فرآیند های تصمیم گیری

 

۴٫زمان مورد نیاز برای پیش بینی.
صحّت پیش بینی
از دیرباز مهم ترین صفت پیش بینی، صحّت آن بوده است. تفاوت بین تقاضای واقعی و تقاضای پیش بینی شده برای یک دوره (خطای پیش بینی)، همیشه به معنی صرف هزینۀ اضافی است. بنابراین گرایش به پیش بینی های خوش‌بینانه و یا بدبینانه به صورت مداوم می تواند منشاء مشکلی جدّی برای سازمان باشد. زیرا هر زمان که تقاضای واقعی کم تر از تقاضای پیش بینی شده باشد با ظرفیت بی کار یا موجودی مازاد که هزینۀ پولی دارد (سرمایه راکد و غیره) مواجه می شویم. مدیریت زمانی می تواند انتظار عملکرد کامل را داشته باشد، که به اندازه کافی برای صحّت پیش بینی تلاش کند. بدین وسیله هزینه های مازاد و کمبود موجودی به حداقل می رسد.
متغیّر های موثر بر صحت پیش بینی:
استفاده از تکنیک های پیش بینی به جای قضاوت های سطحی و بی اساس ، نخستین و بنیادی ترین متغیر است که بر صحّت پیش بینی اثر می گذارد. اگرچه که نمی توان ادّعا کرد که شرکت هایی که از روش های کمّی و پیچیده استفاده می کنند نسبت به سایر موارد ، نتایج بهتری می گیرند.
۱- استفاده از تکنیک های پیش بینی با خطای پیش بینی رابطه عکس دارد:
استفاده از داده های گذشته برای پیش بینی آینده، در محیط متغیر و متلاطم کنونی کارساز نیست. در محیط کسب و کار امروزی چرخۀ عمر محصولات کوتاه شده و معرفی محصولات جدید و ارتقاء محصول در بازه های زمانی کوتاه تری اتفاق می افتد. بنابراین برای پیش بینی وضعیت آیندۀ چنین محیطی نیازمند اطلاعات گسترده تری از تغییرات بازار و تغییرات اقتصادی است.
۲- سطح اتکای پیش بینی کننده بر اطلاعات بدست آمده از منابع گوناگون و متفاوت، با خطای پیش بینی رابطه عکس دارد.
۳- سطح استفاده از نتایج بدست آمده از پیش بینی در فرایند های تصمیم گیری با خطای پیش رابطه عکس دارد.
ثبات در مقابل تاثیر پذیری
پیچیدگی زیاد و عدم اطمینان ذاتی در محیط سازمان موجب تغییرات تصادفی در تقاضای واقعی از دوره ای به دورۀ دیگر می شود. چنین تغییراتی ممکن است در بطن الگوی روند رشد بلند مدت یا تأثیرات فصلی پنهان باشد. از یک سیستم پیش بینی خوب انتظار می رود که این تغییرات ناگهانی را تعدیل کند تا پیش بینی های بعدی از این تغییرات غیرعادی متأثر نشوند. با انجام چنین کاری، سیستم ثبات خود را به نمایش می گذارد.
با این حال ، ما نیز از سیستم پیش بینی انتظار داریم که در مقابل نوسانات مشاهده شده به اندازه کافی حسّاس باشد به طوری که در عمل نشان دهنده هر گونه تغییر واقعی در فرایند تقاضای محصول ها باشد.
واقعیت
گاهی شرایط جاری تغییراتی را در محیط به وجود می آورد که داده های تاریخی برای پیش بینی وجود ندارد. در نتیجه بهتر است ابتدا با واقعیت به داده ها توجه کنیم و سپس نتایج را با توجه به توسعه های جدید تعدیل کنیم. هر انتخاب دلخواه یا تغییر داده ، واقعیت را تا حدّی منحرف می کند که در نتیجه ارزیابی تخمین نهایی مشکل می شود.
زمان مورد نیاز برای پیش بینی
برای این که یک سیستم پیش بینی مؤثر واقع شود باید به موقع صورت گیرد تا تصمیمات متّکی به آن بهتر گرفته‌ شود.
روش های پیش بینی تقاضا
پیش تر گفته شد که یک سازمان برای برنامه ریزی آینده نیاز به پیش بینی های مختلف دارد. روش پیش بینی مورد نیاز، بستگی به افق برنامه ریزی دارد. انتخاب روش مناسب تحت تأثیر محدودیت های موجود در موقع انجام پیش‌بینی است که از این محدودیت ها می توان به قابلیت دسترسی و کیفیت داده های مربوط، زمان، مهارت و امکانات محاسباتی اشاره کرد.