می باشد که شامل وضع مجموعه قوانین و مقررات همه جانبه در مورد تجارت الکترونیک و جلوگیری از سوء استفاده و پیگیری جرائم برای جلب اعتماد مردم به تجارت الکترونیک و تضمین برای حفظ حقوق افراد جامعه و حفظ حریم شخصی افراد می باشد.
۲-۱۰- موانع و چالش های تجارت الکترونیک درایران:
ایران از تجارت میلیارد دلاری سرویس تجارت الکترونیک سهم بسیار ناچیزی دارد. این درحالی است که با توجه به ثبت حدود ۵/٢ میلیون وبلاگ و ۱۶۰ هزار وب سایت فارسی، ایرانی ها در مقایسه با بسیاری از کشورهای درحال توسعه، می توانند حرف های زیادی برای گفتن داشته باشند. نبود فرهنگ مناسب رویارویی با پدیده تجارت الکترونیک و تفکر نادرست و جایگزین کردن بعضی از پدیده های تجاری دیگر مانند بازاریابی شبکه ای که ارتباط چندانی با پدیده گسترده تجارت الکترونیک ندارد و نیز برخورد منفی تجار، واحدهای توزیع فیزیکی و مشتریان با تجارت الکترونیک، مانع مهمی بر سر رشد این پدیده به شمار می آید. مشکلات و چالش های فرا روی تجارت الکترونیک را می توان به چند دسته تقسیم بندی کرد:
۲-۱۰-۱- مسائل فرهنگی
در جامعه ایرانی هنوز فرهنگ خرید نقدی و معامله رودرو بسیار پسندیده تر و از لحـاظ روحـی و روانی مقبول تر از فرهنگ استفـاده از تجارت الکترونیک است. البته تا حدودی حس راحت طلبی انسان ها به تدریج فرهنگ خرید و فروش و تجارت الکترونیکی را رایج خواهد نمود، عدم فرهنگ سازی مناسب توسط دستگاه های زیربط در جامعه در جهت توسعه آگاهی عمومی از مباحث فناوری اطلاعات مانع جدی در این مسیر محسوب می گردد.
۲-۱۰-۲- فقدان آموزش و آگاهی لازم