نظریه سازمان یادگیرنده، مفهوم یادگیری سازمانی، رشد حرفه ای کارکنان

 

مفهوم یادگیری سازمانی به لحاظ زمانی، پیش از سازمان یادگیرنده توسعه داده شده است. کار جدی محققان پیرامون یادگیری سازمانی، زمینه ساز شکل گیری نظریه سازمان یادگیرنده بوده است. یادگیری سازمانی به طور فزاینده ای در میان سازمان هایی که به افزایش مزیت رقابتی، نوآوری و اثربخشی علاقه مندند، مورد توجه ویژه قرار گرفته است. آرجریس و شون (۱۹۸۷)، که دو تن از محققان اولیه در این زمینه هستند، یادگیری سازمانی را به عنوان کش و اصلاح خطا تعریف می کنند. به نظر فایول و لایلز (۱۹۸۵)، یادگیری سازمانی فرایند بهبود اقدامات از طریق دانش و شناخت بهتر است. داجسون، یادگیری سازمانی را به عنوان روشی که سازمان ها ایجاد، تکمیل و سازماندهی می کنند تا دانش و جریان های عادی کار در رابطه با فعالیت ها و در داخل فرهنگ های خود و نیز کارایی سازمان را از طریق بهبود بکارگیری مهارت های گسترده نیروی کارشان، توسعه بخشند، تعریف می کند (سوسانا و دیگران، ۲۰۰۵).
در ذیل به چند مورد از ویژگی های سازمان های یادگیرنده که در راستای بهره بردن از یادگیری سازمانی به این امر نائل شده اند، پرداخته شده است.
زمان خود را صرف ساخت آینده ای بهتر می کنند.
روش های جدید را می آموزند و راه های قدیمی انجام کار را فراموش می کنند.
در برابر مشکلات مایوس نشده و ایده های جدید را ارائه می دهند.
یادگیری را برای تمام اعضا تسهیل می کنند و مداوم آن را انتقال می دهند.
سازمان یادگیرنده به وجود آورنده دیدگاه های جدید است
سازمان یادگیرنده، مکانی است که در آن افراد مرتبا توانایی خود را در جهت خلق هر آنچه که میل به خلق آن دارند، افزایش می دهند.
سازمان یادگیرنده شیوه های انجام کار را هدایت می کند.
به آموزش کارکنان اهمیت می دهد و یادآور می شود که همواره علاقه مند فراگیری باشند.
بر ریسک تاکید و از سرزنش کردن دوری می کند.
با کارکنان ارتباط همه جانبه ای برقرار می کند و اطلاعات لازم را به موقع در اختیارشان قرار می دهد.
به کارکنان می آموزد که قدرت تصمیم گیری واقع بینانه را در خود توسعه دهند.
سازمان یادگیرنده از ایده های جدید استقبال می کند(البرزی، ۱۳۹۱).
سازمان یادگیرنده با سرعت زیاد، آیین نامه ها و بخشنامه ها را معرفی می کند.
سازمان یادگیرنده ارباب رجوع خود را می شناسد و مستقیما با آن ها وارد گفتگو می شود.
بازخوردهای مثبت را به همه کارکنان به طور مستمر ارائه می دهد و تنبیه ها را به حداقل می رساند.
آگاهی و شناخت را سرلوحه رشد حرفه ای کارکنان قرار می دهد.
به پرونده ها در حداقل زمان ممکن رسیدگی می کند.