معیارهای

 

ماتریس تاثیر مستقیم اولیه X(X=[xij]n*n) را می‌توان به وسیله‌ی نرمال کردن ماتریس میانگین A بدست آورد. به ویژه ماتریس X می‌تواند از طریق معادله‌های ۳-۲ و ۳-۳ که در آن‌ ها معیارهای قطر اصلی برابر با صفر هستند بدست آید.

گام ۳: ماتریس کلی تأثیر مستقیم/غیرمستقیم را استخراج کنید.
تقلیل پیوسته‌ی تأثیرات غیرمستقیمِ مسایل حول توان‌های X، برای مثال را بدست آورید که X=[xij]n*n، ۰که ri به مجموع سطر i ام از ماتریس T اشاره دارد و مجموع تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم عامل/معیارِ i را بر دیگر عوامل/معیارها نشان می‌دهد. مشابه این cj به مجموع ستون j ام از ماتریس T اشاره دارد و مجموع تأثیرات مستقیم و غیرمستقیمی که عامل/معیار j از دیگر عوامل/معیارها دریافت کرده است. افزون بر این هنگامی که i=j (یعنی مجموع سطر و ستون بر روی هم)، (ri+ci) شاخصی برای قدرت تأثیرات داده و گرفته شده را نشان می‌دهد بدین معنی که (ri+ci) میزان نقش مرکزی عامل/معیار i در مسئله بازی می‌کند را نشان می‌دهد. اگر (ri-ci) مثبت باشد، پس عامل i بر دیگر عوامل تأثیر می‌گذارد و اگر منفی باشد پس عامل i از دیگر عوامل تأثیر می‌پذیرد.
گام ۴: یک مقدار آستانه را تنظیم کنید و NRM را بدست آورید.
بر مبنای ماتریس T هر عامل tij از ماتریس T اطلاعات شبکه‌ای درباره‌ی چگونگی تأثیر عامل i بر عامل j را نشان می‌دهد. تنظیم مقدار آستانه‌ی ( برای فیلتر کردن تأثیرات کوچکِ (اندک) اعمال شده توسط عوامل ماتریس T برای جدا کردن ساختار روابط عوامل ضروری است. در عمل اگر همه‌ی اطلاعاتِ ماتریس T به NRM منتقل شود، نقشه برای نشان دادن اطلاعات شبکه‌ای ضروری برای تصمیم گیری بسیار پیچیده می‌باشد. در جهت کاهش پیچیدگی NRM تصمیم گیرنده مقدار آستانه‌ای را برای سطح تأثیر برقرار می‌کند: تنها عواملی که مقدار تأثیر آن‌ ها در ماتریس T بزرگ‌تر از مقدار آستانه باشد می‌توانند انتخاب شوند و به NRM منتقل شوند. این مقدار آستانه را می‌توان از طریق توفان مغزی متخصصان مشخص شود. هنگامی که مقدار آستانه و NRM تقریبی (نسبی) مشخص شدند، NRM را می‌توان رسم کرد.
۳-۸-۳- فرایند تحلیل شبکه (ANP)
ANP شکل کلی و عمومی AHP می‌باشد که در MCDM برای صرف‌ نظر از محدودیت ساختار سلسله مراتبی استفاده شده است. این روش را می‌توان به صورت گام‌های زیر توصیف کرد.
روش تحلیل شبکه ای فرایند (ANP) حالت کلی و تکامل یافته ای از روش فرایند سلسله مراتبی (AHP) است که به منظور اولویت بندی تصمیمات در فرایند تصمیم‌گیری چند معیاره استفاده می شود. روش AHP در سال ۱۹۸۰ توسط ساعتی ارائه گردید(ساعتی، ۱۹۸۰). فرض روش AHP وجود استقلال زیرمعیار‌ها و معیار‌های تصمیم گیری می‌باشد در حالیکه این فرض در عمل همیشه برقرار نیست.
ساعتی در سال ۱۹۹۶ روش گسترش یافته تحلیل شبکه‌ای فرایند (ANP) را ارائه داد (ساعتی، ۱۹۹۶) در این روش تمام ارتباطات سیستمی بین معیار‌ها ( وابستگی خارجی مجموعه) و نیز ارتباطات بین زیر معیار‌ها (وابستگی داخلی مجموعه) را در نظر می‌گیرد و آنها را ارزیابی می‌کند از این‌رو این روش یک روش غیر خطی است. مزیت اصلی این روش در حل مسائل تصمیم‌گیری با روابط پیچیده است. این روش نه تنها قادر به انجام مقایسات زوجی بین زیر معیار‌ها است بلکه به تصمیم گیرنده این امکان را می‌دهد که تمام زیر معیار ها را بطور مستقل بررسی و اولویت بندی کند.طبق گفته دکتر ساعتی (ساعتی، ۱۹۹۹) ، ANP یک روش کلیتر از AHP است و برای مقایسه این دو روش میتوان به موارد زیر اشاره کرد:ANP با مجاز شمردن وابستگی، از AHP که فقط شامل حالت استقلال است، فراتر می‌رود. در حقیقت AHP به عنوان حالت خاصی از ANP به‌شمار میرود.