مفهوم ساختار سرمایه، ساختار مطلوب سرمایه، ساختار سرمایه شرکت

 

g = نرخ رشد می باشد.
۲-۳-۵ هزینه موزون سرمایه
نحوه محاسبه هزینه سرمایه به مقدار هر عامل و هزینه آن می باشد. فرض کنیم که شرکت از دو نوع منبع تامین مالی یعنی بدهی و سهام عادی استفاده می کند، و برای شرکت kd و هزینه سهام عادی ke باشد. و ارزش بازار بدهی با B و ارزش بازار سهام عادی با S نشان داده شود (ریموند، ۱۹۸۷).
حال هزینه موزون سرمایه به صورت زیر محاسبه می شود:
WACC=
اگر این فرمول را به چهار عامل تامین مالی که ذکر کردیم عمومیت دهیم، هزینه ساختار سرمایه به صورت زیر محاسبه می شود.
WACC=
که در این رابطه:
Kd=هزینه بدهی؛
D =سود باقی مانده در شرکت؛
Kp =هزینه سهام ممتاز؛
Ps =ارزش بازار سهام ممتاز شرکت؛
Ke = هزینه سهام عادی؛
S = ازرش بازار سهام؛
Kr = هزینه سود نگهداشته شده در شرکت؛
B = ارزش بازار بدهی می باشد.
۲-۴ مفهوم ساختار سرمایه
تصمیمات تامین مالی،یکی از وظایف عمده و مهم شرکت ها است و مدیران برای دستیابی به مناسب ترین ترکیب تامین مالی یا ساختار مالی، باید تصمیمات مناسب و مقتضی را اتخاذ نماید. ساختار سرمایه، مفهومی محدود تر از ساختار مالی دارد. ساختار مالی که اشاره به نحوه تامین مالی دارایی های شرکت دارد، در واقع شامل کلیه اقلام سمت چپ ترازنامه می باشد. ساختار سرمایه، اشاره به ترکیب منابع مالی بلند مدت دارد. در ساختار سرمایه، اقلامی چون بدهی بلند مدت، سهام عادی و سهام ممتاز مطمع نظر است، در حالی که، اعتبارات کوتاه مدت را شامل نمی شود. پس ساختار سرمایه شرکت، تنها بخشی از ساختار مالی آن است. لازم به ذکر است که در ایران، بانک ها به عنوان منابع اعتبارات، وام هایشان را به صورت جعلانه، مضاربه، و سلف به شرکت ها ارائه می دهند. در نتیجه تامین مالی شرکت ها به وام های مذکور که کوتاه مدت و بلند مدت می باشند، محدود می شود (پارساییان، ۱۳۷۶).
۲-۵ ساختار مطلوب سرمایه
ساختار بهینه یا مطلوب سرمایه، ترکیبی از بدهی و حقوق صاحبان سهام است که هزینه سرمایه شرکت را به حداقل برساند و در نتیجه، ثروت سهامداران را بیشینه نماید.
بیشتر مطالعات، در تلاشند تا وجود ساختار سرمایه را مورد آزمون قرار دهند و عوامل تعیین کننده میزان اهرم مالی را در صنایع مختلف، نشان دهند. بر خلاف همه این تلاش ها تا به حال، به این سوال که سطح بهینه ساختار سرمایه کجاست، پاسخی داده نشده است. حاصل این تلاش ها، تعیین یا شناخت هزینه ها، مشخص شدن نقاط قوت وام هایی که شرکت ها به وسیله آن، خود را از نظر مالی تامین می نمنند. این نکته نیز تا حدودی روشن شده است که در چه مواردی به نفع شرکت است که به جای سهام، اوراق قرضه منتشر کند و کدام دسته از شرکت ها یا سازمان ها باید وام بیشتر و کدام دسته باید وام کمتری بگیرند (همان منبع).