قانون مجازات اسلامی، مجازات اسلامی، قانون مجازات

دانلود پایان نامه

 

اصل ۳۴
دادخواهی حق مسلم هر فرد است و هر کس می‌تواند به منظور دادخواهی به دادگاه‏های صالح رجوع نماید. همه افراد ملت حق دارند این گونه دادگاه‏ها را در دسترس داشته باشند و هیچ‌کس را نمی‌توان از دادگاهی که به موجب قانون حق مراجعه به آن را دارد منع کرد.
اصل ۳۵
در همه دادگاه‏ها طرفین دعوی حق دارند برای خود وکیل انتخاب نمایند و اگر توانایی انتخاب وکیل را نداشته باشند باید برای آنها امکانات تعیین وکیل فراهم گردد.
اصل ۳۶
حکم به مجازات و اجراء آن باید تنها از طریق دادگاه صالح و به موجب قانون باشد.
اصل ۳۷ – اصل برائت
اصل، برائت است و هیچ‌کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود، مگر این که جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد.
اصل ۳۸ – منع شکنجه
هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار و یا کسب اطلاع ممنوع است. اجبار شخص به شهادت، اقرار یا سوگند، مجاز نیست و چنین شهادت و اقرار و سوگندی فاقد ارزش و اعتبار است.
متخلف از این اصل طبق قانون مجازات می‌شود.
اصل ۳۹
هتک حرمت و حیثیت کسی که به حکم قانون دستگیر، بازداشت، زندانی یا تبعید شده، به هر صورت که باشد ممنوع و موجب مجازات است.
همچنین ازدیگر سو در بند 5اصل 156این قانون در باب وظایف قوه قضائیه اصلاح مجرمان بر عهده این قوه نهاده شده است ،بنابراین ریشه های حقوق بنیادین زندانیان واز جمله حقوق اصلاح وتربیت انان و بطور کلی بار اجتماعی شدن انان را باید در قانون اساسی جمهوری اسلامی جستجو نمود
اصل ۱۵۶ – وظایف قوه قضاییه
قوه قضاییه قوه‏ای است مستقل که پشتیبان حقوق فردی و اجتماعی و مسئول تحقق بخشیدن به عدالت و عهده‏دار وظایف زیر است‏: ۱ – رسیدگی و صدور حکم در مورد تظلمات، تعدیات، شکایات، حل و فصل دعاوی و رفع خصومات و اخذ تصمیم و اقدام لازم در آن قسمت از امور حسبیه، که قانون معین می‌کند. ۲ – احیای حقوق عامه و گسترش عدل و آزادیهای مشروع. ۳ – نظارت بر حسن اجرای قوانین. ۴ – کشف جرم و تعقیب مجازات و تعزیر مجرمین و اجرای حدود و مقررات مدون جزایی اسلام. ۵ – اقدام مناسب برای پیشگیری از وقوع جرم و اصلاح مجرمین.
گفتار دوم: قوانین عادی
بند اول: قانون مجازات اسلامی
در قانون مجازات اسلامی نیز موادی به حقوق زندانیان و متهمان و بازداشتی های منتظر محاکمه اختصاص دارد ازجمله ماده 570در مورد ممنوعیت سلب ازادی شخصی افراد ملت یا حقوق مقرر در قانون اساسی ماده ی572 در مورد جرم بودن و ممنوعیت عدم استماع شکایت زندانی توسط منابطین ، ماده ی 573 درمورد منع پذیرش شخصی بنام زندانی بدون حکم مقامات صلاحیتدار از طرف مسئولان زندانها و بازداشتگاهها ماده ی 574 در مورد ممنوع بودن مسئولان زندانها از ارائه یا تسلیم زندانی به مقامات قضایی یا دفاتر خود به انان و یا اخلال در فرایند دادخواهی زندانی ، ماده ی578در مورد منع اخذ اقرار با توسل به شکنجه یا ازار و اذیت متهم ونظایر این مواد می توان اشاره کرد.
بند دوم:ایین نامه سازمان زندانها

این نوشته در متفرقه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.