قانون هدفمند سازی یارانه، قانون هدفمندی یارانه ها، آزمون های تجربی

 

۱- بدون اندکی تردید، استنباط می شود که پرداخت به معلول ها و از جمله آنها هدفمندی یارانه ها در ساختار اقتصاد ایران، موجبات کاهش کاستی های اقتصادی را فراهم نکرده، بلکه بر مشکلات تولید افزوده است. این تجربه گران سنگ برای کسانی که در اقتصاد ایران اندیشه می کنند و آنان که آن را می آموزند و می آموزانند باید مغتنم شمرده شود و آنان، دانش پیشین خودشان را با آزمون های تجربی ای از این دست، ترمیم کرده و ارتقا بخشند. .
        ۲- دست زدن به اقداماتی از این قبیل در اقتصاد سیاسی ما، می تواند با احتمال فراوان سر از محدوده ها و مرزهایی درآورد که کیلومترها با هدف اصلاح بنیان های اقتصادی فاصله داشته باشند. می توان از طریق توزیع پول ناشی از افزایش قیمت حامل های انرژی و تغییر الگوی درآمدی و مصرفی دریافت کنندگان آن، به قوام گرفتن شاکله ای از مقاومت در قبال اصلاحات روشی، در پرداخت یارانه ها رسید و از آن طریق افزایش قیمت حامل های انرژی به مثابه ابزاری برای دستیابی به مقاصد غیراقتصادی، مورد استفاده قرار داد. بنابراین به یاد سپردن این دستاورد و ملاحظه آن در ادراک واقعیات حاکم بر اقتصاد سیاسی ایران، می تواند درس بزرگ دیگری باشد که سیاسیون و قانونگذاران نباید از چگونگی آن غفلت کنند و در آینده از آن بهره مند نشوند.
    
    ۳- اصرار بر «آزمودن آزموده»، آن هم در شرایطی که بخش های کارشناسی و سیاسی دیگر کشور، بر عبرت گرفتن از آن و خطا بودن آزمودن آزموده تاکید دارند می تواند به معنای آن تلقی شود که در آغاز هزاره سوم که تحقیقا مجال برای اصرار بر خودرایی ها تنگ شده است. باز هم می توان بی عنایت به تاکیدات کارشناسی، همچنان بر طی کردن راه پیموده شده ای که نتایج خود را در کوی و برزن به رخ می کشاند اصرار ورزید و نشان داد که در کار سیستمی و جمعی هم، می توان بر شیوه های تک روی و پاسخ گریزی، پافشاری کرد، تا از پیامد آن تلاش در تعمیق رفتارهای مبتنی بر قانون، به وادی بیهودگی برود و پایه های دموکراسی که بر پذیرش و ابتناء و عمل به قانون استوار است، جای خود را به بی اعتنایی به مظاهر قانون بدهد. این دستاورد بزرگ، برای همه آنها که دل در گرو اعتلای بلند مدت کشور دارند، گران به دست آمده است و نباید به سادگی به فراموشی سپرده شود. نگاهی به گفته ها و رویکردهای امروز مسوولان در حوزه «هدفمندی یارانه ها» ، فریادگر این معنی است که یاریگری قانون، همچنان مساله اصلی ارکان و نظام سیاسی ماست. گیریم «هدفمندی یارانه ها در فاز دوم» اجرا شود یا نشود اما به نظر می رسد مساله امروزی فراتر از آن اجرا و عدم اجراست. مساله امروز ما کاهش حساسیت ها در قبال قانون گریزی هاست، باید برای این آسیب، فکری و چاره ای بکنیم.(سایت فردا،۹۱)
۲-۲۸ تأثیر طرح هدفمند کردن یارانه ها بر مصرف آب :
معاون وزیر نیرو در امور آب و آبفا گفت: مصرف آب در کشور پس از اجرای هدفمندی یارانه ها و در هفته اول بطور متوسط در تمام استان های کشور ۵ در صد کاهش داشت اما پیش بینی می شود که روند کاهشی مصرف آب در روزهای آینده بیش از این عدد شود.
وی ادامه داد: هنوز مشترکان آب بطور کامل از چگونگی صرفه جویی آب مطلع نیستند بنابراین درآیند نزدیک این وضعیت بهبود پیدا خواهد کرد.
محمد رضا فرزین سخنگوی کارگروه تحول اقتصادی دولت در مصاحبه با این خبرگزاری گفت : در ۹روز نخست اجرای قانون هدفمندی یارانه ها میزان مصرف انرژی در ایران کاهش یافته است.
دولت ایران از ۱۹ دسامبر قانون هدفمند سازی یارانه ها و حذف تدریجی یارانه ها را آغاز کرده است. در نتیجه اجرای این طرح قیمت بنزین، گازوئیل، گاز و برق و آب به شدت افزایش یافته و دربرخی موارد پنج برابر شده است. ایران قصد دارد بر اساس برنامه پنج ساله یارانه انرژی را که هرسال ۱۰۰ میلیارد دلار هزینه بر بودجه تحمیل می کند حذف کند . (الهام خامچیان ، ۱۳۹۰)
۲-۲۹ تأثیر هدفمند کردن یارانه حامل های انرژی در بخش صنعت :
هدفمند کردن یارانه ها و آزادسازی قیمت حامل های انرژی بر