فرآیندهای نوآوری، جهانی شدن اقتصاد، سازمان کارآفرین

 

تولید ثروت در جامعه
ایجاد اشتغال (مقیمی، ۱۳۸۲).
با عنایت به پدیده جهانی شدن اقتصاد، برخی عقیده دارند که بازارهای آینده از آن شرکت‌هایی است که به ریسک‌پذیری کارآفرینانه بهاء می‌دهند، و برای گسترش سرمایه‌های فکری خود در حد کلان سرمایه‌گذاری می‌کنند، در بالندگی فردی پرتلاش‌اند و در خط مشی‌گذاری، شرایط محیطی را مد نظر قرار می دهند. بر همین اساس، توسعه کارآفرینی از جنبه‌های گوناگون مدنظر قرار گرفته است که آموزش یکی از جنبه‌های مهم آن و در راستای گسترش آن است. با توجه به مطالعات مختلفی که صورت گرفته، تأیید شده است که ویژگی‌های کارآفرینانه اغلب اکتسابی است و نه ارثی. از این رو، در حال حاضر آموزش کارآفرینی به یکی از مهم‌ترین و گسترده‌ترین فعالیت دانشگاه‌ها تبدیل شده است(یعقوبی، ۱۳۸۷).
کارآفرینی نوش داروی لحظات دشواری:
کارآفرین می‌تواند در حالت اضطراری پاسخگو باشد. او در صورت نیاز می‌تواند فوراً تصمیم‌گیری کند. برای این کار، او باید حوادثی را که ممکن است در آینده اتفاق بیفتد پیش‌بینی کند و از عواقب آن آگاه باشد. ماهیت شغلی کارآفرینی، سرمایه‌گذاری طولانی مدت، پیش‌بینی جایگزین‌ها و عواقب آنها قبل از اتفاق، پیش‌بینی تغییرات و آمادگی تطبیق با این شرایط را ایجاب می‌کند (سالازار و همکاران، ۱۳۸۰).
کارآفرینی مسیر خود شکوفایی:
کارآفرینی یک فرایند اجتماعی است که در آن کارآفرین با اشتیاق و پشتکار درکار، خویشتن خویش را پیدا می‌کند و از بند عادات و سنّت‌های مرسوم رها می‌شود (سعیدی کیا، ۱۳۸۲). کارآفرینی عامل رشد و شکوفایی استعدادها و سوق دهنده به سوی خود شکوفایی است (کشتکاران.۱۳۸۱). کارآفرینی توانایی‌های انباشته فردی را آزاد می‌کند. نیاز‌هایی مانند استقلال و اتّکا به نفس نمونه‌هایی هستند که با توسعه کارآفرینی در افراد امکان بروز پیدا می‌کنند. بر اساس تحقیقات انجام شده در میان خانوار‌های کشور انگلستان افراد در کنار انگیز‌‌ه‌های مادی مانند پول و سمت، کارآفرینی را راهی برای ارضای برخی نیاز‌های معنوی خود مانند آزادی، استقلال و کسب جنب و جوش در زندگی انتخاب می‌کنند.
کارآفرینی بعنوان جوهره رویش سیستم اقتصادی:
کارآفرینی موتور توسعه‌ی اقتصادی است. آن‌چه کارآفرینان مخاطره‌جو انجام‌‌‌ می‌دهند نوعی “تخریب خلاق” در نظام اقتصادی و ایجاد ساختارها و مناسبات اقتصادی جدید است.کارآفرینی طبق مدل توسعه اقتصادی « شومپیتر »‌، ‌تخریبِ خلّاق است که به عنوان یک نیروی برانگیزاننده در توسعه اقتصادی جامعه، لازم و ضروری است (Kuratko & Hodgetts, 2007). تخریب خلاق در واقع همان قدرت جوانه زدن است، جوانه های که طراوت و شادابی را به سیستم اقتصادی باز می گرداند. تداوم حیات اقتصادی را فراهم می کند. چنانچه این توان از یک سیستم اقتصادی سلب شود، اگرچه بالاترین توان را نیز داشته باشد، بالاخره از بین خواهد رفت. تنها راه تداوم حیات اقتصادی کارآفرینی است.
۲-۴ انواع کارآفرینی
با توجه به گستردگی کارآفرینی ، سه نوع کارآفرینی مطرح می باشد؛
۲-۴-۱ کارآفرینی مستقل یا فردی
کارآفرینی مستقل حالتی است که فردی کسب و کار مستقلی را ایجاد می کند و فرد به تنهایی مسئول جمع آوری منابع لازم برای شروع کسب و کار است .در این نوع کارآفرینی معمولا افراد «آقا بالاسر» نمی خواهند و از کارکردن برای دیگران رنج می برند(شاه حسینی، ۱۳۸۳).
کارآفرین مستقل فردی است که با بسیج وجمع‌ آوری منابع لازم با تمرکز بر نوآوری وتوسعه فرایند محصول یا خدمات جدید، شروع به کسب وکار می کند، او از کار کردن برای دیگران رنج می‌برد و نمی خواهد آقا بالاسر داشته باشد وانجام کارها را به شیوه خودش می پسندد . بعبارتی دیگر اگر نوآوری و ساخت محصول جدید یا ارائه خدماتی نو با توجه به بازار، حاصل کار فرد باشد کارآفرینی فردی می گویند.
۲-۴-۲ کارآفرینی سازمانی
کارآفرینی سازمانی فرایندی است که در آن محصولات یا فرایندهای نوآوری شده، از طریق القاء و ایجاد فرهنگ کارآفرینانه در یک سازمان از قبل تاسیس شده به ظهور می رسند. نوآوری سازمانی در واقع اشاره به نوآوری کالا یا خدمات دارد و در آن تاکید به توسعه و نوآوری در فنّاوری و شیوه ها و روندهای نو برای تولید می‌باشد. اگر ما بخواهیم دانشگاه را به عنوان یک سازمان کارآفرین در نظر بگیریم، علاوه بر نقش کارآفرینی سازمانی، وظیفه تربیت افراد کارآفرین را نیز بر عهده دارد. بعبارتی اگر نوآوری و ساخت محصول جدید یا ارائه خدمات جدید حاصل کار یک تیم کاری باشد کارآفرینی سازمانی می گویند.
توسعه کارآفرینی سازمانی در دنیا همانطور که از شکل پیداست با وجود مدیران سنتی باعث دور شدن کارآفرینان از سازمان شده و از طرفی برای بقاء سازمانها نیاز به کارآفرین دارند این دومقوله باعث ایجاد سازمان های کارآفرینی شده که افراد کارآفرین در آن به سهولت می توانند فعالیت نموده و مولد محصول و خدمات جدید باشند(مقیمی، ۱۳۸۱).
۲-۴-۳ کارآفرینی بین المللی
کارآفرینی بین المللی به فرایند هدایت اقتصادی در فراسوی مرزهای ملی اطلاق می‌شود (مردیث و دیگران،۱۳۷۱). این فرایند شامل صادرات، صدور مجوز، افتتاح دفتر فروش در کشور دیگر می باشد، در حقیقت وقتی کارآفرین فعالیت ‌شغلی خود را در بیش از یک کشور به اجرا می‌گذارد کارآفرینی بین المللی به وجود می آید، کارآفرینان و سازمان های کارآفرین که در میان این سازمانها، دانشگاه ها نقش
پررنگ ‌تری را ایفا می‌کنند، می
تـوانند به عنوان دو بازوی قدرتمند کارآفرینی بین المللی مطرح شوند که نقش به سزایی در توسعه ملّی دارند.