مقیاس مورد استفاده، تحلیل عاملی تأییدی، میانگین مجذورات

دانلود پایان نامه

 

2.1.7.3. مدلیابی معادلات ساختاری
یک تکنیک تحلیل چند متغیری بسیار کلی و نیرومند از خانواده رگرسیون چند متغیری و به بیان دقیقتر بسط مدل خطی کلی است که به پژوهشگر امکان میدهد مجموعههای از معادلات رگرسیون را به گونه همزمان مورد آزمون قرار دهد. مدلیابی معادله ساختاری یک رویکرد جامع برای آزمون فرضیههایی درباره روابط متغیرهای مشاهده شده و مکنون است که گاه تحلیل ساختاری کوواریانس، مدلیابی علّی وگاه نیز لیزرل نامیده شده است اما اصطلاح غالب در این روزها، مدلیابی معادله ساختاری یا به گونه خلاصه SEM است(هومن، ۱۳۸۴).
3.1.7.3. آزمونهای برازندگی مدل کلی
با آنکه انواع گوناگون آزمونها که به گونه کلی شاخصهای برازندگی نامیده میشوند پیوسته در حال مقایسه، توسعه و تکامل میباشند اما هنوز درباره حتی یک آزمون بهینه نیز توافق همگانی وجود ندارد. نتیجه آن است که مقالههای مختلف، شاخصهای مختلفی را ارائه کردهاند و حتی نگارشهای مشهور برنامههای SEM مانند نرم افزارهای lisrel, Amos, EQS نیز تعداد زیادی از شاخصهای برازندگی به دست میدهند(هومن، ۱۳۸۴).
برخی از این شاخصها عبارتند از:
شاخصهایGFI
شاخص GFI مقدار نسبی واریانسها وکوواریانسها را به گونه مشترک از طریق مدل ارزیابی میکند. دامنه تغییرات GFI بین صفر و یک میباشد. مقدار GFI باید برابر یا بزرگتر از 9/. باشد تا مدل پذیرفته شود(هومن، 1384 ).
شاخص AGFI
برازندگی دیگر AGFI یا همان مقدار تعدیل یافته شاخص GFI برای درجه آزادی میباشد. مقدار این شاخص نیز بین صفر و یک میباشد. شاخصهای GFI و AGFI را که جارزک اگوس و ربوم (۱۹۸۹) پیشنهاد کردهاند بستگی به حجم نمونه ندارد(هومن، 1384 ).
شاخص RMSEA
این شاخص، ریشه میانگین مجذورات تقریب میباشد. شاخص RMSEA هر چقدر به صفر نزدیکتر باشد بهتر است(هومن، 1384 ).
مجذور کای ()
آزمون مجذور کای (خی دو) این فرضیه را که مدل مورد نظر هماهنگ با الگوی هم پراشی بین متغیرهای مشاهده شده است را میآزماید، کمیت خی دو بسیار به حجم نمونه وابسته میباشد و نمونه بزرگ کمیت خی دو را بیش از آنچه که بتوان آنرا به غلط بودن مدل نسبت داد، افزایش میدهد(هومن،1384).
شاخصNFI و CFI
شاخصNFI که شاخص بنتلر- بونتهم نامیده میشود، برای مقادیر بالای 9/. قابل قبول و نشانه برازندگی مدل است. شاخص CFIبزرگتر از 9/. قابل قبول و نشانه برازندگی مدل است. این شاخص از طریق مقایسه یک مدل به اصطلاح مستقل که در آن بین متغیرها هیچ رابطهای نیست با مدل پیشنهادی مورد نظر، مقدار بهبود را نیز میآزماید. شاخص CFIاز لحاظ معنا مانند NFI است با این تفاوت که برای حجم گروه نمونه جریمه میدهد(هومن، 1384).
در تحلیل تأییدی با استفاده از نرم افزار لیزرل یک سری شاخصهای قراردادی وجود دارند که در صورتی که مقدار آنها در حد قابل قبولی باشد، اجرای مدل را معنیدار و مسیر پیشنهادی را مناسب میسازد. تحلیل عاملی تأییدی به منظور بررسی روایی مقیاس مورد استفاده قرار میگیرد. چنانچه اشاره شد، ابتدا بایستی میزان انطباق پذیری مدل ارزیابی، مورد آزمون قرارگیرد. ادبیات موجود پیشنهاد میکند که برای برازندگی و تناسب یک مدل خوب باید:
درجه کای دو تقسیم بر درجه آزادی( کمتر از 3 باشد.
شاخص میزان انطباق پذیری (GFI) باید بزرگتر از 8/0 باشد.
شاخص میزان انطباق پذیری تنظیم (AGFI)، شاخص (NFI) و شاخص (NNFI) باید بزرگتر از 9/0 باشد.
شاخص (RMSEA) باید کمتر از 1/0 باشد(Henry and Stone, 1994).

این نوشته در متفرقه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.