سازمان ملل متحد، بیمه اجتماعی، قانون اساسی

دانلود پایان نامه

 

« زندانی بازداشتی حق اشتغال به کار دارد و می تواند دستمزد کارش را خود دریافت کند و ضمناً نباید در این مورد اجباری وجود داشته باشد»
درباره نوع کار زندانیان نیز در ادامه ماده 71 بدین شرح آمده است : « باید کاریابی برای زندانیان به اندازه کافی باشد تا خوشحالی و نشاط زندانیان را تامین کند و بعد از آزاد شدن از زندان برای کسب روزی از راههای مشروع و شرافت بار کمکی به آنها باشد.مخصوصاً در موارد زندانیان کم سن و سال باید تمرینات حرفه ای و صنعتی برقرار گردد تا انان در محدوده قواعد مربوط به خود شغلی را انتخاب کنند»
همچنین ضرورت دارد که نظام اشتغال به کار در زندانها مانند بیرون زندان به سرعت و با نظم کامل حاکم باشد تا زندانی خود را برای حیات طبیعی آماده کند و در این مورد مصلحت زندانی بر سود زندان مقدم داشته شود
درباره میزان و مدت اشتغال استراحت زندانیان نیز ماده 75 قواعد حداقل… مقرر می دارد:
« باید ساعات کار کارگران زندانی ، روزانه و هفتگی مطابق قانون هر کشور تعیین گردد و در هر هفته یک روز به استراحت او اختصاص داده شود و نیز وقت کافی برای فعالیتهای دیگر او که در خور شأن یک زندانی است در نظر گرفته شود »
چگونگی شرایط کار زندانی و همچنین استفاده از مزایای کارگران آزاد از جمله بیمه اجتماعی و ایمنی محیط کار و … نیز یکی از موارد مهمی است که در مجموعه قواعد حداقل رفتار با زندانیان توسط سازمان ملل متحد مورد توجه قرار گرفته است . مطابق ماده 74 قواعد حداقل:
« برای کار زندانی ضرورت دارد که تدابیر لازم برای حفظ سلامت و تندرستی او مانند سایر کارگران منظور گردد و مطابق قانون کار در خارج زندان برای کارگری که در حین کار دچار حادثه می شود حق استفاده از مزایای قانونی در نظر گرفته شود.»
ماده 73 قواعد حداقل- نیز در مورد سیستم کار در زندان و چگونگی اداره آن مقرر می دارد :
« ترجیح داده می شود که کارگاهای زندانیان را خود زندان اداره کند و در اختیار متصدیان خصوصی قرار نگیرد چنانچه زندانی برای غیر زندان کار کند، باید زندان در آن مورد اشراف و نظارت کامل داشته باشد و در صورتی که برای موسسات دولتی کارنمی کند، باید کار فرمایان خصوصی دستمزد او را به طور کامل به حکومت بپردازند و در تعیین دستمزد باید بازده کار زندانیان در نظر گرفته شود.»
بنابراین مطابق ماده فوق توصیه و تاکید بر سیستم انحصار کار در زندان بوده و در صورت ضرورت نیز اشاره به سیستم مختلط شده است .
لزوم پرداخت دستمزد به زندانیان و میزان آن علاوه بر آنچه در م 73 در خصوص کارفرمایان خصوصی بیان گردید در ماده 76 قواعد حداقل نیز مورد تاکید قرار گرفته است در این ماده آمده است :
« باید در مقابل تلاش کارگر زندانی- برابر قانون- دستمزد عادلانه ای پرداخت گردد و لازم است که قسمتی از آن را در اختیار خودش قرار دهند که برای رفع نیازهای غیر ممنوع خود صرف کند و مقداری از آن را نیز برای عائله اش بفرستد، و همچنین باید قسمتی دیگری از در آمد او را اداره زندان برای او ذخیره کند که هنگام خروج از زندان به او تسلیم نماید.»
بند 3- حقوق ایران
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اصل 28 از فصل سوم در خصوص حقوق ملت خاطر نشان می نماید:
« دولت موظف است با رعایت نیاز جامعه به مشاغل گوناگون برای همه افراد امکان اشتغال به کار و شرایط مساوی را برای احراز مشاغل ایجاد نماید.»
زندانی نیز بنابر قطع و یقین یکی از مصادیق عبارت « همه افراد» می باشد و هیچ علتی مبنی بر تخصیص این حق به افراد غیر زندانی وجود ندارد. لذا دولت وظیفه خواهد داشت نسبت به زندانیان همانند افراد دیگر اجتماع موجبات اشتغال را فراهم آورد . مع الوصف با توجه به دیدگاههایی که در مورد اختیاری یا اجباری بودن کار زندانیان وجود دارد و قبلاً نیز بدان اشاره گردید به نظر می رسد که مقنن در آئین نامه قانونی و مقررات اجرایی سازمان زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی کل کشور مصوب 1372 به دیدگاه اختیاری بودن کار زندانی توجه داشته است. ماده 140 آ. س. ز در این باره مقرر می دارد:
« زندانیان داوطلب پس از آزمایشهای لازم و تشخیص استعداد و ذوق و تخصص آنها با کسب نظر شورای طبقه بندی و رعایت مقررات این آئین نامه در کارگاههای داخلی زندان یا موسسات صنعتی و کشاورزی و خدماتی خارج از زندان به کار گمارده می شود »
بنابراین همان گونه که اشاره گردید مطابق این ماده زندانیانی که متقاضی انجام کار در زندان باشند پس از بررسی های لازم بکار گمارده می شوند و اطلاق عنوان زندانی نیز شامل هر دو دسته از ساکنین زندان یعنی محکومان و متهمان می باشد با این تفاوت که قانونگذار بکار گماردن متهمان درکارگاههای خارج از زندان را منوط به تصویب شورای طبقه بندی وکسب نظر دادستان مربوطه یا دادیار ناظر زندان نموده است. نوع کاری که زندانیان انجام میدهند به 2 قسمت تقسیم میشود 1-کارهای عمومی 2- کارهای تولیدی.
ماده 97 آ. س .ز در مورد کارهای عمومی زندانیان مقرر می دارد:
« نظافت آشپزخانه ، سالن غذا خوری ، شستشو و خشک کردن ظروف و لوازم آن بدون تبعیض و استثناء طبق برنامه زندان به عهده کلیه زندانیان می باشد.»

این نوشته در متفرقه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.