طبق قانون ایران

 

خانواده به چیزی بیش از حقوق نیازمند است فداکاری و خیرخواهی شرط نخست تشکیل خانواده است. قانون می‌تواند تمام فداکاری و لطف را به احکام به روح و خشک تبدیل کند. قانون می‌تواند شوهر را مجبور به دادن نفقه کند و زن را مجبور به تمکین کند و یا به تنهایی برای سلامت و استحکام خانواده کافی است، به همین دلیل یکی از استادان اظهار می‌دارد نوسینده حقوق همین که به خانواده می‌رسد، فنونی را که از پیش آموخته نارسا و پای استدلال می‌بیند. حق نیز همین است زیرا به دشواری می‌توان عواطف انسانی را در قالب قواعد محصور کرد.
کنوانسیون رفع تبیض علیه زنان قوانین خانواده را به گونه ای نگریست که گویی قوانین حاکم بر معاملات را ذکر می‌کند و کمتر به عواطف احساسات و استحکام خانواده‌اندیشیده است.
کنوانسیون دربند‌های از ماده ۱۶ حقوق خانواده را مطرح کرده استدر ماده ۱۶ از بند ((الف))تا((ج)) به امر ازدواج و دربند۴ ماده ۱۵ بهحق اقامتگاه که تحت شعاع این ازدواج است پرداخته است دربند ((ه))و((و)) به مساله فرزندان درخانواده و مسولیت پداران ومادران وحمایت از کودکاه توجه شده است و در قسمت دوم ماده۱۶ ازدواج کودکان را مد نظر قرار داده است و در بند و همان ماده از استقلال زنان در نام خانوادگی سخن گفته است بند الف ماده۱۶ درمورد ازدواج مقررمی دارد ((حق یکسان برای ورود به ازدواج و دربند (ب) اعلام می‌کنند: حق یکسان در انتخاب آزادانه همسر و در صورت گرفتن ازدواج با شرایط کامل.
در کنوانسیون در بند ((ج)) ماده ۱۶ درمورد مسولیتها‌ی یکسان در دوران ازدواج و انحلال آن سخن می‌گوید:
حقوق و مسئولیتهای یکسان در دوران ازدواج و هنگام انحلال برای زن و مرد باید به طو ر مساوی وجود داشته باشد.
کنوانسیون همان طور که در دوران ازدواج مسئولیتهای یکسانی را برای زن و مرد در نظر گرفته است در زمان انحلال هم مسئولیتهای یکسانی برای هر یک در نظر گرفته است.
حال می‌خواهیم بررسی کنیم که مسئولیتهای والدین در مورد فرزندان چگونه است قواعد حاکم بر روابط پدرومادر و فرزندان بر دو مبنا استوار است که این دو ملزم یکدیگر ند.
همبستگی کودک: اتخاذ زن و شوهر وابستگی خونی واخلاقی فرزندان خانواده به آنان باعث می‌شود که یکی از طبیعی ترین واحدهای اجتماعی به وجو د آید.
حمایت از کودک گذشته از تامین همبستگی در خانواده حمایت از کودک از مهم سیاست قانونگذاری در تنظیم روابط پدر و مار و فرزندان است. این موجود ناتوان باید در کانون سالمی پرورش یابد تا استعدادهای نهفته اش شکوفا شود دریای پر تلاطم اجتماع با آن همه پلیدی‌ها و آشوبها برای نگاهداری از این نو شگفته نیست.
کنوانسیون حقوق و مسئولیتهای یکسانی برای والدین در موضوعات مربوط به فزند انشان در نظر می‌گیرند.
بند ((و)) ماده ۱۶ کنوانسیون اعلام می‌دارد:
در حقوق و مسئولیتهای یکسان به عنوان والدین صرفنظر از وضع روابط زنانشویی در مسائلی که به فرزندان آنان مربوط می‌شود در کلیه موارد منافع کودکان از الویت برخوردار خواهد بود.
بند((و)) همان ماده مقرر می‌دارد:
حقوق و مسئولیتهای یکسان درمورد رعایت، کودکان و فرزند خواندگی یا هر گونه عناوین و مفاهیم مشابهی که در قوانین داخلی وجود دارد در تمام موارد منافع کودکان در اولویت است.
در این قسمت به تفکیک حقوق و مسئولیتهای والدین می‌پردازیم:
در این قسمت تفکیک حقوق و مسئولیتهای والدین می‌پردازیم
حضانت عبارت از اقتداری است که قانون به منظور نگاهداری و تربیت اطفال به پدر و مادر را اعطا کرده است.
بدون تردید حق پدر و مادر مطلق نیست و هر گاه مصلحت کودک ایجاب کند و سلامت و تربیت او در خطر افتد می‌تواند دوباره حضانت تصمیم بگیرد.
طبق قانون ایران
ولایت بر طفل به اشتراک با پدر وجد پدری استواراستمادر نسبت به اراده اموال فرزند خویش هیچ سمتی ندارد، چون ریاست خانواده ونفقه خودمنجر به اراده مالی علیه که با ماده ۱۶کنون بند ((و)) در تعارض است.