قوانین و مقررات، روابط خانوادگی، قانون اساسی

 

انسانها از نظر گرایش به خطر پذیری متفاوتند . ثابت شده است ، این میل که مبتنی بر پذیرش یا اجتناب از خطر است ، بر موارد زیر اثرات شدیدی می گذارد : مدت زمانی که طول میکشد تا مدیر تصمیم بگیرد و مقدار اطلاعاتی را که وی برای گرفتن تصمیم به آن نیاز دارد . در حالیکه معمولا این گفتار درست است که مدیران سازمانها ضد خطر هستند ، ولی هنوز هم افراد درباره این بعد شخصیتی ، متفاوتند . در نتیجه باید متوجه این تفاوت شخصیتی باشیم و حتی درباره نوع شغل و پستی که شخص باید آن را احراز کند ، مسئله میل او به خطر پذیری را مورد توجه قرار دهیم (رابینز ،۱۳۷۸،ص ۱۵۲)
در اکثر فعالیتهایی که نیاز به خطر کردن دارد انسانها ناگزیرند آشکارا و آزادانه عقایدشان را بیان کنند، این روشی است که از طریق آن انسانها با هم پیوند می خورند ،تعارض ها را حل میکنند ، ابتکارهای جدید را طرح ریزی میکنند و خط مشی رهبری را برقرار میسازند(آستین ،۸۲ ،ص ۹۳)
۲-۷-۴)خواست فردی
آیا زنان علاقه به پذیرش مسئولیتهای اجتماعی دارند ؟ یا موانعی سد راه علاقه مندی آنان وجود دارد که آنان را از قبول مسئولیت دلسرد مینماید ؟
واقعیت این است که زنان شاغل در اکثر نقاط دنیا علاوه بر مسئولیتهای شغلی ، مسئولیتهای زندگی و خانوادگی را نیز بر عهده دارند گرچه امروزه تا حدودی نقش زنان نسبت به گذشته تغییر کرده است . دنیای قدیم در عرصه خصوصی و عمومی دو نقش متقارن را قبول داشت که یکی بر عهده زن و دیگری را بر عهده مرد می گذاشت ، با ورود به دنیای مدرنیته این نظم سابق از بین رفته است و مردان را نیز متقاعد به همکاری در مسئولیتهای خانوادگی کرده است . زمانیکه مردان در انجام وظایف و مسئولیتهای خانوادگی سهیم باشند از فشار مضاعف و نامتناسب بر زنان کاسته میشود . در جامعه اسلامی ایران که براساس اعتقادات اصلی دینی و مذهبی جایگاه خاصی برای خانواده قائل شده است ، طبق اصل ۱۰ قانون اساسی « همه قوانین و مقررات باید در جهت پاسداری از قداست و استواری روابط خانوادگی بر پایه ی حقوق و اخلاق اسلامی باشد » زنان را در پذیرش مسئولیتهای اجتماعی دلگرم و علاقه مند می سازد . مدیران زن می توانند بدترین دشمنان خودشان باشند زیرا بسیاری از زنان مدیر به کارگیری مهارت سیاسی در سازمان را نمی پسندند و اهمیت آن را درک نمی کنند . آنها اهمیتی برای سیستمهای غیر رسمی سازمان قائل نیستند . آنها علاقه ای به کاربرد مهارت سیاسی ندارند .
۲-۷-۵)توانمندی