فعالیت های تروریستی، حقوق بین الملل بشر، تروریسم بین المللی

دانلود پایان نامه

 

صلاحیت کمیته ویژه در سال های مختلف توسط مجمع عمومی تأیید و گسترش یافت .
اما اساساً دو قطعنامه مجمع عمومی چهار چوب کاری کمیته ویژه را مشخص کرد یکی اعلامیه تدابیر ناظر بر حذف تروریسم بین المللی ( قطعنامه 60/49 مصوب 9 دسامبر 1994 ) و اعلامیه مکمل اعلامیه 1994 تدابیر ناظر بر حذف تروریسم بین المللی ( قطعنامه 210/51 مصوب 17 دسامبر 1996 ) مجمع عمومی در اجلاس پنجاه و هشتم خود ضمن گرامیداشت پیشرفت کمیته در زمینه تهیه پیش نویس کنوانسیون جامع در مورد تروریسم اعلام نمود که کمیته فعالیت خود را ادامه داده تا تعریف تروریسم در ماده 2 پیش نویس کنوانسیون تنظیم گردد.
ماده 2 پیش نویس تروریسم را چنین تعریف می کند :
هر فردی که با هر وسیله ای به طور غیر قانونی و آگاهانه موجب ارتکاب موارد زیر شود، مرتکب جرمی در معنای مورد نظر کنوانسیون شده است:
مرگ یا ایراد جسمی شدید به افراد
ایراد خسارت شدید به اموال عمومی یا خصوصی از جمله اماکن مورد استفاده عموم، تسهیلات دولتی یا حکومتی یا محیط زیست.
ایراد صدمه به اموال، سازمان ها و تسهیلات یا سیستم های مورد اشاره در بند پ این ماده که منجر به بروز خسارت اقتصادی عمده شده یا احتمال ورود چنین خسارتی باشد. با وجود آنکه هنوز در مورد عناصر این تعریف، توافق کاملی وجود ندارد اما برخی از عناصر این تعریف یا برخی از اشکال تروریسم از سوی همگان به عنوان عناصر یا نمودهای بی تردید تروریسم پذیرفته شده اند.
مجمع عمومی در قطعنامه 164/54 به تاریخ 1999 اقدامات تروریستی را اینگونه توصیف می کند: « اقداماتی با هدف نابود کردن حقوق بشر، آزادی ها اساسی و دمکراسی و تهدید تمامیت ارضی و امنیت دولت ها که باعث ناتوانی دولت قانونمند و از میان رفتن پلورالیسم جامعه مدنی شده و پیامدهایی سوئی بر توسعه اجتماعی و اقتصادی دولت ها دارد .
امروزه بیش از دوازده معاهده بین المللی در مورد برخی از اشکال تروریسم در سطح سازمان ملل تصویب شده است.
این کنوانسیون ها صرفاً برخی اشکال تروریسم را همچون ارتکاب اعمال تروریستی در هواپیما، توقیف غیر قانونی هواپیما، و بمب گذاری در هواپیما حمله به مقامات ارشد دولتی و، گروگان گیری، تصرف مواد
هسته ای، فعالیت های تروریستی در کشتی،بمب گذاری را محکوم می کند.
در رابطه با مفهوم حقوقی، کلمه تروریسم در برخی قوانین جزایی نیز به صراحت ذکر شده است. به عنوان نمونه در قانون جذای فرانسه به « عمل مجرمانه ای اطلاق شده که به صورت فردی یا جمعی و با توسل به رعب و وحشت و به قصد بر هم زدن شدید نظم عمومی ارتکاب می یابد»
در این تعریف سه عنصر مهم نهفته است:
استفاده از خشونت
با هدف ایجاد رعب و وحشت و عدم امنیت اگرچه الزاماً جماعت مورد نظر دچار ترس و وحشت نگردند.
ایجاد فضای سیاسی متشنج از طریق بی ثبات کردن نظم عمومی
مطابق این تعریف ممکن است فردی مجموعه ای از جنایات خونین و خشونت بار را مرتکب شود و گروهی را مرعوب و وحشت زده نماید اما از آنجایی که از فعل او بی ثباتی فضای سیاسی حاصل نشده است عمل او از شمول این تعریف خارج می گردد.قانون جزای فرانسه تروریسم دولتی را در بر نمی گیرد و از آنجایی که قانون جزای فرانسه جنبه داخلی دارد و در یک چارچوب دموکراتیک و مبتنی بر حقوق اساسی ( ملی) اعمال می شود( اخراج مفهوم تروریسم دولتی) غیر منطقی به نظر نمی آید، لیکن در صحنه جهانی وضعیت متفاوت است در دوران انقلاب فرانسه ملاحظه گردیده، ریشه تروریسم در اعمال یک قدرت حاکم قرار دارد همچنان که تروریسم رژیم ناسیونالیست آلمان هیتلری و همین طور استالینیسم و حکومت های دیکتاتوری متعددی که چهره قرن بیستم را سیاه کردند چنین عملکردی داشته اند.
مقررات مربوط به حقوق بین الملل بشر دوستانه که در سطح جهانی پذیرفته شده است برای حل مشکلات و مسائل زمان درگیری مسلحانه از طریق ایجاد سلسله محدودیت هایی در استفاده خشونت نقش بسزایی ایفا کرده است بعد از جنگ دوم جهانی یکی از دلایلی که تعریف تروریسم را با مشکل مواجه می ساخت این بود که توسل به تروریسم یکی از روشهای جنگ های آزادیبخش بودو با آن توجیه می شد، با این وجود اگرچه در جریان کنفرانس دیپلماتیک راجع به تاکید و توسعه حقوق بین الملل بشر دوستانه در سالهای 1977-1974 اعطای وضعیت حقوقی بین المللی به جنگ های آزادیبخش ملی، مورد پذیرش واقع شد اما این دلیل بر این نیست که در چار چوب این مقررات و به عنوان یک امر مختوم به کسانی که درگیر چنین جنگ هایی هستند اجازه استفاده از روش ها و ابزارهای ممنوع داده شود حداقل در سطح کلی پاسخ حقوق بین الملل بشر دوستانه روشن است بر طبق برداشت مشترک و امروزی اقدامات تروریستی عبارتند از: اقدامات بی هدفی که علیه شهروندان غیر نظامی یا اشخاص و گروه های اجتماعی به اقتضای نژاد، فرهنگ، ملیت یا تعلقات اجتماعی و مذهبی ارتکاب می یابند. حقوق بین الملل بشر دوستانه بدون هیچ تردید و ابهامی حمله به جمعیت غیر نظامی و توده مردم و نیزکلیه اعمال تبعیض آمیز نژادی، مذهبی و غیره را منع می کند .
اما با این حال به دلیل نبود توافق قاطع بین المللی در مورد معنای تروریسم گاهی مشاهده می کنیم که از واژه« تروریست» برای حمله به مخالفان سیاسی استفاده می شود در یکی از گزارش های گروه کاری ویژه سازمان ملل در مورد خط مشی مبارزه با تروریسم چنین آمده است: تروریست خواندن مخالفان یا معارضان در طول زمان باعث نامشروع و خلا سلاح شدن آنها می گردد.
مبحث دوم: انواع تروریسم
همگان کمابیش از مفهوم تروریسم آگاه هستند اگرچه ارائه تعریفی از آن مشکل است، و همیشه برای ارائه تعریف مشترک از تروریسم مشکل وجود داشته است و این ناشی از آن بوده است که آن کسی که از نظر یک شخص تروریست محسوب می شود از نظر دیگری یک مبارزه راه آزادی است .
اما شاید بتوان گفت کاربرد خشونت از پیش طراحی شده و غیر قابل پیش بینی و تهدید به خشونت برای به دست آوردن اهداف مشخص تروریسم خوانده می شود .

این نوشته در متفرقه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.