سازمان همکاری اقتصادی، منابع و مآخذ، سازمان ملل


 

2. این پروتکل برای امضای سازمانهای همکاری اقتصادی منطقه ای نیز مفتوح خواهد بود، بدین شرط که حداقل یک دولت عضو چنین سازمانی این پروتکل را بر طبق بند 1 این ماده امضاء کرده باشد.
3. پروتکل به منظور تصویب، پذیرش و تایید قرار دارد، اسناد پذیرش و تایید باید به دبیر کل سازمان ملل سپرده شود. یک سازمان همکاری منطقه ای نیز می تواند اسناد تصویب یا پذیرش یا اتخاذ را بسپارد اگر حداقل یک دولت عضو آن شبیه این کار را کرده باشد.بر این اساس اسناد تصویب، پذیرش، یا اتخاذ چنین سازمانهایی باید روشن نماید که محدوده صلاحیت آن سازمان در خصوص مسائل تحت حاکمیت این پروتکل تا چه حد است. همچنین چنین سازمانی باید امانتداری را برای تغییرات مربوطه در محدوده صلاحیتش تعیین نماید.
4. این پروتکل باز است برای الحاق توسط هر دولت یا سازمان همکاری، اقتصادی، منطقه ای که حداقل یک دولت عضو آن طرف این پروتکل باشد. اسناد این الحاق باید به دبیر کل سازمان ملل سپرده شود.در زمان الحاق یک سازمان همکاری اقتصادی منطقه ای باید محدوده صلاحیتش راجع به مسائلی که تحت حاکمیت این پروتکل می باشد را تعیین نماید که تا چه میزان است. سازمانهای یاد شده، امانتدار این پروتکل را از هر تغییر یا تعدیلی در حدود صلاحیت خویش مطلع می نمایند.
ماده 17 – لازم الجرا شدن پروتکل:
1.این پروتکل نود روز پس از سپردن چهلمین سند تصویب، پذیرش، تایید یا الحاق، لازم الاجراءخواهد شد. به جز اینکه این پروتکل، پیش از لازم الاجراء شدن کنوانسیون اجرا در نخواهد آمد. به منظور این بند هر سندی که توسط سازمان همکاری اقتصادی منطقه ای سپرده میشود، به صورت اضافه بر اسناد سپرده شده توسط دولتهای عضو این سازمان محسوب نخواهد شد.
2. هر دولتی یا سازمان همکاری اقتصادی منطقه ای پس از سپردن چهلمین سند، آن را قبول یا تصویب یا به آن الحاق شود، این پروتکل بعد از گذشت 30 روز بعد از تاریخ سپردن سند به وسیله آن دولت یا سازمان همکاری اقتصادی، منطقه ای یا مطابق تاریخ لازم الاجراء شدن مطابق بند 1 این ماده، هر کدام که دیر تر باشد، نسبت به آن دولت یا سازمان لازم الاجرا ء میشود.
ماده 18 – اصلاح پروتکل:
1.پس از انقضای 5 سال از لازم الاجراء شدن این پروتکل، یک دولت متعاهد میتواند اصلاحیه ای را پیشنهاد بدهد و آن را به دبیر کل سازمان ملل مطرح نماید. دبیر کل اصلاحیه پیشنهادی را به دولتهای متعاهد و به کنفرانس طرفهای کنوانسیون ارائه میکند تا پیشنهاد را بررسی و درباره آن تصمیم گیری کنند. دولتهای طرف این پروتکل که در کنفرانس طرفهای کنوانسیون تشکیل جلسه میدهند، به هر کوششی دست خواهند زد تا بر سر هر اصلاحیه اجماع حاصل شود. اگر همه تلاش ها در جهت اجماع به کار برده شود و هیچ توافقی به دست نیاید در مرحله آخر اصلاحیه برای تصویب مستلزم رای اکثریت دو سوم دولتهای طرف این پروتکل خواهد بود که در اجلاس کنفرانس ها طرف های کنوانسیون حضور دارند و رای می دهند.
2. سازمان های همکاری اقتصادی منطقه ای، در موضوعات تحت صلاحیت خود حق رای خود را مطابق این ماده با تعداد رای معادل کشورهای عضوشان که عضو این پروتکل هستند اعمال کنند. چنین سازمانی حق رای خود را اعمال نخواهند کرد هر گاه کشورهای عضو آنها حق رای شان را اعمال نمایند و بالعکس.
3. یک اصلاحیه ای که مطابق بند 1 این ماده پذیرفته شده است موضوع تصویب، پذیرش و یا تایید به وسیله دولتهای عضو میباشد.
4. یک اصلاحیه ای که مطابق بند 1 این ماده پذیرفته شده است لازم الاجراء میشود راجع به دولتهای طرف کنوانسیون، 90 روز بعد از تاریخ سپردن یک سند از تصویب، پذیرش، یا تایید چنین اسنادی به دبیر کل سازمان ملل.
5. زمانی که یک اصلاحیه نسبت به دولتهایی که توافق شان را اعلام کرده اند قابل اجرا میشود سایر دولتها ملزم میشوند به آنچه که از طریق مقررات این پروتکل و اصلاحیه های قبلی آن که دولتها تصویب کرده اند یا قبول کرده اند یا اتخاذ کرده اند.
ماده 19 – آیین فسخ:
هر دولتی میتواند با ارائه اطلاعیه کتبی به دبیر کل سازمان ملل مبنی بر فسخ پروتکل، آن را فسخ نماید این فسخ بعد از یک سال از دریافت اطلاعیه از طرف دبیرکل موثر خواهد بود.
یک سازمان همکاری اقتصادی منطقه ای دیگر، سازمان طرف پروتکل نخواهد بود زمانیکه اعضای آن سازمان آنرا فسخ نمایند.
ماده 20 – امانتدار و زبان:
دبیر کل سازمان ملل به عنوان امانتدار این پروتکل تعیین می شود.
زبان اصلی پروتکل، عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی تعیین می شود که همه این زبان ها به یک اندازه معتبر هستند که به دبیر کل سازمان سپرده می شود.
منابع و مآخذ