قانون آیین دادرسی مدنی، آیین دادرسی مدنی، تعریف قانونی

دانلود پایان نامه

 

در ماده 493 ق.آ.د.م نوع و میزان تأمین تعیین نشده و تنها به عبارت «تأمین مناسب» اکتفا نموده است پس دادگاه با توجه به محکوم ‌به و احتمال ورود خسارت می‌تواند هر نوع تأمینی مانند وجه نقد، مال منقول، مال غیر منقول ثبت شده حتی ضمانت معتبر و … را می‌تواند تعیین نماید در خصوص میزان نیز به تشخیص دادگاه می‌باشد بدین صورت که با توجه به اعتراض و دلایل ارائه شده می‌تواند میزان آن را تعیین نماید و در صورتی که معترض در مهلت معین شده از طرف دادگاه تأمین مشخص شده را به صندوق دادگستری تودیع ننماید بنا به تصمیم دادگاه قرار رد درخواست معترض صادر خواهد شد.

فصل دوم: تأمین‌های پشتیبان دعوا
(تأمین خواسته، دستور موقت)

مبحث اول: تأمین خواسته
یکی از موارد تأمین‌های پشتیبان دعوا تأمین خواسته است که در سه گفتار مورد بحث و بررسی قرار خواهیم داد ابتدا در گفتار اول به شرایط صدور قرار تأمین خواسته، در گفتار دوم به موارد صدور قرار تأمین خواسته بدون تودیع خسارت احتمالی و سپس در گفتار آخر (سوم) به مواردی که با دریافت خسارت احتمالی قرار تأمین خواسته صادر می‌شود می‌پردازیم.
گفتار اول: شرایط صدور قرار تأمین خواسته
اصولاً، برای صدور قرار تأمین خواسته، نیاز به شرایطی می‌باشد، در صورت تحقق آن شرایط، قرار تأمین خواسته صادر می‌شود و در صورت عدم تحقق آن صدور قرار تأمین خواسته ملغی خواهد شد. بنابراین در این گفتار، به این موضوع پرداخته می‌شود که برای صدور یک قرار تأمین چه شرایطی لازم است؟ لذا ضروری است در این گفتار قبل از پرداختن به شرایط صدور قرار تأمین خواسته به تعاریف، پیشینه و دیدگاه فقه از تأمین خواسته بپردازیم.
بند اول: تعریف، تاریخچه و دیدگاه فقه از تأمین خواسته
این بند را به دو قسمت تقسیم نمودیم در قسمت اول به تعریف لغوی و اصطلاحی تأمین خواسته و سپس در قسمت دوم به تاریخچه و دیدگاه فقه از تأمین خواسته خواهیم پرداخت.
1- تعریف لغوی و اصطلاحی تأمین خواسته
همانگونه که در فصل گذشته نیز بیان شد تأمین در لغت به معنی «امین کردن، امین دانستن، امن کردن، امنیت دادن، اطمینان دادن» است». و خواسته در لغت به معنای «زر، مال، ملک و آنچه دلخواه باشد» آمده است. ترکیب این دو کلمه تأسیسی را در آیین دادرسی مدنی تشکیل می‌دهد که به وسیله آن خواهان می‌تواند خواسته خویش را به امنیت در آورد.
از تأمین خواسته تعاریف مختلفی بعمل آمده ضروری است در اینجا به برخی از آنها اشاره شود:
«تأمین خواسته اقدام احتیاطی است که بر طبق تقاضای خواهان با صدور قرار دادگاه علیه خوانده انجام می‌گیرد و در نتیجه خواسته دعوی محفوظ می‌ماند».
«منظور از تأمین خواسته توقیف اموال است اعم از منقول و غیر منقول و فلسفه‌ی آن جلوگیری از تضییع یا تفریط خواسته می‌باشد.»
«تأمین خواسته تأسیسی است که برای سهولت و تضمین دسترسی خواهان به خواسته دعوا وضع شده است تأمین خواسته به دعاوی مالی اختصاص دارد تأمین خواسته به دعاوی از تعریف قانونی تأمین نیز بدست می آید».
تأمین خواسته (به معنای با بازداشت خواسته‌ی دعوا، آن را در امنیت قرار دادن خواسته است، بدین معنا که خواهان می‌تواند، از همان ابتدا با بازداشت خواسته‌ی دعوا، آن را در امنیت قرار دهد به گونه های که نه تنها خوانده نتواند آن را نقل و انتقال داده، جابجا یا مخفی کرده و در مورد وجوه نقد و اموال منقول) بلکه از دسترس سایر بستانکاران خوانده نیز خارج شود.
«تأمین عبارت است از توقیف (بازداشت) اموال بدهکار اعم از منقول یا غیر منقول و طلب از اشخاص ثالث توقیف ممکن است تبدیل به دادن ودیعه یا ضامن بشود».
تأمین خواسته «وثیقه و تضمینی است که مدعی از اموال مدعی‌علیه قبل از صدور حکم بنفع خویش از طریق دادگاه می‌خواهد».
تأمین خواسته «یکی از تدابیر احتیاطی است که بوسیله آن خواهان عین خواسته یا معادل آن را، از اموال خوانده تا پایان دادرسی، به حیطه توقیف در آورده، از نقل و انتقال آن جلوگیری می‌کند تا طلب خود را وصول و ایصال نماید».
«در قانون آیین دادرسی مدنی فرانسه اقدامات تأمینی و توقیفی که هدف از آن تأمین کردن اموال غیرمنقول مدیون از طریق توقیف و بازداشت است نیز مشمول قانون 31 ژوئیه 1991 و مواد 220 به بعد مصوب قانونی 31 ژوئیه 1992 می‌باشد. در حال حاضر به موجب قانون ژوئیه 1991 خواهان می‌تواند علاوه بر اموال منقول بدهکار، مطالبات او را از اشخاص ثالث نیز با دستور دادگاه بازداشت کند. بازداشت اموال غیرمنقول بدهکار نیز تحت شرایطی امکان پذیر است».

این نوشته در متفرقه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.