منبع پایان نامه درباره رضایت آگاهانه، ضمان پزشک، ارزش های فرهنگی، ارزش های اجتماعی

غرور)…………………………………………………………………………….122
الف) مفهوم لغوی و اصطلاحی غرور…………………………………………………………………………………122
ب) ضمان پزشک فریب کار……………………………………………………………………………………………..123
مبحث سوم: مستندات حق آگاهی بیمار……………………………………………………………………………..125
گفتار اول: حق آگاهی بیمار درقوانین…………………………………………………………………………………125
گفتار دوم: حق آگاهی بیمار و رویه ی قضایی…………………………………………………………………….128
مبحث چهارم: قلمرو اصل آگاهی بیمار (استثنائات اصل)……………………………………………………..128
گفتار اول: فوریّت های پزشکی…………………………………………………………………………………………130
گفتار دوم: مصونیّت درمانی………………………………………………………………………………………………130
الف) مفهوم مصونیت درمانی…………………………………………………………………………………………….130
ب) مفهوم آسیب…………………………………………………………………………………………………………….133
گفتار سوم: حقّ عدم دریافت اطّلاعات و قلمرو آن………………………………………………………………135
الف) حقّ عدم دریافت اطلاعات (انصراف)………………………………………………………………………..135
ب) قلمرو حق انصراف……………………………………………………………………………………………………136
فصل دوم: فرآیند آگاهی…………………………………………………………………………………………………..138
مبحث اول: جایگاه حقوقی و مفهوم آگاهی…………………………………………………………………………138
گفتار اول: جایگاه حقوقی آگاهی……………………………………………………………………………………….138
الف) علم تفصیلی……………………………………………………………………………………………………………138
ب) علم اجمالی………………………………………………………………………………………………………………139
گفتار دوم: مفهوم وصف آگاهانه بودن رضایت…………………………………………………………………….139
الف) مفهوم لغوی آگاهی………………………………………………………………………………………………….140
ب) مفهوم اصطلاحی آگاهی……………………………………………………………………………………………..140
مبحث دوم: عوامل مؤثر بر آگاه سازی و شیوه های آگاه سازی……………………………………………..143
گفتار اول: عوامل مؤثر بر آگاه سازی………………………………………………………………………………….143
الف) تأثیر ارزش های فرهنگی جامعه………………………………………………………………………………..144
ب) تأثیر ارزش های اجتماعی جامعه…………………………………………………………………………………144
ج) تأثیر کیفیت ارتباط پزشک و بیمار………………………………………………………………………………..144
د) میزان تمایل بیماران برای کسب اطلاعات……………………………………………………………………….145
گفتار دوم: شیوه های آگاه سازی……………………………………………………………………………………….146
الف) شیوه های آگاه سازی در اعمال پزشکی پرخطر…………………………………………………………..148
ب) شیوه ی آگاه سازی در درمان های طولانی مدت……………………………………………………………153

فصل سوّم: آثار آگاهی……………………………………………………………………………………………………..155
مبحث اول: اثر حقوقی……………………………………………………………………………………………………..155
مبحث دوم: آثار عملی……………………………………………………………………………………………………..155
گفتار اول: مشارکت بیمار در روند درمان……………………………………………………………………………155
گفتار دوم: اعتماد سازی نسبت به حرفه ی پزشکی………………………………………………………………159
گفتار سوم: کاهش دعاوی…………………………………………………………………………………………………160
فصل چهارم: ارکان و قلمرو آگاهی……………………………………………………………………………………162
مبحث اول: ارکان آگاهی…………………………………………………………………………………………………..162
مبحث دوم: قلمرو آگاهی………………………………………………………………………………………………….167
گفتار اول: قلمرو زمانی…………………………………………………………………………………………………….167
گفتار دوم: قلمرو موضوعی……………………………………………………………………………………………….169
الف) اطلاعات باید کافی باشد…………………………………………………………………………………………..169
ب) گستره ی ارائه ی اطلاعات بسته به شرایط مختلف، متفاوت است……………………………………173
نتیجه گیری و پیشنهادات………………………………………………………………………………………………….175
فهرست منابع و مآخذ………………………………………………………………………………………………………178
Abstract…………………………………………………………………………………………………………………….188

مقدمه
الف ـ بیان مسأله
الزام حقوقی پزشک در اخذ رضایت از بیمار، پیش از انجام معالجات، یکی از بارزترین نشانه های اصل (استقلال و خود مختاری) است . Autonomy
به عنوان یک قاعده ی کلی، معالجه ی پزشکی را تنها باید با رضایت بیمار واجد صلاحیت یا فردی که می تواند از جانب وی رضایت دهد یا در برخی موارد خاص، با مجوز دادگاه، انجام داد. (بینت، 1389).
رضایت باید دارای
ا
وصاف و شرایطی باشد که تأمین کننده ی نظر قانونگذار در سقوط ضمان پزشک گردد؛ بنابر این رضایتی مؤثر است که علاوه بر قصد و اراده ی داوطلبانه ی بیماران، در نتیجه ی علم و اطلاع از کم و کیف درمان و پیامدهای آن، حاصل شده باشد؛ لذا باید گفت عنصر آگاهی، پیش شرط رضایت است و از آنجا که نحوه ی درمان، یک موضوع کاملاً تخصصی است، این وظیفه ی طرف آگاه (پزشک) است که اطلاعات لازم و مکفی را در اختیار بیماران قرار دهد. (پلومر،1387)
از سوی دیگر، به نظر می رسد که بر این قاعده ی کلی، استثنائاتی وارد است؛ بدین معنی که علیرغم اینکه وظیفه ی اخلاقی پزشک، حقیقت گویی و اخذ رضایت آگاهانه از بیمار می باشد، اما در مقابل، مواردی نیز وجود دارد که بیان تمام حقایق به بیمار، نه تنها مفید نخواهد بود بلکه ممکن است باعث ورود خسارات زیانبار جسمی و یا روحی به بیمار شود و حتی در برخی موارد ممکن است بیمار را از ادامه ی پروسه ی درمان بازدارد که خود، نوعی آتانازی محسوب می شود.
در برخی موارد نیز شرایطی وجود دارد که اخذ رضایت آگاهانه از بیمار، با اینکه ضروری است، اما اساساً، امکان پذیر نیست. در واقع می توان گفت، وظیفه ی پزشک است که به صورت تفصیلی آگاهی های لازم را در اختیار بیمار قرار دهد (علم تفصیلی)، اما در شرایطی، ناگزیر است که به آگاه سازی اجمالی بیمار، بسنده کند (علم اجمالی). به همین جهت به نظر می رسد که مصلحت اندیشی، اقتضاء می کند که یک پزشک متعهد، در هر مورد، تصمیم متناسب با آن مورد، اتخاذ کند و نیز به نظر می رسد که قاعده ی کلی فوق الذکر، در همه ی موارد و بلا استثناء، قابل اعمال نباشد.
“با وجودیکه کارشناسان بهداشتی، عموماً موظف هستند تا خطرات مهمی را که با درمان، در ارتباط است فاش نمایند و به سؤالات بیماران، صادقانه پاسخ دهند، این وظیفه، چیزی را شامل می شود که به آن “مصونیت درمانی” می گویند. این بدین معنی است که خودداری از ارائه ی اطلاعات در شرایطی موجه است که کارشناس بهداشتی، بر پایه ی دلایل معقول، به این نتیجه برسد که سلامت بیمار، هم از نظر جسمی و هم از نظر روحی، ممکن است در نتیجه ی این اطلاعات، دچار آسیب جدی گردد.” (بینت، 1388، 65) .
با توجه به مطالب فوق، ما در این تحقیق در صدد پاسخگویی به این سؤالات هستیم که مبنای رضایت آگاهانه چیست؟ قلمرو و شرایط رضایت آگاهانه ی مؤثر وحدود و قلمرو آگاهی بیمار چیست؟ در واقع چه اطلاعاتی را باید به بیمار داد و ارائه ی چه اطلاعاتی، ضروری نیست و گاه، حتی ممنوع است؟ آیا با قبول قاعده ی کلی اخذ رضایت آگاهانه، می توان قائل به استثناء بود؟ موارد استثنائی که آگاه سازی بیمار جهت اخذ رضایت، به دلیل تعارض با مصلحت بیمار، منتفی است، وجود دارد یا خیر؟ آیا مواردی وجود دارد که آگاه سازی پیش از اعلام رضایت، ضروری باشد اما امکان پذیر نباشد؟ مواردی وجود دارد که ارائه ی آگاهی اجمالی، برای اخذ رضایت،کافی باشد؟

ب ـ اهمیت و ضرورت تحقیق:
1ـ اهمیت و ضرورت تحقیق از لحاظ نظری:
ضرورت اخذ رضایت آگاهانه از بیمار، مبتنی بر اصل اخلاقی استقلال انسان می باشد . هر انسانی، به خودی خود، موجودی مستقل است و می تواند برای سرنوشت خویش اتخاذ تصمیم نماید. این اصل، به خصوص در فلسفه ی کانت اهمیت ویژه ای دارد. بر مبنای فلسفه ی کانت، هر انسانی یک غایت است، پس نمی توان از او استفاده ی ابزاری کرد.
از آنجا که فرض بر این است که انسان باید آزادانه، در مورد سرنوشت خویش تصمیم بگیرد، اصولاً، پزشکان نیز، در امور درمانی، از نظر اخلاقی، موظف هستند آگاهی های لازم را برای اتخاذ تصمیم، در اختیار بیماران خود قرار دهند و در نتیجه، مسأله ی درمان، اصولاً، باید مبتنی بر رضایت آگاهانه ی فرد باشد. لذا تحقیق در خصوص اصل آگاه سازی بیماران پیش از هر اقدامی، از ضروریات غیر قابل اجتناب به نظر می رسد.

2ـ اهمیت و ضرورت تحقیق از لحاظ عملی:
با وجود اینکه پزشکان از نظر اخلاقی، مکلف هستند راه تصمیم گیری آگاهانه را برای فرد هموار سازند، اما در مسایل پزشکی، به دلیل حساسیت، پیچیدگی و تخصصی بودن آنها، در عمل، نمی توان یک قاعده ی کلی را بر تما

                                                    .

Post Author : ادمین

Related Post

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *