مدیریت استراتژیک، استراتژی مشارکت، تدوین استراتژی


 

رفتار و فرایندهای سازمانی:
معیارها و سنجش ها
سیستم های انگیزش و تشویق
سیستم های نظارت
جذب و پرورش مدیران
رهبری بالای موسسه
استراتژیک
سازمانی
شخصی
در شکل زیر رابطه ی بین تدوین راهبرد و اجرای راهبرد و همچنین اقداماتی که باید در هر مرحله انجام شود نشان داده شده است: ( صائبی،1382: 56).

شکل (2-2) رابطه ی بین تدوین و اجرای استراتژی
اجرای استراتژی عبارت است از مجموع فعالیت ها و انتخاب هایی که برای اجرای یک طرح استراتژیک لازم و ضروری است. اجرای استراتژی فرایندی است که بر اساس آن سیاست ها و استراتژی ها ، با بهره گیری از برنامه ها، بودجه ها و رویه ها، به اجرا در می آیند و عملی می شوند. اگرچه مرحله اجرای استراتژی پس از مرحله تدوین استراتژی قرار دارد، اما بخشی کلیدی از فرایند مدیریت استراتژیک به شمار می رود. بنابراین باید طراحی استراتژی و اجرای استراتژی را به مثابه دو روی یک سکه قلمداد کرد.
برای آغاز فرایند استراتژی، استراتژی سازان باید به سه پرسش زیر پاسخ بدهند:
چه کسی (کسانی) طرح استراتژیک را اجرا خواهند کرد؟
چه کار باید بکنند؟
آنها چطور آن کار را انجام خواهند داد؟
مدیران باید هنگام تجزیه و تحلیل نظرات موافق و مخالف یک گزینه استراتژیک، به این پرسش ها و پرسش های مشابه آن پاسخ داده باشند و باید باز هم قبل از تهیه طرح های اجرایی مناسب، به این پرسش ها توجه کنند. مدیر باید قادر باشند به این پرسش های اساسی، پاسخ های قانع کننده بدهند، درغیر اینصورت بهترین استراتژی ها نیز نمی توانند نتایج مطلوب و مورد نظر را به بار آورند (اعرابی، 1381: 209).
تمام آن کارکنانی که در موفقیت فرایند اجرای استراتژی، نقش اساسی دارند، ممکن است در طراحی استراتژی مشارکت نکرده باشند یا مشارکت کمی داشته باشند. لذا ممکن است از حجم عظیم اطلاعات استفاده شده و فعالیت های انجام شده در فرایند طراحی، بی خبر باشند. بنابراین اگر به خوبی از تغییرات در ماموریت، اهداف، استراتژی ها و سیاست های شرکت و اهمیت آنها برای سازمان یا شرکت مطلع نشوند و توجیه نگردند، در برابر تغییرات مقاومت خواهند کرد. حتی مدیران ممکن است تلاش کنند که مدیران ارشد سازمان یا شرکت را متقاعد کنند که دست از طرح های جدید بردارند و به همان طرح های قبلی برگردند. به همین خاطر است که می گویند مشارکت مدیران میانی در مراحل طراحی و اجرای استراتژی ، موفقیت آن استراتژی را افزایش می دهد (اعرابی، 1381: 210-211).