مواد آموزشی، برنامه ریزی، اجرای عدالت

 

بنابراین سعی تان این باشد مطالب و درس هایی تازه را شیوه هایی جدید آموزش دهید. مواد آموزشی تازه به کلاس بیاورید و جای شاگردان را عوض کنید. در تابلو اعلانات تصاویر جدیدی نصب کنید و تکلیف هایی که دانش آموزان بدهید که تاکنون انجام نداده اند، از نمایش فیلم در کلاس ها استفاده کنید. تلاش کنید آنچه که آموزش می دهید باعث جذب کاراموزان شود، هراز گایه خنده و مزاح برای کلاس لازم است.
7-تلاش کنید به هنگام تدریس به کارآموزان شخصیت بدهید و با آنان با احترام رفتار کنید. با اسم آنها را صدا بزنید و راجع به علایق شخصی و فعالیت های فوق برنامه ای که در خارج از کلاس انجام می دهند صحبت کنید. هنگامی که مودب هستند و یا کار خوبی انجام می دهند چه در کلاس و چه در خارج از کلاس از آنها تعریف کنید. سعی کنید تا جائی که می توانید با زندگی بیرون از کلاسشان آشنا شوید. تلاش کنید خودشان را بشناسید، نشان دهید که به آنان علاقه دارید و برایشان احترام قائل هستید. با تنظیم دوره های درسی و درس هایی برای آنان و تدارک تجارب خاص برای فرد فردشان کوشش کنید آموزشی که می دهید در راستای نیازها و هدف های آنها باشد، نهایت سعی تان این باشد که هیچگاه کار آموزی در کلاس از یادتان نرود.
8-تلاش کنید اعتماد کلاس را جلب کنید. برای جلب اعتماد کارآموزان، دقت در تهیه مطالب آموزشی، جدی بودن کار، استفاده ازتکنیک های صحیح آموزشی، همدلی و احترام به شاگردان منصفانه عمل کردن و اجرای عدالت می تواند به شما کمک کند، و اعتماد چیزی است که تا زمانی مستحق آن نباشید نمی توانید آن را به وجود آورید، برای به دست آوردن آن تلاش کنید.
نقش انضباط و کنترل
به طور یقین اگر در بوجود آوردن انگیزه قوی در شاگردان که مناسب دوره و تدریس باشد موفق باشیم دیگر تا آنجا که به رفتار کاراموزان در کلاسمان مربوط می شود نگرانث نخواهیم داشت. با این حال، باید راه های دقیق تروگوناگون دیگری را به کار ببندیم تا بتوانیم رفتار مطلوب را در کارآموزان تقویت کنیم و رفتار نامطلوب را درآنان از بین ببریم در آنان از بین
ببریم. اما ابتدا ببینیم انضباط خوب به چه معنا است.
در مدارس امروز به عکس گذشته که معلم خواندن و نوشتن و حساب را (با تهدید به چوب زدن و فلک کردن) آموز می داد، جو کلاس آزادتر و بدون زحمت تر است و معلمان نیز خودمانی تر و با روئی باز تدریس می کند. با این همه این چرخش به سمت مطبوع بودن جو کلاس و آزادی عمل بیشتر به آن معنا نیست که مربیان کلاس را به حال خود رها کنند. با آن که دیگر سکوت را نمی توان امری لازم شمرد و کلاسی را که دانش آموزان در آن مجال صحبت نداشته باشند نباید کلاس به حساب آورد. اما مربی مسئولیت دارد جو کلاس را به سمت یادگیری سوق دهد. معمولا در کلاسی که بی نظمی و قیل و قال وجود داشته باشد یادگیری تحقق نمی پذیرد. این که در کلاس تا چه حد سکوت حکمفرما باشد و تا چه اندازه نظم در آن برقرار باشد بستگی به نوع کلاس دارد.
در کارگاه کارآموزان بیشتر باید گفتگو کنند و تحرک داشته باشند، جلسه های ایراد سخنرانی مستلزم توجه دقیق و جلسه های بحث باید با گفتگو های هدف دار برگزار شود. در جلسه هائی که شاگردان در کارگاه های فنی کار می کنند شبیه به کار در بخش های تجاری و صنعتی است. در این جلسه ها مسائل زیادی اتفاق می افتد که انتظار می رود بیشتر فعالیت ها، در این ساعات در جهت کاری باشد که کارآموزان در دست دارند و باید آن فعالیتها در این مساعدت در جهت کاری باشد که کارآموزان در دست دارند و باید آن را یاد بگیرند.
گاهی مربیان تازه کار از شیوه جدید کلاس داری و جو آزاد کلاس استنباط غلطی دارند و گمان می کنند آزاد بودن در کلاس یعنی هرچه که می خواهد اتفاق بیافتد، این قبیل مربیان از کلاس بی خبرند. و خیلی زود کارآموزان کنترل کلاس را از دست آنان خارج خواهند کرد. نظم و ترتیب لازم است و آزادی عملی که در اینجا اشاره کردیم یعنی این که مربی باید کارآموز را در تلاش برای یادگیری تشویق کند و نه اینکه وی را در یک الگو محصور کند و قدرت تفکر را از وی سلب نماید در یک کلاس آزاد کارآموز تشویق میشود. نظراتش را بیان کند و بدون اینکه واهمه از از خطاهایی که سهواً مرتکب می شود داشته باشد. نکته دیگری که معلمان جوان را دچار تعارض می کمند این است که گفته می شود تادیب و کنترل دقیق کلاس تنفر ایجاد کند. و یادگیری برایش توام با مشقت و تنفر جلوه کند دیگر شاید نتوان تلقی او را از تحصیل تغییر داد. از سوئی دیگر چنانچه معلم واقعاً خبره باشد و در دانش آموزان یادگیری وکنجکاوی را تحریک کند و به آنان بیاموزد که چگونه مشاهده کنند، فکر کنند و به اکتشاف بپردازند. و این احساس را در آن ها به وجود آورد که تحصیل و مدرسه برانگیزاننده هستند همه چیز بخوبی پیش خواهد رفت.
راههایی که می تواند با کمک آنها انگیزه صحیح در دانش آموزان احساس کنند مورد حمایت قرار می گیرند. به کار آموزان بفمانید که شما شاهد تلاش آنان هستید، به آنها فرصت دهید و بگذارید خودشان را نشان دهند و تلاششان را تایید کنید. موفقیت و کارهای خوبشان را مورد تشویق قرار دهید، خصوصاً هیچ کارآموزی را که زحمت کشیده اما موفق نشده است مواخذه نکنید. باید دانست که همه گاهی مرتکب خطا می شویم.
مطالب یادگیری و تکلیف های درسی باید ارزش صرف وقت را داشته باشد و به کاراموزان نشان دهید که چگونه مطالعه آنها می تواند به حال خود و جامعه شان مفید واقع شود. تکلیف ها و مطالب درسی را طوری انتخاب کنید که متناسب با ذوق و علاقه شاگ
ردانتان باشد. برای بعضی از آنها باید مطالب خاصی را تهیه کنیم. کارآموزان را تشویق کنید در برنامه ریزی و فعالیت های یادگیری با شما همکاری کنند. بالاتر از همه محتوی دروس باید بگونه ای انتخاب شود که مرتبط با زندگی و نیازهای جامعه ای باشد که در آن زندگی می کنند. باید مطمئن شوید که همه آنها می دانند چرا خواندن این مطالب اهمیت دارد و با زندگی شخصی شان مرتبط است. اگر از علت انجام فعالیتی آگاهی ندارند هرگز از آنان نخواهید دست به انجام آن بزنند.
کلاس را سرزنده نگه دارید و نگذارید بیروح شود. کارآموزان را از پیشرفت شان مطلع کنید و سعی کنید خودشان به فراگیری بپردازند. تکلیف هایی را انتخاب کنید که به فعالیت نایز داشته باشد نه آن که کارآموزان غیر فعال شوند. دشواری تکلیف ها باید در حدی باشد که کارآموز وادار بعه تلاش شود، اما نباید بیش از اندازه مشکل باشد.
با کارآموزان نباید زیاد خودمانی شد، اما نباید بیش از اندازه نیز سختگیری کرد.
4- کارآموزان باید بدانند چه کارهایی انجام دهند و چگونه انجام دهند اگر ندانند چه باید بکنند و در چه زمانی و چگونه باید تکلیف را انجام دهند، چطور میتوان از آنان انتظار داشت که آن را انجام دهند؟ بنابراین مطمئن شوید که در دستور العمل ها و تکلیف ها و برنامه زمانی که تعیین می کنند نقطه ابهامی وجود ندارد به کارآموزان آنچه را که باید .
در آن صورت روشن است که باید از هر کاری که می توانید برای برانگیخته شدن دانش آموزان استفاده کنید تا به کلاس درس توجه نشان دهد.
زمانی در این کار موفق خواهید بود که شناخت خوبی از شاگردانتان داشته باشید و مطالب آموزشی و شیوه تدریس تان را بگونه ای تنظیم کنید که علاقه آنان را برانگیزد.
به زمانی که خودتان در دبیرستان تحصیل می کردید برگردید؟ به یادآورید چه درسها و کدام معلم برایتان جالب و ارزشمند بودند؟ چه چیزی در آنها بود که توجه شما را جلب می کرد. اینکه به دوره ای فکر کنید که باعث شد که شما از یک درس و یا از طرف یک معلم سرخورده شوید. در آنها چه چیزی بود که موجب روی گردان شدن شما گردید.
نخستین هدف مربی کارآمد این است که در دانش آموز به گونه ای ایجاد انگیزه کند که تلاش کنند در یادگیری شان از منابعی که د راختیار دارند استفاده کنند. و تنها به مربی متکی نباشند. کاراموزانی که بتوانند به چنین استقلال فکری برسند پس از انجام تحصیل قادر خواهند بود بدون مربی نیز به راهشان ادامه دهند. مربی با تجربه می دانند که اگر بنا باشد در کارآموزان انگیزه ایجاد کند باید مطالب بسیاری را علاوه بر کتاب های درسی آموزش دهد. در مدارس دولتی همیشه با کاراموزانی مواجه می شویم که نیاموخته اند چگونه بخوانند تا بفهمند و بدون درک مطلب نیز علاقه بوجود نخواهد آمد.
اگر مربی حوصله بخرج دهد و سعی کند کارآموزان را بشناسد خواهد دید که گاهی کارآموز تمایل به کجروی دارد، که دراین صورت مربی میتواند با کمی ابتکار علاقه کارآموز را به درس جلب کند.